วันที่ พฤหัสบดี พฤษภาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เพื่อนเราอีกคน..เขาก็อึดอัดครับ...


 ขอแทรกความอึดอัดให้เพื่อนเราอีกซักคน  ขอแก้บางคำ แต่ไม่เซ็นเซอร์นะครับ

เมื่อเมษาฯ  ดังไฟสุม  ให้รุ่มร้อน
จะนั่งนอน หลับตื่น    ล้วนขื่นขม
ไอ้ทักสิน  กินไม่ได้  ให้ระทม
เคยภิรมย์   ก็มาพลัด   พิบัติมี

เปรียบแผลใน -ก้นเป็นฝี ที่ใกล้แตก
ดังใครแหก   ตรูด กู    ไม่รู้-หนี
โลกต้องรู้    คนอย่างกู เมื่อท้าตี
เหล่าไพรี    ต้องพ่าย    ไม่ทานทน

กู-ไอ้แม้ว  เผ่นผยอง  คะนองฮึก
มุ่งตริตรึก นึกอุบาย   ขยายผล
ดำเนินสานส์ งานนครฯ เข้าซ้อนกล
สัปดน  เอาฝูงควาย    ทลายเมือง

เหล่ามนตรี   มีโทษ   ต้องโดดกัด
แค้นสาหัส  สูญทรัพย์สิ่ง วิ่งคางเหลือง
ระดมเหล่า  มหิงสา   และ ประเทือง
ผู้กระเดื่อง กระด้างจิต    คิดอัปรีย์

หากกูล้ม   เสนามาตย์   ราชฯก็ล้ม
ที่ตรอมตรม ก็จะรุ่ง    ฟุ้งราศี
เอ็งแรงมา  ข้าแรงไป   เป็นไรมี
ศึกครานี้ หมายขย้ำ   แม้วรำพัน

เสียงระฆัง  ดังยกแรก  ควายแตกเปลี่ยว
พอมีเสียว   ให้ได้ลุ้น  เพิ่มพูนขวัญ
งานAsian summit  ปิดเพราะมัน
หัวเราะลั่น   เสร็จข้า  ป๋าหมดแรง

ขึ้นยกสอง   จ้องเผา   เอาให้อยู่
ไอ้ลูกกู    เหล่ากาสร  ห่อนแขยง
เข้าประจัญ  ไม่พรั่นใคร  ไล่ขวิดแทง
ใช้ศพแดง  เหยียบข้ามพา  กลับธานี

เหมือนฟ้าแกล้ง  แรงที่เดือด  กลับเหือดหาย
คนปราบควาย   ใช้ปฏัก   ปักถูกที่
ควายกระเจิง  ตุ๊ดกระจาย  ในทันที
ขาว อึงมี่  คุณท่านขา อย่ารุนแรง

ไอ้ทักสิน  จำต้องหงอย  นั่งคอยห้วย
ถึงคราวซวย  ตู่ยิ้มชื่น  ไม่ขืนแข็ง
พวกเผาเมือง นั้นหนา   หาใช่แดง
มีคนแฝง  แดงเพียงฟัง นั่งอมตีน

อันความสัตย์ อยู่ไหน ไม่เคยรู้
พูดพร่างพรู ล้วนอสัตย์ ไอ้ชาติหิน
เป็นนายก จมปลัก หนักแผ่นดิน
สาปแช่งมัน ให้ได้ยิน ถึงเมืองยมฯ


อาลักษณ์

โดย rukbankerd

 

กลับไปที่ www.oknation.net