วันที่ ศุกร์ พฤษภาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ก ลั บ บ้ า น เ ถ อ ะ.


พันธกิจ สะดุดรัก   วันที่ 20

วันนี้เศร้าอีกแล้วค่ะ

" กลับบ้านเถอะ"

.

.

--นานเท่าไร ที่ไม่ ได้กลับบ้าน

จำได้ว่า เนิ่นนาน เกินขานไข

วันนี้คิด อยากกลับ จับหัวใจ

นั่งรถไฟ วันรุ่ง ของพรุ่งนี้

.

--หิ้วกระเป๋า เดินขึ้นรถ จดที่นั่ง

กระเป๋าวาง แออัด จัดเข้าที่

ได้ตู้นอน ชั้นล่าง ช่างเปรมปรี

ดึก-คืนนี้ สุขสม นอนชมดาว

.

--รถเคลื่อนออก ชานชาลา เหมือนล้าเหนื่อย

ไปเรื่อย-เรื่อย ค่อย-ค่อยห่าง เหมือนย่างก้าว

ทิ้งแสงสี ศิวิไล ไปชั่วคราว

เมื่อความมีด ย่างก้าว เข้ามาเยือน

.

--มองออกไป ข้างทาง ช่างมืดมิด

ปล่อยดวงจิต ล่องลอย อย่างคล้อยเคลื่อน

ช่วงเวลา ผันแปล อย่างแชเชือน

จนดาวเคลื่อน ลับหาย สุดสายตา

.

--ตื่นขึ้นมา ฟ้าสาง ย่างวันใหม่

แสนดีใจ ถึงบ้าน ฉันรอท่า

กระโดดลง หน้าบาน ตรงชานชาลา

แล้วมุ่งหน้า กลับบ้าน อย่างลานลน

.

--ฝนตกหนัก เมื่อฉันก้าว เข้าเขตบ้าน

เห็นแม่ฉัน นั่งกอดหมา กลางห่าฝน

วิ่งไปกอด ลากเข้ามา ทั้งหมา-คน

แม่ทุกข์ทน รอลูกกลับ นับวัน-คืน

.

ขอบคุณ ภาพ จากอินเทอเนท ค่ะ

โดย น้องจ๋า

 

กลับไปที่ www.oknation.net