วันที่ เสาร์ พฤษภาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

๗.กาฬะเกษลงใช้ชาติ


แต่นั้น เกสสัตถาท้าว ยอมือ ทูลบาท
ขอพระผายโผดเลี้ยง หอมข้า อย่าไล แด่เนอ
ชาติที่สงสารนี้ ไปมา ปิ้นไป่
บ่เที่ยงหมั้น ไขใบ้ บอดเบา แท้แล้ว

แม่นว่า อาคมแก้ว ศรพระขรรค์ ดวงประเสริฐ
ขอให้พระสอนสั่ง ให้ความฮู้ คู่ครอง พระเอย
แต่นั้น อินทาต้าน สำแดงบอก กรรมหลัง
เวรบาศรี แต่ปาง ปฐมพุ้น

ยามเมื่อปางปฐมเค้า บาลง ไปเกิด
ทรงกำเนิดซั้น เซียงล้าน โลกคน แท้แล้ว
บาได้ทำเพียรสร้าง โกศล อนันต์เนก
ก็เล่าทำโทษฮ้าย กรรมข้อง คอบคีง ท่านแล้ว

ท่านก็ตกแต่งย้าว เฮือนแทบแคมทาง
ตามพงษ์พันธุ์ ขอบประตู เดิมดั้ง
ยังมีโจโรฮ้าย ลักเอา ของท่าน
เขาไล่ต้อน โตนเต้น แล่นหนี

เขาก็นำกุมป้ำ จับโจร ทำถีบ
โจรขนาดกล้า แฮงฮ้าย บ่ถอง
ก็จิ่งฮ้องเฮียกเจ้า เฮือนม่อ มาเปือง
บาก็เฮ็วพะลันปบ ล่วงลง มิช้า

ไปเถิง ผู้โจโรคนถ่อย ปัดกึ่ง ป้ำกุมได้ ผูกตี
เขาก็จับโจรฮ้าย ตีนมือ ตัดขาด
ถิ้มใส่น้ำ แพน้อย ล่องไทย

มันก็พลัดพรากแก้ว เมียมิ่ง ฮามเฮือน
วอยวอยอิด อ่อนตาย จมน้ำ

อันนี้ กรรมบาท้าว เวียนมาสนองตอบ
เจ้าจงลงส่งใซ้ กรรมฮ้าย คอบคีง พ่อท้อน
เจ้าจงลงไปถ้อน ตามกรรม ภูวนาถ

คันหากหมดบาปแล้ว ศรซิให้ ส่งนำ พ่อแล้ว
กับทั้ง พระขรรค์แก้ว อาคม ศาสตรเพท
ลงส่งให้ ทั้งง้าว ดาบศร

อินทร์กล่าวแล้ว สอนสั่ง บาคาน
อย่าได้ทำปาณา บาปเวร นำต้อง
ให้เจ้าตรองดูให้ นำครอง พ่อสั่ง
เจ้าจักเถิง ยอดชั้น พุทโธล้ำ ยอดญาณ พ่อแล้ว

ค้อมว่า อินทร์สั่งแล้ว ลาเลิก ทูลเมือ
ข้าจักลาจอมหัว ล่วงลง วันนี้
มาเถิงห้อง หอปรางค์ ปราสาท
ต้านต่อน้อง ซิลาฟ้า ล่วงลง พี่แล้ว

ให้น้องตกแต่งเนื้อ ทุกที่ ดาดี
ตามภูมี ซิล่วงลง ลาฟ้า
แต่นั้น สามพระองค์เจ้า ดาดี ตกแต่ง
ทุกทีถ้วน ทยานล้ำ ล่วงลง

พ้นกีบก้ำ เทวโลก เมืองสวรรค์
มินานเหิง จากนคร เมืองฟ้า
มาเถิงท้าว วาโย พัดแกว่ง
เจ้าพลัดพรากฟ้ง เจียระฮ้าง ห่างกัน

มะลีจันทรไท้ มเหสี นางนาถ
ตกแต่งห้อง ธานีพุ้น กว่าไกล
นางปฏิสนธิเข้า ครรภ์โภทร ท้องแม่
ดอมแจ่มเจ้า มาลีไท้ แม่เมือง

แม่นว่า กากีน้อย โฉมเสงี่ยม นางนาถ
ตกแต่งห้อง เมืองท้าว ยักษ์ หลวง
นางเอาปฏิสนธิเข้า ในครรภ์ ท้องแม่
ดอมแจ่มเจ้า กาฬะไท้ แม่เมือง

อันว่า เกสสัตถาท้าว บาบุญ ตนประเสริฐ
ตกแต่งห้อง พาราณะสีพุ้น ที่ประสงค์
บาก็เอาปฏิสนธิเข้า ในครรภ์ ท้องแม่
ดอมแจ่มเจ้า กาฬะไท้ แม่เมือง

คืนนั้น นางฝันว่า จันโทผ้าย เวหาอากาศ
แสงส่องแจ้ง ทะรังฟ้า ฮุ่งเฮือง
พอคราวน้อย เสด็จลง เจียระจาก
ไปสู่ห้อง หิมพานพุ้น กว่าไกล

พอคราวน้อย เสียแสง ดับชีพ
น้อยหนึ่งใสส่องแจ้ง ควงฟ้า ฮุ่งแสง
ก็จิ่งคืนมาเข้า พาราณะสี ของเก่า
เฮืองฮุ่งแจ้ง เหนือฟ้า เมฆพะโยม

ชาวเมืองกว้าง พาราณะสี หลิงหล่ำ
ทุกทวยใต้ลุ่มฟ้า โดยน้อม กราบชุลี
แต่นั้น เทวีแก้ว กะชังฝัน สะดุ้งตื่น
แล้วฮุ่งแจ้ง คนิงก้ำ ฮุ่งฝัน

สุริโยฟ้ง เฮืองแสง ใสโลก
นางนาถย้าย เมือห้อง อาบสี
แล้วแต่งเนื้อ มาสู่ ราชา
ปะนมวันทา แทบกร กลอยถ้อย

อันว่า ราตรีข้อน เถิงยาม ใกล้ฮุ่ง
น้องก็นิมิตตั้ง ฝันร้าว ประหลาดใจ
นางก็ไขกลอนไหว้ คำฝัน ถวายบาท
ภูวนาถ ผู้บุญกว้าง ส่องญาณ

บาจึงถวายพรให้ บาคาน น้องนาถ
เจ้าจักมี ซาตฺเซื้อ ชายกล้า เกิดดอม
บ่อย่าแล้ว บาก็ถวายพรให้ บรบวน แล้วอย่า
สองแจ่มเจ้า เสวยข้าว พ่ำงาย

พอดีเมี้ยน ถอยภา ลาเลิก
สาวยื่นน้ำ จันทร์ล้าง ลูบมือ
แล้วลูบผ้า ฮมกลิ่น กฤษณา
สาวก็เอาตวยคำ ยื่นสลา ถวายเจ้า

มโหรีตั้ง ดาดี ประสงค์เสพ
สองแจ่มเจ้า แพงล้าน อยู่เสงี่ยม นั้นแล้ว.

โดย ชะเอง

 

กลับไปที่ www.oknation.net