วันที่ อังคาร พฤษภาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ขับรถพาลูกไปวิ่งเล่นที่เวียงจันท์ไปเล่นน้ำที่วังเวียง ตอน7^ได้เวลา...เล่นน้ำซองแล้ว


ท่านสามารถอ่านตอนก่อนหน้าได้ที่

http://www.oknation.net/blog/sekyicy/2009/05/24/entry-1

และแล้วก็ถึงเวลาทำภาระกิจที่สองของการท่องเที่ยวทริปนี้.... คือพาลูกเล่นน้ำในแม่น้ำซอง ช่วงเวลากลางวันที่นี่จะมีเด็กนักเรียนลาวมาโดดน้ำเล่นที่ใต้สะพานเป็นจำนวนมาก ทั้งเด็กเล็กและเด็กโต ซึ่งยังคงเป็นวิถีชีวิตของเด็กๆที่นี่ ตรงบริเวณนี้นักท่องเที่ยวจะผ่านไปผ่านมา ถ่ายรูปแต่ไม่มีนักท่องเที่ยวคนไหนลงเล่นน้ำที่นี่

จนผมอดคิดไปไม่ได้ว่า...ตัวผมและลูกจะเป็นนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติคนแรกที่ลงเล่นน้ำที่จุดนี้ ...

หลังจากจัดการกับเป๊ปซี่แล้วผมก็จัดการเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ไอ้ตัวเล็กทันที แล้วก็อุ้มลงไปปล่อยเล่นกับเด็กๆ ที่เล่นอยู่ก่อนแล้ว เด็กกับน้ำเนี่ยะเป็นของคู่กันจริงๆ แถมมีเพื่อนเล่นด้วยลูกสาวผมจึงสนุกสนานเป็นพิเศษจนลืมความง่วงนอนไปสนิท

แม่น้ำซองไม่ลึกเนื่องจากเป็นหน้าแล้ง พื้นแม่น้ำเป็นก้อนหิน สามารถขับรถลงไปได้ ผมเห็นบางคนเอารถลงไปล้าง เอาวัวควายไปอาบน้ำ บางคนหาปลา อาบน้ำซักเสื้อผ้า และบางคนก็ไปตักหินในแม่น้ำขึ้นรถ ก็คงหนีไม่พ้นเอาไปทำสิ่งปลูกสร้างหรือถมที่ ส่วนเด็กๆ ก็สนุกสนานไปกับการเล่นน้ำ รวมทั้งผมและลูกด้วย ส่วนแม่ของไอ้ตัวเล็กทำหน้าที่เป็นผู้ดูแลความปลอดภัย และสนับสนุนความสะดวกในการเล่น ผูหญิงก็อย่างนี้แหละไม่กล้าทำอะไรบ้าๆบอๆ ขนาดผมบอกว่าจะเล่นน้ำตรงนี้เธอยังไม่เชื่อเลย คิดว่าผมพูดเล่น แต่ในที่สุดก็เข้าใจในความไม่ปกติของผม ผมก็เป็นอย่างนี้แหละไม่ค่อยอยากตามคนอื่นเท่าใดนัก ลูกสาวผมก็เลยได้มีโอกาส สนุกสนานกับพี่ๆ ชาวลาว

เด็กที่มาเล่นน้ำที่นี่ว่ายน้ำเก่งกันมาก ดูพ่อแม่เขาจะไม่เป็นห่วงกันเท่าใดนักเพราะไม่มีผู้ใหญ่เลยสักคน ใช้ระบบพี่เลี้ยงน้อง เด็กบางคนก็เข้ามาคุยกับเราถามว่าไปเที่ยวที่นี่ หรือยัง ที่นั่นหรือยัง บางคนก็ชวนไปเที่ยวบ้าน บอกที่บ้านมีถ้ำด้วยอะไรทำนองนี้ แต่เด็กที่นี่ไม่มีนิสัยขอโน่นขอนี่ ทั้งที่ฐานะบางคนไม่ค่อยดีนัก ต่างจากบางที่ที่เคยเจอมา

เด็กที่นี่จะน่ารัก เวลาเขาเล่นกันก็ไม่ได้ยินคำพูดหยาบคาย (หรือว่ามีแต่ฟังไม่ออกก็ไม่รู้) แต่ที่รู้แน่ๆ คือน้ำเย็นๆ ย่อมเข้ากันได้ดีกับอากาศร้อนตอนเที่ยง ทำให้เราเล่นอยู่นาน จนเด็กๆ เขาเริ่มกลับ ผมคิดว่าพวกเขาต้องกลับไปเข้าเรียน เราก็เลยต้องกลับบ้าง....

แล้วปัญหาก็เกิด...เด็กคนอื่นกลับ.....แต่ลูกผมไม่กลับ ดิ้นพลาดๆ หลอกล่อยังไงก็ไม่ยอม นั่งท่องแต่คำว่า....เล่นน้ำก่อน เล่นน้ำก่อน.... อยู่อย่างนั้นจะอุ้มก็ไม่ยอมให้อุ้ม

แต่ชีวิตต้องดำเนินต่อไป ผมเลยตัดสินใจหักดิบ อุ้มขึ้นมาดื้อๆ ได้ผลครับ......ร้องจ๊าก..... แต่ก็แป๊ปเดียว หลังจากจัดการเปลี่ยนเสื้อผ้าตามมาตรฐานดาราซุปเปอร์สตาร์ คือทำทุกอย่างในรถเสร็จเรียบร้อยแล้วก็เอานมยัดปาก....หลับปุ๋ย...ไม่กระดิกกระเดี้ย แล้วเราก็เดินทางต่อ คราวนี้เป้าหมายคือถ้ำจัง ซึ่งห่างจากจุดนี้ไปเพียงแค่ประมาณสิบนาทีเท่านั้นเอง.......

โปรดติดตามตอนต่อไปได้...ที่http://www.oknation.net/blog/sekyicy/2009/05/31/entry-1

โดย อาจารย์เศก

 

กลับไปที่ www.oknation.net