วันที่ จันทร์ พฤษภาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

. . . First Love Story . . .


"แก้วพี่ขอโทษนะ พี่คิดกับแก้วเหมือนพี่รักน้องเท่านั้น มันไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว"
. . . . . .


เสียงนี้ยังคงดังกึกก้องอยู่ในส่วนลึกของจิตใจเสมอ
แก้วลืมตาตื่นขึ้นมากลางดึก พร้อมกับถอนหายใจ "ฝันแบบนี้อีกแล้วเหรอ ครั้งที่เท่าไรแล้วนะ นานแค่ไหนแล้ว"


แก้วนึกถึงคำพูดประโยคนั้น ซึ่งผ่านมาแล้วเป็นเวลา 7 ปี 
"ฝันเรื่องเดิมอีกแล้วเหรอแก้ว" อ้นรู้สึกตัวตื่น หลังจากที่ได้ยินเสียงรำพึงรำพันของแก้ว
"อืม พี่อ้นนอนไปเถอะ เดี๋ยวแก้วก็จะนอนต่อแล้วล่ะ"  แก้วบอกอ้นพร้อมขยับตัวลงนอนข้างๆ อ้นเหมือนเดิม

แก้วยังนอนไม่หลับ ความทรงจำเก่าๆ พรั่งพรูเข้ามาในความคิด  ความรักระหว่างแก้วกับพี่ต่อ ที่ต่างเฝ้าฟูมฟักมาเป็นเวลานาน 10 ปี แก้วจำได้ว่ามันเป็นความรักครั้งแรกของแก้วที่งดงามจริงๆ
พี่ต่อดีกับแก้วเสมอ ไม่ว่าแก้วจะดื้อ จะแก่น เซี้ยว เอาแต่ใจตัวเอง ก็ไม่ทำให้ความรักระหว่างแก้วกับพี่ต่อจืดจางลงไปเลย แล้วอะไรล่ะที่ทำให้มันต้องจบลง เมื่อย่างเข้าปีที่ 10

นับตั้งแต่พี่ต่อไปเรียนต่อต่างประเทศ และแก้วกับพี่ต่อต้องแยกห่างกัน แต่ความรักที่แก้วมีให้พี่ต่อนั้น ไม่เคยจืดจางลงเลยสักวัน แก้วเฝ้ารอการกลับมาของพี่ต่อเสมอ พี่ต่อเองก็ยังคงติดต่อกับแก้วเป็นระยะๆ รักครั้งนี้ดูจะสมหวัง มีความสุข ถึงแม้ว่าที่เมืองไทยแก้วจะต้องเจอกับปัญหาอะไรก็ตาม แต่ก็มักจะมีพี่ต่อที่คอยเป็นกำลังใจให้แก้วเสมอ

แต่เมื่อเวลาผ่านไป 2 ปี ความรักย่างเข้าปีที่ 10 บางสิ่งบางอย่างเริ่มเปลี่ยนแปลง พี่ต่อติดต่อกับแก้วน้อยลง และทิ้งระยะเวลาในการติดต่อแต่ละครั้งนานขึ้น แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้แก้วหวั่นไหว พี่ต่อคงเรียนหนัก แก้วเองก็งานยุ่ง จนกระทั่งวันนั้น เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น
"สวัสดีค่ะ"
"แก้วเหรอ พี่ต่อเองนะคะ"
"พี่ต่อ แก้วคิดถึงพี่ต่อจังค่ะ หายไปนานเลยนะคะ เรียนหนักเหรอคะ"
"ก็นิดหน่อยค่ะ"
"มิน่าช่วงนี้ไม่โทรมาหาแก้วเลย"
"แก้ว..พี่มีอะไรจะบอกค่ะ พี่ขอโทษนะ พี่คิดกับแก้วเหมือนพี่รักน้องเท่านั้น มันไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว"
แก้วเงียบไปชั่วอึดใจ ก่อนจะพูดต่อ
"พี่ต่อมีคนใหม่เหรอคะ"
"ก็ไม่เชิงค่ะ กำลังดูๆ กันอยู่น่ะคะ" พี่ต่อตอบโดยที่ไม่ได้คิดถึงความรู้สึกของคนที่รับฟังอยู่ปลายสายเลย
. . . . . .

