วันที่ จันทร์ มิถุนายน 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

กลับมาเถิดวันวาน..เล่าเรื่องด้วยภาพถ่ายเก่าๆ เมื่อวันวานยังหวานอยู่(ตอนที่ 14 ภาพคู่กับแม่)


กลับมาเถิดวันวาน..เล่าเรื่องด้วยภาพถ่ายเก่าๆ เมื่อวันวานยังหวานอยู่

(ตอนที่ 14 ภาพคู่กับแม่)

โชคดีเหลือเกิน..ที่ยังมีอัลบั้มนี้วางอยู่ที่ชั้นเก็บหนังสือ

รวมกับอัลบั้มอื่นๆ

ภาพนี้ถ่ายคู่กับแม่เมื่อวันที่ ๒๐ ธันวาคม ๒๕๓๑

ที่สวนหลวงร.๙

ตอนนั้นสวนหลวงฯ เปิดใหม่ๆ ต้นไม้ยังไม่โต

บรรยากาศยังดูโล่งๆ

เลือกภาพที่คิดว่าดีที่สุด..ถ่ายบนสะพาน..

เบื้องหลังคือหอรัชมงคล

ย้อนวันวานกับภาพถ่ายเก่าๆเมื่อวันวานยังหวานอยู่

ไม่น่าเชื่อว่า..แม่จากไปนานถึง ๖ ปีแล้ว...

ความรู้สึกเมื่อครั้งแม่ยังมีชีวิตอยู่..ยังไม่นานเลย

เพลง “ใครหนอ” เป็นเพลงโปรดของแม่..

ที่แม่ชอบร้องเล่นๆ เป็นประจำ

ทุกครั้งที่ฟังเพลงนี้ทำให้คิดถึงเสียงร้องเพลงของแม่ทุกครั้ง

คำสอนของท่านพุทธทาสภิกขุจากหนังสือ

”พระคุณของแม่คือสันติภาพของโลก”

ในหัวข้อ”พ่อแม่เป็นครูคนแรกอย่างไร”

คือถ้อยคำที่ให้ภาพแม่ของเรา..ที่เราได้เห็นท่านดูแลเลี้ยงเรามา เป็นตามนั้นจริง

“พ่อแม่เป็นบูรพาจารย์ เป็นครูคนแรกของโลก ใครมองไม่เห็น

 บ้าง บรรดาที่นั่งอยู่นี่ ใครมองไม่เห็นบ้างว่า

 พ่อแม่เป็นครูคนแรกของลูก

 สอนสิ่งแรกคือให้ดูดนม กินนม เป็นครูสอนทุกอย่าง

 ให้ทารกรู้จักขึ้นมาตามลำดับ ตั้งแต่ดูดนมเป็น

 เป็นบูรพาจารย์ คืออาจารย์คนแรก

 ก็แปลว่ามีบุญคุณเหนือกว่าอาจารย์ทั้งหลาย

 ครูที่โรงเรียนนั้นต่อภายหลัง มหาวิทยาลัยก็ครูทีหลังทั้งนั้น

 ครูทีแรกหรือจะตั้งแต่ในท้องมาก็ได้

 ให้รู้จักทำอะไรบ้างตามประสาสัตว์ในท้อง

 นี่ก็เพราะการจัดการของพ่อแม่”

 

 

โดย singlemom99

 

กลับไปที่ www.oknation.net