วันที่ ศุกร์ มิถุนายน 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ถ้าเราเป็น "ทรนง ศรีเชื้อ" จะเอาเรื่องนี้ใส่ในภาพยนต์ "2022 สึนามิ วันโลกสังหาร"ด้วย!?


<ขบวนการยอดมนุษย์(ตัวเล็ก)>

ถ้าเราเป็น "ทรนง ศรีเชื้อ" จะเอาเรื่องนี้ใส่ในภาพยนต์ "2022 สึนามิ
วันโลกสังหาร"ด้วย!?








วันที่ลุกขึ้นปลุกจิตสำนึก
ของเยาวชนมอแกลนแห่งทับตะวัน

   
ดะลัมกะไต๋ - จิตใต้สำนึก (ภาษาของชาวมอแกลน)
เป็นคำที่พี่ๆ เยาวชนรุ่นแรกๆ อยากให้มอแกลนน้องๆ
ยึดถือ
    
เรื่องราวเริ่มขึ้น จากเหตุการณ์สึนามิในปี 2547 ที่นำ
ความสูญเสียมาให้กับทุกคน รวมถึงชาวเลชนเผ่าดั้งเดิม
แห่งอันดามัน นาม “มอแกลน” ณ หมู่บ้านทับตะวัน
ตำบลบางม่วง อำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา
    
เหตุการณ์นี้ทำให้เด็กๆ ชาวมอแกลน ตกอยู่ในภาวะซึมเศร้า
เครียด ไม่อยากพูดจากับใคร การรวมตัวเด็กๆ จึงเกิดขึ้นจาก
การตัดไม้มะขามเล่นกันประมาณ 5 คน เพื่อระบายและ
แลกเปลี่ยนความรู้สึกต่อกัน จนมีสมาชิกเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
    
ขณะนั้น เป็นช่วงที่องค์กรและหน่วยงานต่างๆ เข้าไปให้ความ
ช่วยเหลือชุมชนทัยตะวันกันอย่างคับคั่ง เช่น เครือข่ายสลัมสี่ภาค
มูลนิธิเด็ก มูลนิธิรักษ์ไทย เมื่อองค์กรเหล่านี้เห็นว่า เด็กๆ
รวมตัวกัน เลยสนับสนุนเครื่องไม้เครื่องมือในการทำกิจกรรม
เพื่อลดภาวะซึมเศร้า และระบายความเครียด
    
กิจกรรมที่ทางกลุ่มเยาวชนทับตะวันสนใจเข้าร่วม ในช่วงแรกๆ
จะแบ่งกันเป็น 2 ส่วน คือ ผู้ชายจะไปช่วยผู้ใหญ่สร้างบ้าน
ส่วนผู้หญิงจะทำตุ๊กตาจากไม้มะขาม  ผ้าบาติก ผ้ามัดย้อม
เป็นที่สนใจของผู้ไปเยี่ยม ทำให้ผลงานของเด็กๆ กลายเป็นราย
ได้ขึ้นมา
    
ขณะเดียวกันเด็กๆ ก็มองเห็นถึงปัญหาที่รุมเร้าอยู่รอบตัวพวกเขา
มากขึ้น ทั้งปัญหาที่ดิน และปัญหาวัฒนธรรมชาวมอแกลนที่เริ่ม
สูญหาย
    
พวกเขาคิดว่าเรื่องที่ดินเป็นเรื่องใหญ่ ไม่น่าจะเหมาะกับพวกเขา
ควรจะเป็นเรื่องของผู้ใหญ่ พวกเขาหันไปสนใจวัฒนธรรม
ของชาวมอแกลน จึงร่วมกันศึกษา โดยเก็บข้อมูลเรื่องวัฒนธรรม
รากเง้าประวัติความเป็นมา วิถีการดำเนินชีวิตของบรรพบุรุษ
เพื่อกระตุ้นจิตสำนึกรักในความเป็นมอแกลน
   
วันที่ “ฅนปากใต้” เดินทางไปถึง ชาวบ้านและเยาวชนทับตะวัน
กำลังขะมักเขม้นซ่อมแซมปรับปรุงศูนย์วัฒนธรรม ซึ่งเป็นศูนย์
กลางการทำกิจกรรมของหมู่บ้าน กันคนละไม้คนละมือ
    
เยาวชนทับตะวันบอกว่า ตอนนี้พวกเขาอยากทำให้ผู้ใหญ่
และคนในหมู่บ้านยอมรับ ไม่มองว่าพวกเขาเป็นเด็กเกเร 
จึงรวมตัวกันช่วยงานในหมู่บ้าน เพื่อสร้างความเข้าใจ
และเป็นช่องการพูดคุยกันระหว่างผู้ใหญ่กับเด็ก
    
พวกเขาหวังแค่ความเข้าใจจากผู้ใหญ่ และสร้างจิตสำนึกรัก
ในความเป็นมอแกลน เพื่อรักษาวัฒนธรรมชาวมอแกลนต่อไป

โดย ศูนย์สื่อสังคมภาคใต้

 

กลับไปที่ www.oknation.net