วันที่ พุธ พฤษภาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

๒.สุริวงษ์ลาเมียไปเฮียนศาสตระศิลป์


เมื่อนั้น นางก็ยก มือไหว้ เทโว น้อมเหนี่ยว
ขอแก่ พระบาทไท้ อย่าได้ เที่ยวเดิน เทาะนา
อันจักไล เมืองไว้ วางอวน ปะไป่ สันนี้
น้องก็เป็น ผู้ใบ้ หอมข้า ไพร่ไท ได้ลือ

แต่นั้น ราชาต้าน เมียขวัญ น้าวจูบ
พี่จักไป แอ่วเต้า มิซ้า ซิต่าวมา พี่แล้ว
ให้น้องเพียร พลสร้าง นครศรี ตุ้มไพร่
พี่บ่ตั้ง อยู่ซ้า คนิงน้อง พี่แพง พี่แล้ว

แต่นั้น นางนาถไท้ ทูลบาท บาศรี
ยอชุลีกร กราบลง เลยไหว้
ขอให้ราชาท้าว ไปเปียว มาเที่ยว
น้องก็ยัง โสกกั้น คนิงเจ้า หน่วงนาน พี่แล้ว

ค้อมว่า ท้าวสั่งน้อง เลยสั่ง เสนา
สูค่อยเพียร พลแพน เขื่อนแข็ง เมืองบ้าน
กูจักเดิน ไพรกว้าง คีรี หิมเวส
สูค่อยตก แต่งสร้าง เมืองบ้าน ชอบครอง

ให้ค่อยตรอง ดูเบื้อง คนิงความ ผิดชอบ
สูอย่าได้ โลภเลี้ยว สินจ้าง ค่าบน นั้นเนอ
ให้ถืกต้อง ตามแบบ พิมพ์เมือง
แสนว่า ครองบูฮาน อย่าไล วางเว้น

การใดแท้ ตรองดู ให้แจ้งแจบ
อย่าให้ผิด แผกพ้น คนเฒ่า สั่งสอน
แม่นว่า ครองเมืองให้ ตามพิมพ์ ธรรมเทศน์
กูจักได้ พรากบ้าน ลาห้อง สั่งสู

แต่นั้น เสนาไหว้ ยอมือ ทูลบาท
ขอเชิญ พระบาทเจ้า เดินได้ ดั่งประสงค์
ขอให้คืน มาสร้าง นครทอง ตุ้มไพร่
ฝูงข้า คึดคั่งแค้น คอยเจ้า หน่วงนาน พระเอย

ค้อมว่า ท้าวสั่งแล้ว ย้ายสู่ พาชี
พระกะพาย คันไซศรี ดาบดี ดวงกล้า
บากะผาย ผันขึ้น อาชาไนย เนานั่ง
ม้ากะผาย เผ่นผ้าย แฝงฟ้า เมฆพะโยม

แม่นว่า ม้ากะลิวลิวผ้าย เวหา แฝงเมฆ
บากะเหลียว หล่ำเยี่ยม เมืองบ้าน มืดมุง
อันว่า คงคาน้ำ กะแสหลวง สมุทรใหญ่
ไหลผ่านล้อม นครกว้าง ชั่วตา

บากะเหลียว ไปหน้า ภูเขา แสนย่าน
เขาใหญ่ตั้ง ตันหน้า หมื่นถัน
ทุกง่อนไม้ ต้นต่ำ ลำสูง พุ้นเยอ
ยูงยางคับ หว่างดอย ดงเงื้อม

พาชีผ้าย หิมวัน ไพรยะมาส
ภูวนาทไท้ คนิงน้อง แม่เมือง
เคืองพระทัยท้าว คนิงหลัง ทั้งโศก
คึดฮอดเชื้อ นงหน้า แม่เมือง

บ่าค่อยหอม ขันธ์ห้า ตาตน ตั้งเที่ยง
ม้ากะพา เผ่นขว้าม เขาชั้น ล่วงกลาย
เลียนแถวซั้น ไพรขวาง แสนย่าน
ดงด่านช้าง เสือเม่น มั่งมอม

พึงคณาเค้า พรายสาร ตัวขนาด
เขากะชม ชื่นลิ้ม ไพรกว้าง ครื้นเครง
บาคานท้าว เหลียวกะบวน ผายผ่อ
ม้ากะทะยานวิ่ง ขว้ามปางฮ้าย ล่วงคะโยง

ก็จึ่งเถิง แดนชั้น ไพนชัน เซาม่าย ที่นั้น
รัศมีทรง สืบสร้าง ศิลป์สร้อย ชั่วลาง
บาคานต้าน พาชี ตัวประเสริฐ
เจ้าจงลง จอดยั้ง จอมไท้ เจิดรัศมี นี้ท่อน

เมื่อนั้น อาชะไนยผ้าย ผายลง เลยจอด
แคมฝั่งน้ำ นทีกว้าง โบกบึง
ที่นั้น ราชาเจ้า พญาหลวง ตนประเสริฐ
เหลียวล่ำเยี่ยม สวนกว้าง สว่างกะสัน

อันนี้ เป็นเขตด้าว แดนแห่ง รัศมีศีล
พร่ำเพ่งเพียร แผ่ผาย คุณแก้ว
แม่นว่า ภูมีเจ้า คนิงใจ เหลียวหล่ำ
ผายซุห้อง รัศมีเจ้า แทบชุลี

