วันที่ พุธ มิถุนายน 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

All Night Cheer


              เบี้ยวมาหลายวันระบบเน็ต(ไม่รู้เฉพาะของผมรึเปล่า)มันแย่ๆพิกล
ตามสัญญาครับที่ว่าจะเขียนเรื่องการประชุมเชียร์คืนสุดท้าย
ในยุคที่ผมเป็นน้องใหม่(2530)
               หลังจากประชุมเชียร์ยืดเยื้อเป็นแรมเดือน จนกระทั่งน้องทุกคน
แสดงสโลแกน เฉลยชื่อคณะกันหมดแล้ว วันนี้ คืนนี้ ก็มาถึง" ออลไนท์ เชียร์"
ครับถูกแล้ว ในรุ่นผม มันคือการเชียร์ ทั้งคืน สว่างคาตา ในคืนนี้บรรดา
ว๊ากเกอร์สุดโหด จะกลายเป็นลูกแมวเชื่องๆ มาอ้อนน้องๆ ซึ่งจะเปิดโอกาสให้
"เอาคืน"รู้จักบุ๋มบิ๋ม สามโทนหรือไม่ครับ ตอนนั้นแกเพิ่งเรียนจบใหม่ๆ
ยังไม่เป็นดาราเราเรียกแกตามชื่อคณะว่า พี่สามล้อ(จอมโหด) เราก็เอาคืนแก
วันนี้แหละครับ
               บรรยากาศในห้องเชียร์ ยังไม่มันส์เท่าบรรยากาศใต้ตึก เพราะ
บรรดานักดนตรีทั้งหลาย เป็น สิบๆวง จะรอคิวขึ้นแสดง หลายๆวงดัง
ในตลาดเพลงปัจจุบัน มีจุดเริ่มต้นที่นี่ ปิ๊ซซ่าวงพราว โรจน์ กับ นอร์ วงครับ
ที่เป็นหัวหอก อัลเทอเนทีฟเมืองไทยนี่ก็อยูรุ่นเดียวกัน ห้องเดียวกัน
กับครูเอเลย
โอ๋ ซีเปียนี่ก็เรียนรุ่นเดียวกัน เคยสอนโซโลกีตาร์ให้ครูเอด้วย
เล็ก พราวก็รุ่นน้องเจ๋งมาตั้งแต่แรกเข้าเลย
เจษฎา หันช่อ ที่แต่งเพลงให้อาร์เอส นี่รุ่นน้อง( แต่แก่พอๆกันรู้จักกัน
ตั้งแต่แกเรียนราม)
ปุ๊ย ตีสิบนี่ก็รุ่นน้อง แต่ก่อนแกชอบสะพายย่าม
(ย่ามพระ)มาเรียน
เป็นนักกิจกรรมมาแต่ไหนแต่ไร(เด็กสโม)
                          เอาเป็นว่า คืนนี้ ความอึดอัด คับข้องใจ ความโกรธเกรี้ยว
ที่มีต่อกัน จะสูญสลายหมด ภาพที่เคยเกิดขึ้นในห้องประชุมเชียร์
การว๊าก เชี๊ยบผาย....  .. กุ้ย เสียงกลองข่มขวัญ ค่อยๆย้อนลำดับ
ผ่านความทรงจำมาอีกครั้งมันไม่เหลือบรรยากาศของการกดขี่อีกแล้ว
มันเป็นภาพแห่งความมีน้ำใจ  ความเสียสละ ภราดรภาพ 
เสียงเพลงแห่งความยินดี "ให้สุขกาย สุขใจเหมือนดังน้ำในคงคา
ให้สุขกายสุขตาเหมือนดังพระจันทร์วันเพ็ญ ให้สดชื่นดังดอกไม้
เมื่อยามน้ำค้างพร่างพรมให้ทรัพย์สินอุดม ให้พบแต่คามร่มเย็น"ดังซ้ำๆ  
                   ผมจำตอนจบของออลไนท์เชียร์รุ่นผมไม่ได้ จำได่ว่าผม
ร้องเพลง"พรานล่อเนื้อ" กับ พี่แก้ว ปี 4  อยู่หลายรอบ  แล้วตื่นขึ้นมา
ตอนเช้าเพื่อจะร่วมกิจกรรม รับน้องคณะ อย่างเป็นทางการ
                   รับน้องที่อื่นเป็นไงผมไม่รู้ชัด แต่รับน้องที่นี่ รุ่นผม
ไม่มีบรรยากาศของการขู่ตะคอก ข่มเหง เลย น้องทุกคนสนุก และเต็มใจ
 เพราะความยากลำบาก ความกดดัน ได้ผ่านพ้นไปแล้วตั้งแต่ย่ำค่ำของ
 All Night Cheer

                             

TIP ข้อคิด  :   การไม่เข้าเชียร์ไม่ ร่วมกิจกรรมรับน้อง ไม่ได้แปลว่า
คุณจะไม่เป็น
ส่วนหนึ่งของสังคม เพราะไอ้กบนิเทศศิลป์ ที่แรกๆมัน
โดดเชียร์พร้อมผม เมื่อขึ้นปี 4 มันก็เป็นนายกสโม

                  : รุ่นพี่ที่ดี ที่เก่ง ต้องไม่ดี ไม่เก่ง เฉพาะในห้องเชียร์
หรือสนาม
รับน้อง มันอยู่ที่คุณเป็นที่พึ่งให้น้องได้หรือเปล่าในยามที่เขา
ต้องการ

                 : การรักสถาบันเป็นสิ่งที่ดี แต่อย่ารักจนหลง หลงลืมไปว่า
สถาบันจะมีค่าต้องค้ำจุนสังคมจงอย่าเอาเปรียบและแยกตัวเองจากสังคม
 เพียงเพราะ ข้ออ้างว่า "ก็กูรักสถาบัน(ของกู)"

                            :  จากห้องเชียร์วันนั้น มาจนถึงวันนี้ กว่าจะมาเป็นครู
ครูเอ
ผ่านการเป็นพนักงานบริษัทมาไม่น้อยกว่า 8บริษัท ตั้งแต่สำนักงาน
ขนาด
เล็ก บริษัทในเครือต่างประเทศจนถึง มหาชน  พบผู้ร่วมงานมาแล้ว
ทุกสถาบัน
การศึกษา(ด้านออกแบบ-ก่อสร้าง)ในเมืองไทย ยังไม่พบว่าสถาบันไหนสร้างคนมาดี- เก่ง-ใจถึงได้100%และไม่พบว่าสถาบันไหนสร้างคนมาได้เลว- อ่อน-แหยได้100% และไม่มีกฎเกณฑ์ใดห้ามรุ่นน้องเก่งกว่ารุ่นพี่
และยังพบว่า
 การประกอบวิชาชีพด้านออกแบบ -ก่อสร้าง นั้นต้องพึ่งพา
กับคนหลายสาขา  ในโลกของการงานไม่มีสถาบันไหนเป็นศัตรูกันจริงๆหรอก

                     



                    

โดย ครูเอ

 

กลับไปที่ www.oknation.net