วันที่ จันทร์ พฤษภาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

คารวะ อา'รงค์ วงษ์สวรรค์(2)


คารวะ อา’รงค์  วงษ์สวรรค์(2)

 

 

คิดถึง  ขุนนางป่า 

 

กิ่งสักร่วง   กิ่งที่เหลืออยู่รอหล่นตามกันมา

เมล็ดเต็มหว่านโปรยไปทั่วอาณาบริเวณร่มใบ

คนส่งแก๊สตามบ้านเรียกมันว่าต้นไม้เก่าแก่

อายุของมัน  ขยายรากแผ่ออกไปทุกทาง

ผมมาถึงในวันที่ต้นสักงอกงามเต็มที่

นกได้เกาะคอน  ร้องขับเพลงเปลี่ยว

มดแมลงได้อยู่อาศัย

เมฆไหลข้ามผ่านเป็นฉากหลัง

ยามผลิใบใหม่   เขียวสดชุ่มฉ่ำใจ

ร่มเงาเนียนนุ่มปกคลุมดิน

ราวไม่ร่วงโปรยดินอีกแล้ว

วันที่ดอกขาวเหลืองโพลน หมู่แมลงตอมหอม

ดอกรูปดาวยิบยับโปรยร่วงลงดิน

เป็นดาวดินประดับผืนดินไปทั่วอาณาบริเวณร่มเงา

ผมยืนมองด้วยใจถวิลวันคืน 

ในสงัด   กลั่นช่อดอกเป็นเมล็ด

ล่วงวัน  ล่วงคืน  ดอกซ้ำใบซ้ำ

เมล็ดโปรยหว่านมิรู้หน่าย

ลมแรงพัดใส่ก้านกิ่งทุกคืนทุกวัน

จนกิ่งหักโค่นวางกลางแดด

เมล็ดแห้งโปรย

แสงแดดส่งเสียงดังกว่าครั้งใดๆ

ต้นสักใหญ่ยืนต้นมองกิ่งหักร่วงหล่นไปต่อหน้า

ยังเงียบงัน  เก็บคำอาลัยไว้ในโลกสายน้ำตาเยือนไม่ได้ 

เพียงขุนนางป่า  เดินทางผ่านมาเยี่ยมชม

 

25 มีนาคม 2552

 

โดย สุวิชานนท์รัตนภิมล

 

กลับไปที่ www.oknation.net