วันที่ พฤหัสบดี พฤษภาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ยากระจกแห่งกระยาจก


บาทหนึ่งหล่นกระเทาะขัน

ทรวงทลวงบาทแค่กลวงตรอง

คนมั่งมีหลีเงินบาทเพียงมิครอง

ของกระยาจกหนึ่งนั้นค่าอนันต์

 

นิทรายามเหมันต์ฝันเฝ้าชีวัน

ผ่านพ้นขื่นขมแห่งทุกข์ตรม

ทุกข์จากลมชีวิตที่ปลิวข่ม

สมศักดิ์ศรีแห่งบัดสีซึ่งไร้ญาณ

 

ยากระจกแห่งกระยาจก

บาทสินรินเต็มขัน

อุบัติสิ้นซึ่งดอกงาม

อุบาทว์ซัดซึ่งดอกเงิน

 

ขันแห่งเงินโปรยเหนือดอก

สะท้อนตาชีวิตกระยาจก

ใยเจ้านั่งรับทาน

หากใคร่ได้ซึ่งญาณ

 

ยากระจกแห่งกระยาจก

ส่องแลบาทที่กระเทาะ

มองทลวงล้วงไปเพียงแค่ขัน

มองทะลักแรงดันกระจกแตก

 

ยากระจกแห่งกระยาจก

ดีนับประการหากเหนือ

ยากระจอกแห่งพวกกระจอก,

ผู้ปลอกโลกเหลือเพียงซากหิน

 

ญาณของเจ้าดื่มด่ำวารี

ขันแห่งวารีโปรยชะอุ่มอุ้มดอกไม้

หว่านดอกหว่านเมล็ดเพียงเพื่อกาย

ขันแห่งวารีหรือดวงฤดีแห่งเจ้า

 

เตลิดออกไป ณ วาระสุดท้ายแห่งจิตสุดท้ายในโลก

ถือขันขอกาย...กายสุดท้ายแห่งจักรวาล

 

 

มรกต ช.

๗ พ.ค. ๒๕๕๒

โดย MorakotC

 

กลับไปที่ www.oknation.net