วันที่ พุธ พฤษภาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

กองโจร ณ. มอ.ตานี ภาค1


ทุกคนที่เข้ามาอ่านอย่าเพิ่งตกใจกับการโพสต์ของหัวเรื่องนะครับ เพราะผมลองใช้ทักษะการพาดหัวข่าวของนักข่าว และสื่อโฆษณาทั้งหลายดูว่ามันจะได้รับการตอบรับสักแค่ไหน

ซึ่งในความเป็นจริงในมอ.ปัตตานี มีกองโจรจริงๆครับ แต่เป็นกองโจรที่ใช้อาวุธที่ถือว่าร้ายแรงมากคือ ระเบิดหัวใจแห่งความรักครับ ซึ่งจะต้องประกอบกับ แนวการสู้รบแบบชิดตัวคือการ HUG (ตามกระแสเพลงของ กะปี๋ แปลว่าแมลงปอในภาษาเหนือครับ) โดยใช้สโลแกนในการรบว่า HUG มันก็คือ รัก แล้วขอให้ผมรักคุณได้ไหมอ่ะ, HUG มันก็คือ กอด แต่อย่าให้ผมได้กอดแล้วคุณจะหนาว (หนาวไรคิดเอาเองครับ ในการออกสมรภูมิรบครั้งนี้ เรื่องมันมีอยู่ว่า

ผมมีโอกาสพานักศึกษาออกสมรภูมิเพื่อไปต่อสู้ในสนามแห่งความรัก ที่ ตำบลกำแพง อำเภอเมือง จังหวัดสตูล อาวุธที่เราพกพาไปในการต่อสู้ครั้งนี้ คือ มือ และร่างกายที่เต็มไปด้วยไออุ่นแห่งความรัก และไร้เดียงสาของเด็กนักศึกษาแห่ง มอ.ปัตตานี และระเบิดหัวใจ ที่พกพาไปคนละดวง ซึ่งมันพร้อมที่จะระเบิดทุกเมื่อ เมื่อเจอกับคนที่ใช้

จากการออกปฏิบัติงานล่าสุด เราได้ถ่ายภาพโดยใช้เป็นหลักฐาน เพื่อป้องกันไม่ให้ใครเอาศพจากการทำสงครามแห่งความรักนี้ ไปหากิน เดี๋ยวนี้ไม่ได้ครับ เพราะใครตายเป็นไม่ได้ ต้องใช้จากการสลายชัวร์ (เกี่ยวกับเรื่องที่จะเล่าไหมเนี๊ย) แต่อย่างไรก็ตาม เรามาดูหลักฐานที่ผมได้มากันดีกว่าครับ

นี้คือโฉมหน้านักรบของเราที่ถูกฝึกมาอย่างดีครับ

สภาพบนรถที่ใช้ขนกองกำลังของเราครับ

สภาพกองกำลังในช่วงที่ถึงจุดหมายครับ

ณ. สนามรบแห่งโรงเรียนบ้านอุไร ตำบลกำแพง จังหวัดสตูล

คนนี้ พค.แห่ง มอ.ตานี. ใหม่ (แข็งกับ พ....นะครับ) เป็นแกนนำในการพานักรบมาในครั้งนี้ ในภาพกำลังต่อลองกับกลุ่มแนวร่วมนะครับ และประกาศจุดยืนในการขับเคลื่อนกองกำลัง ณ.สนามหลวง เอ๊ะไม่ใช้ครับ ที่สนามโรงเรียนบ้านอุไรนะครับ ได้ข่าวว่าคนนี้กำลังจะหนีไป นิคารากัว เพราะที่นั้นไม่มีสัญญาส่งตัวผู้ร้ายข้ามแดน เนื่องจาก ท่านทนายท่านออกมายืนยันเมื่อเลื้องนู้นครับ (4 พค. 52)

ในช่วงระหว่างการเดินทางนักรบหลายคนบาดเจ็บ และล้มตายเป็นจำนวนมาก แต่เราไม่ยอมเอาศพออกมาประจานนะครับ เพราะกลัวเป็นเครื่องมือของกลุ่มผู้ไม่หวังดี

บางคนสลบในกองแห่งความรักก็มีนะครับ

ถึงจะสูญเสียกองกำลังไปแต่ทุกคนก็ยิ้มได้ครับ

และสู้ตายคะ

ก่อนที่จะออกรบกองกำลังทุกคนต้องมาร่วมกันว่างแผน

เพราะศัตรูค่อข้างน่ากลัวมาก ถึงมากจัด

ทุกคนจึงค่อนข้างเครียดและจริงจังกับการรบครั้งนี้เป็นอย่างมาก

เพราะภาพของศัตรูที่เราได้รับเป็นแบบนี้

แบบนี้ (นี้คือระดับสั่งการ หรือแกนนำ ที่ทุกคนต้องจับตามอง)

นี้ก็ระดับสั่งการเช่นกัน

เราต้องใช้การรบแบบซุ่มโยมตี

ในการรบทุกครั้งหลังรบเสร็จเราจะมาวางแผนกันใหม่ทุกครั้งเพราะศัตรูน่ากลัวมาก ขนาดกำลังวางแผนกันยังส่งคนมาสอดแนมตลอดเวลา

แต่อย่างไรกองทัพต้องเดินด้วยท้อง พวกเราจึงต้องกินก่อนครับ

โดยกินร่วมกับศัตรู เพราะเราไม่ได้เตรียมเสบียงมา มีแต่น้ำบูดูมาแลกเปลี่ยนกับศัตรูอย่างเดียว (คุ้มจริงๆ กับการรบครั้งนี้)

เพื่อไม่ให้ศัตรู ครหาเราได้ เมื่อท้องอิ่มแล้ว เราจึงกลบลองลอยการกินของเราทั้งหมด

การรายงานการรบช่วงแรกขอจบแต่เพียงเท่านี้ เราจะมาขอรายงานต่อในภาคหน้าเพราะมียุทธการรบภาคค่ำด้วยน่าติดตาม

มอ.ตานีรักทุกคนครับ

โดย คนเดินถนนชีวิต

 

กลับไปที่ www.oknation.net