วันที่ ศุกร์ พฤษภาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เรื่องเล่าคนสึนามิ ๒/๑ (ตอนคนไกลที่ใกล้กัน)



   หลังจากเดินทางกลับจากการไปทำพาสปอร์ต กับเจ้าหน้าที่กงสุลที่สัญจร ยกหน่วยเคลื่อนที่มาที่จังหวัดภูเก็ต  ซึ่งเป็นวันเดียวกันนี้เองเรามีนัด.. กับเพื่อนคนไกล.. "ซันญ่า USA"  ที่สัญญิง สัญญา ว่ามาเมืองไทยเที่ยวนี้ อย่างไรจะมาเกาะพีพีให้ได้  เพราะคราวก่อนเธอมาแล้วและติดใจการต้อนรับอย่างดี ของพี่น้องพันธมิตรชาวเกาะพีพี  โดยครั้งนั้น สีน้ำฟ้าอยู่ทำเนียบ ไม่ก็สนามบินสุวรรณภูมิโน่นแน่ะ..

ก็ในใจคิดว่าจะไปดักรอรับ ซันญ่าที่ภูเก็ตแล้วลงเรือมาพร้อมกัน แต่ก็คลาดกัน เพราะเราไปจากเกาะแต่เช้า  เรือเก้าโมง ไปถึงก็รีบไปยังจุดที่เขาทำพาสปอร์ต คนไม่เคยมีก็แบบนี้แหละ กลัว เห่อ หวั่นไปสารพัด  ไม่ทันได้รับประทานอะไรเลย  หลังเสร็จธุระ หิวซะ.. โทรหาซันญ่าบอกว่าลงจากเครื่องบินแล้ว กำลังรอกระเป๋า ก็เลยบอกงั้นขอไปหาอะไรใส่พุงก่อนที่จะเป็นลมไปซะ  ไขมันที่สะสมไว้เป็นชาติก็จะเอาไม่อยู่แล้ว

กะว่าพบกันอีกที ที่ท่าเรือรัษฎา.. แต่ก็คลาดกันจนได้  มีคนรับรองซันญ่าไปเรียบร้อย ให้เพื่อนไปรับจากสนามบิน และจัดการเรื่องตั๋วเรือให้เรียบร้อย  ซันญ่าเองมาถึงท่าเรือเร็วกว่าตั๋วเรือที่ได้รับ ก็เลยยกเลิก แล้วมาเรือเที่ยวบ่ายโมงครึ่งจากภูเก็ต ส่วนสีน้ำฟ้ามาแต่ไม่ทันเรือ ขี้เกียจกลิ้งตาม จึงรออีกครึ่งชั่วโมง เป็นเรือบ่ายสอง.. ยังไงก็พบกันที่พีพี เกาะเล็กนิดเดียว

กลับมาถึง ฝนตกหนัก อย่างที่เสนอภาพไปเมื่อเอ็นทรี่ก่อน..

http://www.oknation.net/blog/prettybluesea/2009/05/24/entry-1 

ฟ้ายังอุ้มฝน ก็รีบเดิน มาผ่านไปรษณีย์ ถามไถ่กัน ก็ได้กล่องเล็กๆ มาหนึ่งใบต้องขอบคุณ พร สิงห์มือซ้าย ที่เป็นธุระปะปังให้จนตลอดรอดฝั่ง.. มาถึงตอนนี้ แจมรู้แล้วล่ะค่ะ พร.. XL ของปันรัก ใหญ่กว่าตัวแจมมากๆ แต่ก็ใส่สบายดี.. อิอิ ชอบๆ  

 

ก็..โทรหาซันญ่า เธอนั่งคุยกับเพื่อนๆ ชาวเกาะพีพี อยู่ที่หาดหลัง หรือหาดโละดาลัม  เดินได้ครึ่งทางฝนก็เทลงมาอีก  หลบฝนอยู่ที่ร้านมาดามเรสโต้ พักใหญ่ กว่าจะเดินฝ่าน้ำท่วมขังถนน กลับมาถึงที่ร้าน ฝนก็ตกต่อ  คนที่อยู่เกาะพีพี คนที่เขาข้ามน้ำ ข้ามทะเลมาเพื่ออยู่ใกล้กัน ได้แต่โทรศัพท์หากันเท่านั้นเอง..

