วันที่ อังคาร มิถุนายน 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ตีตั๋วไปดูให้รู้กันไป ว่าแพนด้าที่ปักกิ่งกับที่เชียงใหม่ตัวไหนขยันกว่ากันครับ


ตอนนี้ทุกวันเห็นมีแต่ข่าวเรื่องแพนด้า ใคร ๆ ก็สนใจเรื่องราวของเจ้าลูกตัวน้อยของหลินฮุ่ยกันนะครับ ผมเลยขอเอาภาพแพนด้าที่ผมได้ไปดูที่สวนสัตว์ปักกิ่งมาให้ดูกันบ้าง

 

ช่วงช่วงกับหลินฮุ่ยตอนที่ผมเคยได้ไปดูที่สวนสัตว์เชียงใหม่นั้น ผมต้องรอนานมากเลยนะครับกว่าจะได้เดินออกมาให้เห็นตัว อีกครั้งหนึ่งที่ไปก็ได้เห็นตัวอยู่แป๊บเดียวเองครับ

เมื่อมีโอกาสที่คุณพ่อพาไปเที่ยวปักกิ่ง ซึ่งที่ประเทศจีนต้องถือว่าเป็นบ้านเกิดของแพนด้าใช่ไหมครับ ผมก็เลยขอให้คุณพ่อพาไปดูแพนด้าที่ประเทศจีนบ้าง เพราะผมอยากจะรู้ว่าแพนด้าที่มาอยู่เมืองไทยกับแพนด้าที่อยู่ที่บ้านของตัวเอง จะมีนิสัยเหมือนกันหรือเปล่า คุณพ่อเลยพาผมไปดูที่สวนสัตว์ปักกิ่ง ที่นี่ใหญ่มากเลยนะครับ เดินกันทั้งวันยังไม่ทั่วเลย เด็ก ๆ อย่างผมเข้าไปยังต้องตีตั๋วราคาตั้ง 60 หยวนแน่ะครับ

แต่ส่วนที่เขาจัดไว้เป็นสวนแพนด้าก็มีอยู่แค่นิดเดียวเองครับ แล้วผมก็นึกว่าจะมีแพนด้าอยู่กันเยอะแยะหลายตัว แต่พอได้ไปดูแล้วก็เห็นมีแพนด้าอยู่ไม่ถึง 10 ตัวเลยครับ

ในสวนแพนด้าทางสวนสัตว์เขาจัดของเล่นแบบเด็ก ๆ ไว้ให้เล่นเยอะแยะไปหมด ผมก็คิดว่าจะได้เห็นแพนด้าได้เล่นของเล่นแบบนี้ให้ดูบ้าง แต่ผมก็ยืนรออยู่นานเลยนะครับ ได้เห็นแต่เจ้าแพนด้าตัวนี้เอาแต่นอนครับ

ส่วนเจ้าแพนด้าจะนอนหลับตาหรือเปล่าผมยังดูไม่ออกเลยครับ เพราะขอบตากับตาดูดำเหมือนกันไปหมด

แพนด้าคือตัวที่เห็นอยู่ทางด้านหลังไกล ๆ นั่นนะครับ ส่วนที่ยืนอยู่หน้ากล้องคือ ข้าวหอมเองครับ

ยืนรอไปรอมา แทนที่เจ้าแพนด้าตัวนี้จะลุกขึ้นมาเดินแล้วเล่นอะไรให้ดูบ้าง ที่ไหนได้กลับเปลี่ยนท่าเป็นนอนตะแคงแทน ผมว่าเหมือนได้ดูภาพนิ่งอยู่ ไม่เหมือนว่าได้ไปดูของจริง ๆ เลยนะครับ

รอไม่ไหวเดินหาตัวอื่นดูแทนก็ได้ ไม่รู้ว่าหายไปไหนกันหมด เจออีกตัวก็มาแอบนอนหลับอยู่ตรงนี้ นอนเฝ้ากาละมังเลยนะครับ

เดินมาเรื่อย ๆ ตรงนี้ผมได้เจอแพนด้าอีกตั้ง 4 ตัว แต่เจ้าแพนด้าก็นอนกันหมดเลยครับ

นอนห้อยแขนห้อยขากันเลยแหละครับ ผมว่านะถ้าช่องระหว่างท่อนไม้ห่างมากกว่านี้ คงได้มีเจ้าแพนด้าร่วงลงพื้นกันบ้างนะครับ

 

งานนี้คุณพ่อกับผมก็เลยต้องเสียเงินตีตั๋วเข้ามาดูเจ้าแพนด้านอนอยู่เฉย ๆ ผมว่าช่วงช่วงกับหลินฮุ่ยยังขยันกว่าเลยนะครับ ว่าแล้วผมก็เลยอ้อนคุณพ่อขอซื้อตุ๊กตาหมีแพนด้าเรซิ่นมาสะสมเป็นของที่ระลึกแทน

พอออกจากสวนสัตว์ คุณพ่อเห็นว่าผมยังไม่ได้กินอะไร เพราะของกินที่ขายอยู่ข้างในสวนสัตว์ผมกินไม่ค่อยได้ คุณพ่อคงกลัวว่าผมจะผอม เลยพาเข้าร้านขายขนมเค้กที่อยู่ข้างหน้าสวนสัตว์ ทุกวันนี้ที่หุ่นผมคล้ายเจ้าแพนด้าเข้าไปทุกที ก็เพราะคุณพ่อนี่แหละครับ

ข้าวหอมเองครับ

โดย สี่ตา

 

กลับไปที่ www.oknation.net