วันที่ ศุกร์ พฤษภาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เมื่อฉันกำลังจะตาย..


เมื่อฉันกำลังจะตาย..

…

แสงแรกแห่งการตื่น..

ได้พกพาความสดชื่นเสมือนหนึ่งชีวิตที่กำลังเริ่มต้น

สายตาที่ฉายแววปลุกเร้าจิตใจให้ก้าวย่าง

ความเป็นไปในวิถีแห่งจินตนาการและความคาดหวัง

เคล้ากลิ่นความฝันที่งดงามในยามเช้า

พร้อมกับดอกไม้ที่กำลังเบ่งบานส่งกลิ่นหอมอบอวลรอบกาย

รอยยิ้มตื่นจากการหลับใหล มันอิ่มเอิบไปด้วยความสุข

ฉันสัมผัสได้ซึ่งความงดงามนั้น

อบอุ่น   แผ่วเบาดั่งม่านหมอกสีขาว

ฉันชื่นชมมันอย่างช้าๆ เพื่อให้เวลาที่แสนวิเศษเช่นนี้..คงอยู่และยาวนาน

แต่…

ในขณะที่ฉันกำลังหลงระเริง เพลิดเพลินอยู่กับวงล้อแห่งกาลเวลา

แสงสุดท้ายของชีวิตกำลังจะจากไปอย่างเร่งรีบ

ความงดงามยามเย็นที่แฝงไปด้วยความเหน็ดเหนื่อยที่ต้องการหยุดพัก

มันไม่เคยเปลี่ยนไปเลยจากวันแรกจนถึงวันสุดท้าย

ความสุขในระหว่างวันนั้นช่างรวดเร็วเสียจริง

และแสงสวยงามที่เปล่งประกายยามเช้าค่อยๆเลือนหายไปทุกที

..

ความกลัวทำไห้ฉันหว้าเหว่  เหงาจิตยากที่จะเข้าใจ

ความมืดค่อยๆย่ำกรายเข้าในทุกขณะ

แสงสว่างท่ามกลางความฝันในวิถี

ค่อยๆเลือนหายไป  พร้อมกับลมหายใจแห่งความคาดหวัง

ดอกไม้ร่วงโรย  กลิ่นแห่งความสุขและรอยยิ้มจางๆยังคงมีให้เห็น

พร้อมกับคราบน้ำตาแห่งเวลาที่ยาวนานนั้น

ฉันจะยังคงร่ำร้องอยู่อย่างนี้นั่นหรือ

คงอีกไม่นานหรอก..

..

แสงสุดท้ายแห่งการหลับใหล..

แววตาที่เคยสดใสกลับค่อยๆปิดลงอย่างขัดขืน

รอยทางที่ว่างเปล่ากำลังเข้ามาเยี่ยมเยือนพร้อมวิถีใหม่

ในขณะที่..

ฉันพบว่าตัวเองเดียวดายท่ามกลางดงดอกไม้ที่งดงาม

ดวงดาวระยิบระยับสว่างไสว  ในทุ่งหญ้าที่เขียวขจี

แล้วฉันจะทุกข์ร้อนไปใย..เมื่อยืนอยู่ในแดนสุขาวดี

…

เมื่อฉันได้ตายไปแล้ว..

……………………………………

...

...

...............

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

โดย หนุ่มใต้ใจดี

 

กลับไปที่ www.oknation.net