ในบรรดาเพื่อนของซันญ่าที่เกาะพีพี สีน้ำฟ้าเป็นเพียงจุดเล็กๆ  ด้อยทั้งฐานะ ศักยภาพการรองรับ ฉะนั้นคาดว่าคงยาก ถ้าจะขอให้ซันญ่ามาพักกับเราสักคืน.. หนึ่งในสองคืนที่เธอมาเกาะพีพี  ในขณะที่กว่าจะผ่านด่านมาหาเราเนี่ย.. พี่ๆ เขาเรียกว่าดักไว้เป็นทอดๆ เรียบร้อยแล้ว

คนไกลที่ใกล้กัน เขาโทรหากันเป็นระยะๆ ในที่สุดคืนแรกนี้ ก็ไม่สามารถที่จะพบกันได้..  สีน้ำฟ้าเองก็เหนื่อยกับการเดินทางฝ่าคลื่นลมจากเกาะพีพีไปภูเก็ต  จากภูเก็ตกลับมาเกาะพีพี  จึงนัดกันแต่หัวรุ่ง..

ตกลงซันญ่า แจมจะตื่นตีสี่เพื่อเธอ แล้วพาขึ้นจุดชมวิวช่วงเช้า พาไปถ่ายภาพสวยๆ อย่างที่ซันญ่าเคยชมว่า เราถ่ายภาพสวย และเธอต้องการเดินตามทางที่เราเดิน แล้วถ่ายภาพในมุมเดียวกัน..

คนไกลที่ใกล้กัน.. คนฝั่งนี้ คนที่อยู่ประจำที่นี่ ตื่นเต้นเสียจนนอนไม่ค่อยจะหลับ อาบน้ำนอนไปตอนห้าทุ่ม  ตื่นมาปลุกนาฬิกาทุกชั่วโมง ค่ำคืนแห่งการรอคอยเพื่อไปดูแสงแรกแห่งวันด้วยกัน ช่างยาวนานนัก..

กับซันญ่า เราเคยพบกันประมาณสิบนาที วันที่พันธมิตรปิดสนามบินสุวรรณภูมิ  เธอกับจ่าจินต์ แอบดอดไปชมบรรยากาศ  พี่จ่าเรา..โพกผ้าเหลืองซะเต็มยศในขณะที่สีน้ำฟ้าเอง ใส่ยีนส์ เสื้อยืด เดินสบายๆ ในบรรยากาศน่าหวาดระแวง การสลายการชุมนุม

กว่าจะตีสี่.. กว่าจะตีสี่..  ลุกมาก็อาบน้ำอีกรอบ ไม่รู้จะอาบอะไรนักหนา  ก็นะ  ตื่นเต้น  เราออกจะกลม กลิ้ง ปานนี้ เดี๋ยวอยู่ใกล้คนกรุง แล้วเขาจะได้กลิ่นอันไม่พึงประสงค์เข้า จะหมดกันกับความประทับใจแรกพบ  ว่าไปนั่น.. สารพัดเหตุที่จะนำมาซึ่งผล  จริงๆ แล้วถ่วงเวลา .. เพื่อจะให้เราได้ตื่นเร็ว และพบ
กับเพื่อนเร็วขึ้น  แค่นั้นแหละ!!!!

ยังไม่ถึงตีสี่ครึ่งดี.. ฝนเทมาจากฟ้าชนิดที่ว่าน้ำท่วมขังหน้าบ้านสูงประมาณครึ่งน่อง.. เวรกรรม..จะโทรไปปลุกซันญ่าก็เกรงใจ คนกำลังนอน ฝนตกแบบนี้เป็นใครที่ไหนก็นอนไม่อยากตื่นตอนตีสี่กว่าๆ  ..

ไปหยิบโน้ตบุ้คมาเชื่อมต่ออินเตอร์เน็ต  อ่านบล็อกโอเคเนชั่น อ่านไปเรื่อยๆ เหมือนจะไม่ล็อกอินเข้าคอมเม้นต์ เพราะมันเช้าผิดวิสัย เดี๋ยวชาวบ้านจะแตกตื่น..(ฮา)

กว่าจะฆ่าเวลา  เวลาก็แทบฆ่าฉัน  คนไกลที่ใกล้กัน.. เขาสื่อสารกันด้วยโอเคเนชั่นอีกแล้ว  เห็นซันญ่าเข้ามาคอมเม้นต์ที่บล็อก..


โปรดติดตามตอนต่อไป

สีน้ำฟ้า

ปล.  เรื่องยาวหน่อยนะ..แต่การได้พบ "เพื่อน" คนหนึ่ง อยากจะบันทึกทุกความทรงจำเพื่อเธอ

โดย สีน้ำฟ้า

 

กลับไปที่ www.oknation.net