วันที่ จันทร์ มิถุนายน 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

พันธกิจภาค 2 ..เขียนถึงคน-นึกถึงเพลง(5)


       หนึ่งใน"เพื่อนรัก"ของผมจะต้องมี"ปราโมทย์"เป็นชื่อแรกๆ
       ผมสนิทกับปราโมทย์ตั้งแต่เรียนมัธยมต้น และเป็นเพื่อนคนแรกๆที่ผมไปบ้านที่อยู่ห่างตัวเมืองออกไป โดยเป็นบ้านพักข้าราชการกรมทางหลวง
       ปราโมทย์เป็นเพื่อนคนแรกที่สอนและให้ผมขับรถจักรยานยนต์
       จากนั้น เมื่อขึ้นมาเรียนรามคำแหง ปราโมทย์ก็มาเรียนและถือเป็น"บาปกรรม"ของผม เพราะปราโมทย์ตัดสินใจเรียนเศรษฐศาสตร์ตามผม ทั้งที่ผมแนะนำว่าทำไมไม่ไปเรียนคณะนิติศาสตร์หรือรัฐศาสตร์เหมือนคนอื่นๆ เพราะผมเรียนเศรษฐศาสตร์ด้วยใจรัก ขณะที่ปราโมทย์ไม่ ...จึงเป็นบาปกรรมของผม เพราะผมเรียนจบใน 5 ปี ขณะที่ปราโมทย์เรียนรามไม่จบ
       อย่างไรก็ตาม ปราโมทย์ก็ประสบความสำเร็จในชีวิต เนื่องจากครอบครัวของภรรยามีฐานะและงานดีๆตั้งแต่สมัยคบหากันเป็นแฟน เพราะปราโมทย์เป็นนักตะกร้อมหาวิทยาลัย(และเคยมีชื่อร่วมคัดทีมชาติ) ส่วนแฟนเป็นนักแบด ที่ใช้โรงยิมร่วมกัน ดังนั้น ตั้งแต่เรียนรามคำแหง ปราโมทย์ก็ต้องเดินทางไปส่งแรงงานที่สิงคโปร์
       ผมนึกถึงปราโมทย์ เพราะในตอนเรียนมัธยม มีวิชาหนึ่งที่จนวันนี้ผมไม่เข้าใจว่าเรียนทำไม นั่นคือวิชา"กิจกรรมเข้าจังหวะ" ที่นักเรียนจะต้องแบ่งกลุ่มเต้นรำ และพวกเราทั้งหมดยกทีมไปบ้านปราโมทย์เพื่อซ้อมกิจกรรมนี้โดยมีพี่สาวของปราโมทย์ทำหน้าที่เป็น"ครูฝึก" ด้วยการเลือกเพลง"ซำบายดีเหรอ" ที่เป็นเพลงเอกในภาพยนตร์เรื่อง"พ่อหม้ายทีเด็ด"มาประกอบการเต้นกิจกรรมเข้าจังหวะ
       วันนี้ ผมกับปราโมทย์ห่างเหินกัน เพราะต่างคนต่างมีภาระหน้าที่และครอบครัว แต่ทุกคนในบ้านผมและบ้านปราโมทย์จะ"รู้"ว่าใน"เพื่อนรัก"ของเรา จะต้องมีอีกคนเป็นเพื่อนคนนั้น ..
       ฟังเพลงนี้แล้วคุณลองนึกดูสิครับว่าพวกเรา..เต้นกิจกรรมแบบไหน?

ซำบายดีเหรอ
ไพโรจน์ สังวริบุตร
เศรษฐา ศิระฉายา

     ไพโรจน์ - เฮ...ไอ้เพื่อนเกลอ ไม่ได้เจอะเจอ ซำบายดีเหรอ
     เศรษฐา- ซำบายดีหรอกเพื่อน
     ไพโรจน์ - ไม่ได้พบกันแรมเดือน ทำไมถึงมาเยือน คิดถึงเพื่อนแทบตาย

     เศรษฐา - มาเกร่แถวๆนี้ มาสีสาวก้นซอย อุตส่าห์มานั่งคอย ตั้งแต่เช้าไม่เห็นเงา
     ไพโรจน์ - ไม่เป็นไร หรอกเพื่อนเกลอ บอกสิเธอคนไหนเล่า แถวนี้ถิ่นของเรา สบายใจ

     ไพโรจน์ - เฮ...ไอ้เพื่อนเกลอ ไม่ได้เจอะเจอ ซำบายดีเหรอ
     เศรษฐา - ซำบายดีหรอกเพื่อน
     ไพโรจน์ - ไม่ได้พบกันแรมเดือน ทำไมถึงมาเยือน คิดถึงเพื่อนแทบตาย

     เศรษฐา - อยากจะเจอะแต่สาวคนนี้ เอ๊ะ..นั่นพอดี เธอเดินผ่านมา ช่วยหน่อยเถอะเพื่อนยา
     ไพโรจน์ - โธ่ ไอ้บ้า... นี่แฟนกู

     ไพโรจน์ - เฮ...ไอ้เพื่อนเกลอ ไม่ได้เจอะเจอ ซำบายดีเหรอ
     เศรษฐา - ไม่ซำบายแล้วหรอกเพื่อน คงไม่พบอีกหลายเดือน แล้วจะกลับมาเยือน ไปล่ะเพื่อน.. กู๊ดบาย

     เฮ เฮ เฮ....

โดย ลูกเสือหมายเลข9

 

กลับไปที่ www.oknation.net