วันที่ อาทิตย์ พฤษภาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

บ้านนี้เมืองนี้ความยุติธรรมอยู่ที่ไหน


ชายเล ทะเลงาน (2) : ความยุติธรรม


ยามเช้าของหมู่บ้านเต็มไปด้วยผู้คนออกมาจับจ่ายข้าวของ
หลายคนมาซื้อข้าวปลาอาหารแห้งอยู่ในร้านของป้าสมร 
ขณะที่อีกหลายคนเลือกที่จะมาเดินจับจ่ายปลาสด
และพืชผักชนิดต่างๆ อยู่อีกฝั่งตรงข้าม
 
ช่วงเดือนที่ผ่านมาที่ลานโล่งฝั่งตรงข้ามร้านขายของชำ
ของป้าสมรคึกคักไปด้วยพ่อค้าแม่ขายมือใหม่ที่มาจับจอง
เพื่อนำพวกกุ้งหอยปูปลาผักสดชนิดต่างๆมาวางขายกันในตลาด
ชุมชนแห่งใหม่นี้
      
ในการประชุมประจำเดือนของหมู่บ้านครั้งที่แล้วผู้ใหญ่ป้อม
ได้แจ้งในประชุมว่า ทางอำเภอเขากำลังส่งเสริม
ให้มีเศรษฐกิจชุมชน ผู้ใหญ่ก็เลยมีแนวคิดว่าหมู่บ้านแห่งนี้
น่าจะตั้งให้มีตลาดชุมชนขึ้นมาบรรดาชาวบ้านจะได้นำพวกกุ้ง
หอยปูปลาที่ได้มาจากการออกเลมาวางจำหน่ายแทนที่จะขาย
ให้กับพ่อค้าที่มารับซื้อในหมู่บ้านอย่างเมื่อก่อน
       
ทุกคนในที่ประชุมมีมติเห็นด้วยกับแนวคิดนี้เพราะเห็นว่าน่า
จะเป็นกิจกรรมที่ดีของหมู่บ้านอีกทั้งยังเป็นการเพิ่มรายได้
ให้กับชาวชุมชนด้วย
      
เช้านี้จึงเป็นอีกเช้าหนึ่งที่ทุกอย่างจากแนวคิดเริ่มดำเนินการ
ตามแผน
       
“ไอ้ป้อมนี่มันเป็นคนเก่งนะ มันบอกว่าพวกนักท่องเที่ยว
ในช่วงหลังๆมานี้จะเน้นมาเที่ยวแบบวิถีของชุมชนมากขึ้น
แบบนี้น่าจะเป็นโอกาสของพวกเราที่จะจำหน่ายสินค้าได้มากขึ้น”
 ลุงสุขซึ่งกำลังนั่งซดกาแฟอยู่ในร้านป้าสมร หันมาเริ่มบทสนทนา
ยามเช้ากับชายเล
       
“ผมเห็นด้วยกับแนวคิดของผู้ใหญ่ป้อมแกนะครับ
หมู่บ้านเราไม่ได้คึกคักแบบนี้มานานแล้ว ลุงมองว่าตลาดชุมชน
ของเรามีแนวโน้มอย่างไรบ้างครับ”
        
“มันก็เพิ่งเริ่มก่อร่างสร้างตัวนะก็คงต้องรอสักพักหากคนรู้จัก
มากกว่านี้น่าจะไปได้สวย ฟันธง” ลุงสุขทำมือเป็นท่าตีธง
เลียนแบบหมอดูที่เห็นในทีวี
       
“ว่าแต่หลานชายล่ะเป็นไงบ้างเห็นแม่เอ็งบอกว่าเพิ่งเรียนจบ
กฎหมายมาใช่ไหม ถ้างั้นดีเลยลุงมีเรื่องอยากจะถาม
นักกฎหมายอยู่พอดีเลย”
      
“ยังไงครับลุง” ชายเลถาม
       
“คือทุกวันนี้เวลาลุงดูข่าวในทีวีเขาชอบพูดกันว่ามีการใช้
กฎหมายเป็นสองมาตรฐานเรื่องมันเป็นยังไงกันวะ
ตกลงกฎหมายมีกี่มาตรฐานกันแน่ แล้วอีกอย่างที่เห็น
พูดกันบ่อยๆก็คือความยุติธรรมที่เรียกร้องกันอยู่นี่มันอยู่ที่ไหนกัน”
ชายชราตั้งท่ารอฟังคำตอบ
      
“ผมคงตอบได้ไม่หมดนะครับลุงเอาเป็นว่าผมจะลองเล่าเรื่อง
เกี่ยวกับกฎหมายให้ลุงฟังก็แล้วกัน” ชายเลตอบกลับ

............. 
 
