วันที่ จันทร์ พฤษภาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

จากปักกิ่ง ข้ามไป shopping ที่โรม...


ช่วงต้นปีบินไปปักกิ่งกะน้องแอร์ฯ คนไทย ที่อยู่ห้องข้างๆ กันนี่แหละค่ะ ก่อนไปบินเช็ครายชื่อ เห็นชื่อกันและกันบนไฟล์ท เลยเคาะประตูเรียกกันเพื่อตระเตรียมแผนการณ์อะไรเล็กๆ น้อยๆ ว่าจะไปทำอะไรกันบ้าง...

ตอนแรกก็แอบขี้เกียจ เพราะช่วงนั้นเป็นช่วงหน้าหนาว...ไม่ชอบออกไปเที่ยวหน้าหนาว เพราะขี้เกียจเตรียมเสื้อผ้ากันหนาว...แต่น้องมันเอากล้องถ่ายรูปมายั่วยวน...นัยว่าชีชอบถ่ายรูปเป็นชีวิตจิตใจ ไอ้เราก็ชอบเป็นนางแบบให้คนเค้าถ่ายรูปเป็นชีวิตจิตใจ เลยเอาก็เอาวะ ไปไหนก็ได้ ถ่ายรูปสวยๆ เก๋ๆ มาให้เจ๊ด้วยละกัน...

จากต้นปี ผ่านมาจนจะถึงกลางปี...มันก็เพิ่งจะมีโอกาสเอารูปถ่ายเทจากกล้องลงคอม แล้วส่งมาให้เราก็ตอนนี้แหละค่ะ...อารมณ์ที่จะเขียนเรื่องราวประกอบก็หายไปหมดแล้ว แบบว่าลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่ามีอะไรเกิดขึ้นที่ปักกิ่งบ้าง...

คร่าวๆ ที่จำได้ก็คงจะเป็น กินแล้วก็ดื่มกันแหลก...กินอาหารจีน อาหารเกาหลี ตบท้ายด้วยโซจู หลับปุ๋ย (หลับปุ๋ยเรียกให้ดูดีกว่าคำว่าเมาแอ๋) ไปในห้องด้วยกัน ตื่นมาอีกทีก็เกือบเย็นๆ ของอีกวัน...อ้าวแล้วไฉนหลอกให้ตรูเอาเสื้อผ้าสวยๆ มาถ่ายรูปวิวเก๋ๆ หว่า...

กิน ดื่ม หลับปุ๋ย อยู่ด้วยกันสามวันสองคืน....สะใจมาก ใช้ชีวิตได้ไร้สาระสุดๆ...บางครั้งนานๆ ทีทำตัวแบบไม่มีสาระ อยู่นอกกรอบ มันก็ได้รสชาติของชีวิตไปอีกแบบนะ แต่ถ้าทำบ่อยๆ เป็นประจำก็คงจะดูไม่ดีเท่าไหร่...

จะกินยังต้องเก๊กหน้าถ่ายรูป...แบบว่าบินลงมาหมาดๆ ไม่ได้ล้างหน้าลบเครื่องสำอางค์อะไรออกเลย หิวจัด ต้องรีบออกไปหาอะไรกินกัน...เรื่องปากเรื่องท้องสำคัญเสมอ...

ชอบรูปข้างล่างนี้ แบบว่าถ่ายออกมาแล้วหน้าตาเหมือนแอร์โฮสเตสเนอะ...(อ้าวแล้วที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ไม่ใช่เหรอ ฮี่ๆ)

Photobucket

ช่วงต้นปีนี้ก็เริ่มน้ำหนักลดละ สังเกตุได้จากเสื้อผ้าที่ใส่ หลวมซ้า...(เห็นแล้วอดอมยิ้มไม่ได้ทุกครั้ง)

Photobucket

จากปักกิ่ง...กระโดดข้ามฟ้าไป shopping ที่โรมกันเลยนะคะ

ช่วงนี้ชีวิตมัน Happy Happy ยังไงบอกไม่ถูก...เหมือนอะไรหลายๆ อย่างมันเริ่มลงตัว...จนเพื่อนๆ แอบแซว...แล้วรู้สึกมีความสุขไปด้วย...เค้าว่าไม่เห็นเราสดใส เวอร์ๆ แบบนี้มานานแล้ว...คือจริงๆ ก็สดใสมาได้สักพักใหญ่ๆ แล้วนะ แต่ว่าอาการสดใสเวอร์ๆ นี่มันมากไปหน่อย...ก็ไม่รู้สาเหตุเหมือนกัน...แต่เอาเป็นว่า ถ้าคนเราลองมองไปรอบๆ ตัว...พยายามหาความสุขกับสิ่งที่อยู่รอบตัว...อยู่กับสิ่งที่มี...ไม่ยึดติดกับสิ่งที่ฝันให้มากมายนัก...เราจะพบว่าความสุขนั้นอยู่ไม่ไกลจากตัวเราเลยค่ะ

เมื่อวานไปโรมมา ก็แวะไปดู แล้วก็ซื้อของให้เพื่อนๆ ที่เค้าฝากซื้อนิดๆ หน่อยๆ แล้วก็เผลอเดินเข้าไปร้านยี่ห้อดัง...ยี่ห้อหนึ่ง...