ไม่มีเสียงสนทนาใดๆ หลังจากคำพูดประโยคนั้นอีก ต่างฝ่ายต่างเงียบ แล้วทุกอย่างก็จบลงด้วยการวางหูโทรศัพท์ของแก้ว

ไม่มีน้ำตาสักหยดตั้งแต่วันนั้น จนวันนี้ ผ่านไป 7 ปี จริงหรือที่แก้วทำใจได้ จริงหรือที่แก้วเข้มแข็งได้ขนาดนั้น มันเป็นเช่นนั้นจริงๆ หรือ แต่ตลอดระยะเวลา 2 ปี หลังจากเหตุการณ์ในวันนั้น ทุกค่ำคืน แก้วฝันเรื่องเดิมซ้ำๆ วนเวียนไปมากับคำพูดประโยคนั้น ต้องตื่นจากฝันร้ายทุกคืน ต้องทนเก็บความขื่นขมไว้ในใจ ไม่สามารถแสดงออกให้ใครเห็น ถึงแม้ช่วง 5 ปีหลัง มันจะดีขึ้นมากก็ตาม แต่ก็มีหลายครั้งที่แก้วยังคงตื่นมากลางดึกเสมอ

แก้วเหลือบมองอ้นชายหนุ่มที่หลับอยู่ข้างๆ แก้ว ใจก็นึกขอบคุณและชื่นชม ที่เขาไม่เคยโกรธแก้วเลย แม้ว่าแก้วจะไม่เคยลืมรักแรกครานั้น 

อ้นเข้ามาในชีวิตของแก้วเมื่อ 5 ปีก่อน ในขณะที่แก้วกำลังทุกข์ใจ ปัญหารายล้อมรอบด้าน อ้นเป็นกำลังใจให้แก้วเสมอ แม้หลายอย่างเขาอาจจะดูดีเทียบไม่ได้กับคนรักครั้งแรกของแก้ว แต่แก้วก็มั่นใจและตัดสินใจเลือกรับอ้นเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต ทุกวันนี้แก้วและอ้นมีครอบครัวเล็กๆ ที่น่ารัก อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข ก็เพียงแต่รอเวลาอีกไม่นานเท่าใดนักที่รักครั้งแรกของแก้ว จะกลายเป็นเพียงความทรงจำบทหนึ่งในชีวิตเท่านั้น

แก้วบรรจงจูบลงที่ข้างแก้มของอ้น ก่อนที่จะหลับตาลงนอนด้วยความอบอุ่นใจอีกครั้งข้างๆ ชายหนุ่มที่ไม่ใช่รักแรก แต่เป็นรักแท้  และเฝ้าอธิษฐาน...ขอให้ต่อจากนี้ฝันดีจงเป็นของแก้วทุกค่ำคืน ...

ยามนอน ฝันถึง
ยามซึ้ง ห่วงหา
ยามตื่น คิดถึงทุกครา
ยามหลับตา อาวรณ์

ยามจาก ร่ำไห้
ยามไกล เปลี่ยวเหงา
ยามเจ็บ ยามเศร้า
ก็เหลือเรา แค่คนเดียว

เขาไม่เจ็บ ไม่สนใจ
ไม่ห่วงใย ไม่ห่วงหา
ไม่คิดถึง ไม่ศรัทธา
ไม่เห็นคุณค่า ในความรัก

จงอย่าคิด ให้หดหู่
จงยิ้มสู้ ไม่หวั่นไหว
จงอดทน อยู่ต่อไป
คงลืมได้ ในสักวัน

-- - -  -- - -  - -- - - -- - - - - - - -  - - - - - -  -
ขอบคุณภาพสวยๆ อนุเคราะห์โดยลุงโกศล (kosol)

โดย ananya

 

กลับไปที่ www.oknation.net