วันที่ ศุกร์ มิถุนายน 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

~*~ระหว่างทางเดินของชีวิต (06).....มีศาสตร์มีศิลป์


.

การสร้างงานศิลปะสักชิ้นจำเป็นต้องใช้เวลาและการวางแผน

หากไม่ได้ศึกษาหรือวางแผนว่าเราจะสร้างงานแบบใดออกมา

คงยากที่จะเห็นงานที่มีคุณภาพและทรงคุณค่าออกมาอวดสายตาชาวโลก

นักศิลปะที่ดีคงไม่ปฏิเสธเหตุผลข้างต้นนี้ว่า

ก่อนที่เราจะสร้างงานศิลปะสักชิ้น...เราต้องอาศัยวิชาความรู้และศึกษาอย่างรอบด้าน

เพราะการสร้างงานศิลปะสิ่งที่อยู่เบื้องหลังความสำเร็จคือเราต้องรู้ศาสตร์(หลัก)ของมันด้วย

.

การใช้ชีวิตของมนุษย์ก็เฉกเช่นกัน...กว่าจะไปถึงซึ่งเป้าหมายแห่งชีวิตได้นั้น

เราต้องรวบรวมสรรพกำลังสร้างสรรค์ชีวิตภายใต้ศาสตร์และศิลป์ควบคู่กันไปเสมอ

“.

หลายครั้งยอมรับว่าเคยใช้อารมณ์มากกว่าใช้เหตุผล

แต่การไม่มีอารมณ์ความรู้สึกในการดำเนินชีวิตเลย...ก็ทำให้ชีวิตจืดชืดขาดสีสันได้

“.

ไม่ว่าจะอย่างไร...ชีวิตที่เรากำลังเดินไปจำเป็นต้องใช้ทั้งสองสิ่งร่วมกัน

นั่นคือ มีหลักการในการดำเนินชีวิต (ศาสตร์) และ มีการสร้างสรรค์ในชีวิต (ศิลป์)

ถ้าขาดสิ่งใดสิ่งหนึ่ง...ชีวิตที่เรากำลังเดินไปย่อมไม่สมบูรณ์เป็นแน่

.

มนุษย์มักชอบความงดงามของศิลปะแต่หลายครั้งไม่ได้ลึกซึ้งกับความรู้ในศิลปะนั้นนัก

หากเรารักจะลึกซึ้งกับสิ่งใด...เราต้องทุ่มเทศึกษาลงไปถึงหลักของมันด้วย

ไม่ใช่มองมันแค่ฉาบฉวยแต่ไม่ได้ลึกซึ้งถึงแก่นสาร...นั่นคือสิ่งที่ฉันกำลังเรียนรู้

.

วันวารที่ผ่านมาตนเคยมองบางเรื่องว่าแค่สวยงาม...

ชื่นชมแค่ผ่าน ๆ ไม่เคยเจาะลึกกับสิ่งที่ชอบสักที

หากแต่ปัจจุบันนี้...

เริ่มไปค้นคว้าหาตำรามาอ่านเพื่อให้สิ่งที่สนใจกลายเป็นรูปธรรมเป็นเรื่องเป็นราว

มีหลักและมีคุณภาพเพื่อจะสร้างงานศิลปะที่งดงามมากขึ้น

.

เมื่อไม่นานมานี้พี่คนหนึ่งทำให้ฉันอึ้งกับความลึกซึ้งของความสนใจที่เขามี

เขาสนใจเรื่องการใช้ปืน,ยิงปืน หนึ่งในศิลปะแขนงหนึ่งในการป้องกันตัว

หากเป็นฉันคงได้แค่ลองไปหาที่ยิงปืนสักครั้ง ถ้าสนุกสักหน่อยก็อาจสมัครเป็นสมาชิกไปเรื่อย ๆ

นับว่าเป็นกีฬาชนิดหนึ่งที่ดีเอาการเพราะเคยลองไปฝึกมาบ้างแล้ว...

แต่สำหรับเขาไม่ใช่แค่นั้น...เขากลับนั่งศึกษาหาความเป็นมาของปืน, ค้นคว้ารุ่นของมัน

และลักษณะการใช้ปืนทั้งอดีตและปัจจุบัน, กระสุนที่ผู้คนใช้ยิงกันทั้งเป็นกิจกรรมและของจริง

กฎหมายการอนุญาตในพกพาและต่าง ๆ นานาที่ฉันแทบไม่ได้สนใจและใส่ใจจะค้นมันเป็นแน่

.

นี่คืออีกหนึ่งสิ่งที่ฉันได้รู้ว่าการที่เราจะทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งนั้นอย่าแค่เอามันส์เท่านั้น

แต่ควรทำให้มันจริงจังและใช้การได้ด้วย

.

เหมือนคุณพี่ท่านนี้ (ภาพด้านบน) ฉันพบเขาในงานสัมมนาฯเมื่อเดือนเมษายนที่ผ่านมา

เขาบอกฉันว่า...นอกจากความสามารถพิเศษหรือพรที่สวรรค์ประทานให้เขามาแล้วกัน

...การสร้างงานศิลปะต้องมาจากการฝึกฝนและเรียนรู้อย่างมากด้วย

ยิ่งไปกว่านั้นเพราะไม่ได้วาดด้วยมือธรรมดาแต่วาดด้วยความยากลำบากจากเท้าที่มีอยู่

ยิ่งทำให้ฉันมั่นใจว่า...

หากมนุษย์ตั้งใจจะทำอะไรแล้ว...ไม่มีอะไรที่พวกเขาจะทำไม่ได้แน่ ๆ ฉันเชื่อเช่นนั้น

.

ภาพนี้จึงเป็นหนึ่งในแรงบันดาลใจที่ทำให้...ฉันตั้งใจศึกษาที่จะทำสิ่งใหม่ในชีวิตอีกหลายอย่าง

เรียกว่ากำลังจริงจังกับสิ่งที่ตนรักและชอบ...อย่างมีศาสตร์และมีศิลป์นั่นเองค่ะ...

.

และหากคุณอยากสร้างงานศิลปะและรักการเล่นกีฬา...

อย่าลืมนะคะ...คุณสามารถศึกษาและค้นหาตัวเองได้ที่งานโอเคสโมสร 14 มิ.ย.2009 นี้

ดูรายละเอียดได้ที่นี่ค่ะ http://www.oknation.net/blog/okunited/2009/06/09/entry-1

อ๋อแล้วก็บ้านป้ารุด้วยนะคะ http://www.oknation.net/blog/paaru/2009/06/03/entry-1

...ว่าแต่ภิริสาอดไปค่ะ...หุหุ...งานยังไม่เสร็จเลยแม้จะเป็นวันอาทิตย์ก็ตาม...

 

โดย Bhirisa_ภิริสา

 

กลับไปที่ www.oknation.net