ไม่คิดเลยว่าจะซื้อกระเป๋ายี่ห้อนี้มาใช้ เพราะอย่างที่รู้ๆ กันอยู่สำหรับคนติดตามอ่านบล็อคตลอด...ลูกบัวชอบอยู่ยี่ห้อเดียว...หลุยส์...

แต่หลังๆ นี้เจอบริการที่แย่มากของพนักงานขาย...มีเงินเดินไปซื้อก็มาทำท่าทีหยิ่งใส่...แม่เลยเชิดใส่เหมือนกัน ไม่อยากขายให้ก็ไม่ซื้อก็ได้...ยี่ห้ออื่นสวยๆ งามๆ มีให้เลือกเยอะแยะ...แล้วหล่อนจะเสียใจที่เสียลูกค้าแบบชั้นไป ชิ...

วันนั้นเลยได้เสียเงินซื้อ Gucci ใบแรกในชีวิตมาใช้ซะเลย...เห็นแล้วปิ๊งมากๆ น่ารักดี แต่ก็นั่นแหละ ใช้ไปสักพักอาจจะเบื่อ แล้วอยากจะขายต่อ ดังนั้นเลยเอารูปกระเป๋ามารีวิวให้สาวๆ ที่ชอบของพวกเดียวกันมาดูเล่นๆ จะได้เตรียมตัว เตรียมเงินต่อคิวไว้ซื้อมือสองต่อลูกบัวได้นะคะ...

อะไรอยู่ในห่อน๊า???...

Photobucket 

จ้ะเอ๋...ใบนี้นี่เอง...

Photobucket

อ่ะ...โชว์ด้านในหน่อย...

Photobucket

หมุนข้างๆๆ...

Photobucket

พอละแค่นี้ก่อนค่ะ...แล้วเดี๋ยววันหลังค่อยดูรูปนางแบบถือกระเป๋านะคะ...

อ่ะ จะจบแบบไม่บอกราคาไปเลยก็จะต้องมาเสียเวลาเพื่อนๆ อีเมล์มาถามกันอีกว่าซื้อมาราคาเท่าไหร่...งั้นบอกไว้ตรงนี้เลยนะคะ...ซื้อมา 570 ยูโรค่ะ ไปคูณเป็นเงินไทยกันเอาเองนะคะ...

เช่นเคยค่ะ...ข้อคิด ที่จะคอยทิ้งท้ายอยู่ซ้ำๆ สม่ำเสมอ...กับการใช้ของแบรนด์เนมราคาแพง...

สำหรับคนไม่ใช้ ไม่ซื้อของพวกนี้...เราไม่เคยมองว่าคุณไร้รสนิยม...เพราะรสนิยมของคนเรามันต่างกัน...ดันนั้นอย่ามาบอกว่าเรามีเงินซื้อกระเป๋าอย่างเดียวไม่ได้...ต้องโง่ด้วย...เราไม่ได้โง่ค่ะ เพียงแต่ความชอบของเราต่างกันกับคุณ...

แล้วความสุขของเรากับการได้ใช้กระเป๋าอะไรน่ารักๆ ราคาขนาดนี้...บอกได้คำเดียว ว่าไม่ได้ทำให้ฐานะการเงินเราสั่นสะเทือนเลย...(หุหุ ได้โปรดอย่าหมั่นไส้)

อยากใช้อะไรใช้...อยากซื้ออะไรซื้อ ตราบใดที่ไม่ทำให้ตัวคุณ คนรอบข้าง หรือคนในครอบครัว เดือดร้อนค่ะ...แต่จำไว้อย่างนะคะ ของแบบนี้...ควรซื้อมันมาด้วยเงินสดที่คุณมีอยู่...ไม่ได้มาจากการเป็นหนี้ใคร หรือแม้กระทั่งหนี้บัตรเครดิตค่ะ...ถือกระเป๋าแบนด์ดัง แต่งตัวเริดหรู ขับรถราคาแพง...แต่เงินในกระเป๋าไม่มีนี่ไม่ไหวนะคะ...

cursor

โดย ลูกบัว

 

กลับไปที่ www.oknation.net