วันที่ อังคาร พฤษภาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ลมซาบสู่ศูนย์


๑.
ลมพัดกระจกเงา
ปลิวไปด้วยความไม่พอใจยิ่ง
ลมพัดผ่านกระจกผ่านล้วงลึกแสวงหาเงา
ไร้ซึ่งตัวตน
อาละวาดดั่งยุคันตวาต
ก่อร่างไร้ขนาด

๒.
นกเบื้องบนฟากฟ้าบินจิกลม
พรรณนาหาเพื่อนผู้จิกลม
ฝูงนกบินติดรังเมฆ
ลมแห่งตัวตนก่อตัว
ชะงักนกขี้สงสัย

๓.
ผู้ยิ่งใหญ่แห่งไพรี
เติบนานนับล้านปี
สัมผัสลมทุกอณู
รับลมซ่านไปทั่ว
รากลึกสุดหยั่ง
แสวงหาลมใดกันเล่า

๔.
ดนตรีแห่งไพรี
เสนาะเหล่าธรรมชาติดื่มด่ำ
ลมกวีคีตา
เพรียกหาดนตรีแห่งไพรี
ด้วยซึมผ่านอณูต่างๆแห่งธรรมชาติ
รับฟังกระบวนเพลงแห่งความจริง

๕.
มหาสมุทร รับลมถาโถม
ลมสลาตันพัดทลาย...
น้ำผู้เพรียกหาความเงียบสงบ
ไร้สามารถต้านทาน
ผู้ยิ่งใหญ่แห่งพิภพ

๖.
ลมผู้เพรียกหาจักรวาล
สุดขอบโลกมิเคยทะลวง
สิ้นลมเพียงนั้น
กลายเพียงสุญญากาศ
ดั่งไร้ญาณ
หรือเพียงสงบ?

๗.
เด็กน้อยนั่งผายลม
มือกำทันควัน
นึกสงสัยหายไปเช่นไร
ดั่งมีตัวตน
คงไว้ซึ่งกลิ่น...
หายพริบจมูก

๘.
ผู้พรากลม
ชีพสิ้นเสีย
สิ้นเถิด
แสวงหาผู้พรากลม
ผู้ยิ่งใหญ่นั้น

๙.
สุดขอบจักรวาลโน้น
ปลายลมแห่งบรรยากาศ
จิตดวงสัมผัสลมแห่งจินตนากา
ครวญหา...
สหายลม
กระหายลมพัดตนให้ล่องลอยมีชีวิต

๑๐.
กระจกเงาแตกแล้ว
ลมผู้สับสน
แสวงหาอันใดเล่า?

มรกต ช.
๘ พ.ค. ๒๕๕๒, ๐๐.๑๐ น.

โดย MorakotC

 

กลับไปที่ www.oknation.net