วันที่ ศุกร์ พฤษภาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

พันธกิจสะดุดรัก ๒๕ วัน (เรื่องเล่าคนสึนามิ ตอนเก้าลงเรือ)


บันทึกประจำวัน ๒๕ วันติดต่อกัน ตามโครงการ พันธกิจสะดุดรัก ๒๕ วัน ของ "สิงห์มือซ้าย"

http://www.oknation.net/blog/SingMeuSai/2009/04/22/entry-1

เอ็นทรี่แนะนำ คุณสิงห์มือซ้าย นำลิ่วไปสิบห้าตอนแล้วค่ะ


สวัสดีค่ะ

   พันธกิจสะดุดรัก ของสีน้ำฟ้า สะดุดหน้าที่การงานหัวจมบ่อ (หายไปทั้งหัวไง)  ไปหลายวัน.. วันนี้กลับมาประจำการหน้าแป้นแล้ว มาเล่าให้ฟังค่ะ ไปไหนมา เอาแบบหมดเปลือกเลยนะ

วันที่สามพฤษภาคม เป็นวันเกิดของคนที่บ้าน.. Happy Birth Day เจ้าของนามปากกากระบี่ทูเดย์(น้านพ)  แต่ไม่มีของขวัญอะไรจะให้เกือบเจ็ดปี ที่ผ่านมา เขาเป็นคนดีทุกอย่าง.. ตีจนหาที่ติได้อย่างเดียว คือ ทำไมชอบสูบบุหรี่.. เป็นกรณีพิพาทรายวันที่รบรากันมานอกนั้น.. เธอจะรบ รบไป เธอจะแรง แรงไป ฉันยิ้มตลอดกาล..

ก็มีบ้างนะ  ที่น้านพจะหน้าบูด หน้าบึ้ง แต่ก็นับครั้งได้ต่อปี กรณีนั้นมาจาก.. "อ้ายกะล่อนกลมกลิ้ง" มันทำผิดอีกแหงๆ ไม่ต้องคิดมากคิดมาย..

เอ้า.. รับโทรศัพท์จากกรุงเทพฯ  น้าโทรมาบอกว่ามีงานด่วน คอขาดบาดตาย ชนิดต้องทิ้งเจ้าของวันเกิดให้ฉลองหน้าจอคอมพ์(หรือเปล่า) โดยการพยายามขึ้นกรุงเทพฯ ให้เร็วที่สุด  น้านพทนไม่ได้ ก็มาช่วยด้วย  สรุปกันที่ได้เรือเที่ยวบ่ายสามครึ่งไปกระบี่ จากกระบี่ไปสุราษฎร์ธานีขึ้นรถไฟ ตู้นอน ไปถึงกรุงเทพฯ ตามกำหนดคือ ต้องถึงราวๆ สิบโมงห้านาที..

แม้จะรู้สึกผิด แม้ต้องทิ้งภารกิจเขียนรายวัน อัพเดทรายสะดวกต่อวัน.. เมื่อเขาซีเครียดขนาดนั้น ก็ต้องไป..

นะ.. เพราะกรรมยังมี ออกจากเกาะด้วยเรือเที่ยวบ่าย ท่ามกลาง ลมและเมฆครึ้มฝน.. เรือลำนี้แม้จะสามารถจุคนได้ถึงสามร้อยคน..น้ำหนักเรือค่อนข้างมาก แต่ก็แพ้แรงลมและคลื่นทะเล.. เรือวิ่งไปยังกับนั่งอยู่บนเครื่องเล่นสวนสยาม  เฮ..กระดกขึ้น กรี๊ด ตกหลุมอากาศ 

เฮ้ย !!  ไม่ใช่ๆ  ไม่ได้สนุกอย่างนั้น..


จากการเดินเรือไปกลับ เกาะพีพี อยู่บ่อยครั้ง อยู่ ถูลู่ ถูกัง มาก็ประมาณเจ็ดปี ตับไต ไส้พุง เคยขยอกขย้อน มาแล้วไม่รู้กี่หน แต่มีหนนี้แหละ ที่ต้องให้อาหารปลา !!!!!!  นักท่องเที่ยวชายหญิงคู่หนึ่ง มีอายุ พอสมควรล่ะ.. ก็ประมาณสี่สิบ ห้าสิบปี  รู้แหละ ว่า เราท่าไม่ดี.. จริงๆ คือ หมดท่าไปแล้ว

เฮ้อ ขณะนั่งพิมพ์นี้ ยังรู้สึกได้เลย ว่าพื้นไม่อยู่นิ่ง.. อ๊ากส์

แต่  ถึงท่าไม่ดี เราก็ไม่ได้ทำท่าให้มันซีเครียดหนักไปกว่าเก่า ยิ้มให้เขา แล้วชวนคุย (ยังมีหน้า)  นะ ฉันอยู่มาตั้งหลายปี นั่งเรือตั้งหลายเที่ยว หนนี้หนแรกที่หมดท่าขนาดนี้.. เขาก็หัวเราะ  พี่ผู้ชายบอกว่า.. ผมถ่ายรูปให้ไหม.. เราส่ายหน้า เขาบอกว่า ดีออก ความทรงจำตอน... เขาทำท่าให้อาหารปลา
ล้อเลียน ทั้งที่เราก็ไม่ได้ทำเลอะเทอะขนาดนั้น  ฉันไปเก็บอาการในห้องน้ำย่ะ..

    นอกจากลมแรง ออกเรือได้สักครึ่งทาง สายฝนก็กระหน่ำลงมา เที่ยวนี้ไม่ค่อยกลัวเท่าไหร่ เพราะมัวแต่วิตกกังวลเรื่องเมาเรือไปเสียมาก  ขนาดเมานั่นแหละ

นะ.. ก็ยังงัดกล้องถ่ายรูปมาหามุม  ยืนโคลงไปเคลงมาตามเรือ

ได้มาภาพเดียว  กล้องเตือนแบตต่ำ.. เวรกรรม เมื่อวานว่าจะชาร์จดันลืม

เหลือเวลาอีกเป็นชั่วโมง กว่าจะถึงฝั่ง ก็เลยไปขอชาร์จแบตกับทางเรือ ซึ่งพนักงานดีมาก แนะให้ไปใช้ปลั๊กของเขาที่ว่างได้

ทรมานอยู่ในเรือเป็นนาน กว่าจะถึงฝั่ง.. และสุดท้ายเราก็ถึงฝั่ง..

โปรดติดตามตอนต่อไป.. (ไปตั้งหลายวัน เหนื่อยก็เหนื่อย เมาเรือ ก็เมา ต้องเล่าให้คุ้ม อิอิ)

^_^  พบกันใหม่พรุ่งนี้ค่ะ

สีน้ำฟ้า


โดย สีน้ำฟ้า

 

กลับไปที่ www.oknation.net