ราชาท้าว ยอมือ ทูลเกศ
นบนอบนิ้ว กรเบื้อง ค่อยแถลง
แต่นั้น สละโลกเนื้อ ตนประเสริฐ ถือศีล
ยังค่อยคงเสถียร สุขสำราญ สำบายเนื้อ

บ่มีเคืองแค้น การใด สักสิ่ง
โพยพยาธิไข้ ในเนื้อ บ่เบียน แด่ฤา
เมื่อนั้น มนูญนาถเนื้อ ตนประเสริฐ สรญาน
มีฌานคุณ ยอดพญา องค์ล้ำ

ดีท่อถือ ศีลสร้าง บารมี ผายแผ่
กะบ่มี พยาธิไข้ ในเนื้อ ค่อยสำบาย แด่ฤา
มหาราชเจ้า มาแต่ แดนใด นั้นเด
ตนเดียวปอง ปรารถนา ใดบ้าง

ท่านกะเดิน ดงด้าว หิมพานต์ ไพยมาต
กะบ่มี พยาธิไข้ ในเนื้อ บ่สำบาย แด่ฤา
คึดใคร่ม่อง ประการสิ่ง สันใด
ก็จึงทิ้ง ลวาแมน ล่วงลม มาพี้

แต่นั้น ราชาไท้ ยอมือ ทูลเกศ
ข้ากะคึด ใคร่ได้ คุณแก้ว จึ่งมา
ขอให้ พระบาทเจ้า ทรงโปรด กรุณา
จงได้ ปราณีสอน ศาสตร์ศิลป์ คำฮู้ แนถ้อน

แต่นั้น มหารัศมีเจ้า ราชา พญาใหญ่
คันหากคึดใคร่ ประสงค์แท้ บ่ขืน เจ้าเอย
ราชาเจ้า คนิงใจ คึดใคร่
ทบบ่อนบั้น ประสงค์แล้ว เล่าเฮียน

อาคมได้ ในพระทัย ล้านซ่อง
เหาะล่วงเต้น ทะยานได้ ดั่งลม
แม่นว่า ดำดินด้น ธรณี แผวซอด
ปัดเป่าน้ำ นองบ้า ท่วมสุเมรุ แลเด

นับแต่เฮียน ความฮู้ นำรัศมี เดินดุ่ง
ได้ซู้เซื้อ ความฮู้ บ่หลอ
บากะยอ มือไหว้ มหารัศมี ตนประเสริฐ
ข้าจักลา จากเจ้า บุญกว้าง ค่อยสำบาย นั้นท้อน

อย่าให้มี โพยต้อง อันตราย บังเกิด
ยืนเที่ยงมั่น เถิงเท่า หมื่นวัสสา ท่อเนอ
มหารัศมีเจ้า ยอมือ ต้านสั่ง
ให้เจ้าไป อย่าข้อง เข็ญฮ้าย ค่อยสำบาย พ่อเนอ

ให้ท่านเดิน ดุ่งดั้น สมดั่ง ปรารถนา
อย่าได้พาน โพยเข็ญ จากไกล จำมั่น คันว่า
สองแถลงต้าน ลากัน เจียระจาก
ท้าวกะผาย สู่ม้า มณีแก้ว เผ่นผยอง

ย่องย่องผ้าย อากาศ กลางหาว แลเยอ
เห็นยมนาไหล ฟาดฟอง เป็นก้อน
เห็นทั้งคงคากว้าง กะแสหลวง ท้างใหญ่
ไหลผ่าอ้อม ระวังเกี้ยว ขอบขัณฑ์

เห็นทั้ง ไกรสรแก้ว ราชสีห์ แสนส่ำ
เต้นไต่ก้อน ผาล้าน เลียบดอย
เห็นทั้ง มณีนิลแก้ว สลับแสง สุริเยศ
เฮืองฮุ่งเข้ม ไขพ้น พุ่งพะโยม

เห็นทั้ง บัพพโตตั้ง คีรี ขีนไขว่
พระแขไข ใหญ่กว้าง
เพียงค่าว ขื่อพะโยม แท้แล้ว
ที่นั้น ครุฑอยู่สร้าง เสวยราช ธงนคร

ลืออาจชั้น พญาใหญ่ สุบัน
เตโชแข็ง ไพร่พล พอล้าน
แม่นว่า ภูเบศสร้างย่านฟ้า ขงขอบ จักรวาล
โยธามี หมื่นกือ กองล้น

เตโชกล้า แดนไกล ตาขาบ
อำนาจกล้า ทั้งค่าย เดชขาม
ผีสางเชื้อ ยักษา โอนอ่อน
อำนาจเขี้ยว โดยน้อม สว่ายสิน

ลือชาเจ้า สุบัน พญาใหญ่
ผาสาท ตั้งลุ่มฟ้า พันห้อง หมื่นเสา
บัวนางล้อม เทวี เทียมราช
นักสนมหนุ่มล้น โฮงกว้าง หมื่นปลาย
เสนาหน้า ขุนแข็ง นับหมื่น
คื่นคื่นเค้า เทียวเฝ้า คั่งคน แท้แล้ว.


 

โดย ชะเอง

 

กลับไปที่ www.oknation.net