กฎหมายนั้นมีขึ้นมาก็เพื่อเป็นกฎกติกาที่ใช้เป็นระเบียบใน
การจัดการความสงบเรียบร้อยในสังคมช่วยให้คนในสังคม
อยู่ร่วมกันได้อย่างมีความสุข ถ้าสังคมใดที่ไม่มีกติกา
ในการอยู่ร่วมกันแล้วก็สังคมนั้นมักจะเกิดแต่ความวุ่นวาย
      
กฎหมายนั้นไม่ได้มีไว้ให้ใครใช้เป็นเครื่องมือเพื่อจะไป
เอาเปรียบและเบียดเบียนคนอื่น
      
แต่ทุกวันนี้ที่เราจะเห็นว่ามีคนนำกฎหมายมาใช้ผิด
ไปจากเจตนารมณ์เดิมของมัน แทนที่พวกเขาเหล่านั้นจะนำ
กฎหมายมาใช้ให้เกิดประโยชน์กับส่วนรวมแต่กลับนำไปใช้
เพื่อประโยชน์ของตัวเองและพวกพ้องส่งผลให้เกิดความ
เดือดร้อนกับคนอื่นๆมากมาย จนทำให้เกิดปัญหาต่างๆนานา
ขึ้นมาในบ้านเมืองเราตอนนี้
      
เมื่อสภาพแวดล้อมชีวิตความเป็นอยู่ของคนในสังคมเปลี่ยนไป
กฎหมายก็ควรจะปรับปรุงแก้ไขให้เข้ากับสถานการณ์บ้านเมือง
อย่างเช่นกฎหมายที่เขียนขึ้นเพื่อใช้เมื่อ 70 ปีที่แล้วย่อมที่จะ
ใช้ไม่ได้ผลเต็มที่กับสถานการณ์ในสังคมปัจจุบันหรือเมื่อใช้
แล้วมีผลเสียมากกว่าผลดี ก็ควรปรับปรุงแก้ไขให้ใช้ได้
กับความเป็นจริงมากขึ้น
     
กฎหมายนั้นบังคับใช้กับทุกๆคนในสังคม ไม่มีการเลือกปฏิบัติ
ผู้คนในทุกพื้นที่ในประเทศไทยของเราจะต้องอยู่บนมาตรฐาน
ของกฎหมายแบบเดียวกันทั้งสังคมไม่มีข้อยกเว้น โดยหลักมัน
ต้องเป็นแบบนี้ แต่ในความเป็นจริงทุกวันนี้คนที่มีอำนาจ
ในการบังคับใช้กฎหมายนั่นแหละที่ทำให้กฎหมายมันมี
หลายมาตรฐาน

ความยุติธรรมนั้นอยู่ที่ไหนเป็นคำถามที่ถามกันมานาน
แต่ก็ยังไม่ได้ข้อสรุปเสียที บ้านนี้เมืองนี้เขาบอกว่า
ถ้าจะหาว่ามันอยู่ตรงไหนแล้ว ก็ให้เอาเรื่องที่เกิดความ
ขัดแย้งกันนั้นเข้าไปในกระบวนการยุติธรรมให้ศาล
เป็นคนตัดสินนั่นแหละเป็นที่อยู่ของความยุติธรรม
       
แต่ในบางเรื่องผลแพ้ชนะทางคดีไม่ได้เกิดจากการพิสูจน์
ข้อเท็จจริง แต่กลับเป็นการนำเทคนิคทางกฎหมายมาใช้
เพื่อให้เกิดผลทางคดี เท่านั้น
      
คำว่ายุติธรรมจึงน่าจะเป็นการที่ทั้งสองฝ่ายพอใจและยอมรับผล
ได้ที่จะ ตามมาสำหรับกรณีความขัดแย้งนั้นๆ

............. 
      
“ตอนเย็นข้าว่าข้าคงไม่ต้องใช้บริการเหล้าขาวที่ร้านนางสมรแล้วล่ะโว้ย
แค่นี้ข้าก็เมาพอแล้ว ข้าเมากฎหมายว่ะ จริงไหมคุณทนายชายเล ฮ่าๆๆๆ”
ลุงสุขหัวเราะให้กับมุขตลกตัวเองจนน้ำตาเล็ด

    
    
    
    
    

โดย ศูนย์สื่อสังคมภาคใต้

 

กลับไปที่ www.oknation.net