วันที่ ศุกร์ มิถุนายน 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

หมาล่าเนื้อ ยุคดิจิตอล !!


        เ มื่อกิจการสื่อ ได้กลายเป็นอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ มีกำไร ขาดทุน เป็นตัววัดความสำเร็จ นักข่าวคือปัจจัยการผลิต ในโรงงานอุตสาหกรรมข่าว อุดมการณ์ก็กลายเป็นฟองสบู่ล่องลอยอยู่ในมหาสมุทร ในขณะที่สังคมก็ถามหาการทำหน้าที่สื่อมวลชนที่เป็นกลาง ตรงไปตรงมา

        หน้าที่ทางธุรกิจ กับหน้าที่ทางอุดมการณ์จึงสวนทางกันตลอดเวลา

       บนเส้นทางสื่อสารมวลชนยุคดิจิตอล วันนี้ มีปรากฏการณ์ด้านสื่อสารมวลชน ที่น่าสนใจหลายเรื่องราว โดยเฉพาะบทบาทของนักข่าวเลือกข้างที่แสดงบทบาทรับใช้ทุนอย่างชัดเจนยิ่ง ไม่ว่าเขาหรือเธอเหล่านั้นจะยินดีรับบทบาทนี้หรือไม่ก็ตาม ยุค web ๒.๐ เปลี่ยนแบบแผนในโลกการสื่อสารผ่านสื่ออินเทอร์เนต จากการสื่อสารทางเดียวมาเป็น สื่อที่ผู้ใช้สามารถมีปฏิสัมพันธ์อย่างคึกคักน่าตื่นตา  คนทำสื่อก็เปลี่ยนจากคนที่มีความสามารถ ความเชี่ยวชาญเฉพาะเรื่อง มาเป็นคนทำสื่อที่มีความสามารถรอบด้านเปลี่ยนจากคนที่มี อุดมการณ์เป็นธงนำ มาเป็นปัจจัยการผลิตในอุตสาหกรรมสื่ออย่างปฏิเสธไม่ได้

        ภายใต้สัมปทานรัฐ เราเคยเชื่อว่าสื่อวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ ไม่เพียงเป็นสื่อที่ไม่มีเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น รวมทั้งการจัดองค์กรสื่อก็มุ่งไปสู่ความเป็นองค์กรธุรกิจ (business organization) เท่านั้น หากแต่ชั่วโมงนี้ สื่อหนังสือพิมพ์ก็ดำเนินไปในทิศทางเดียวกัน

        กฎหมายคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพสื่อมวลชน ที่ผมมีส่วนยกร่างวันนี้ ก็มุ่งหมายที่จะคุ้มครองพนักงาน ลูกจ้าง ในสื่อวิทยุกระจายเสียง วิทยุโทรทัศน์ รวมทั้งสื่อหนังสือพิมพ์ ให้มีสิทธิเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็นมากขึ้น ซึ่งไม่รู้ว่าจะเป็นจริงได้มากน้อย เพียงใด 

         ในอดีต คนทำสื่อเสมือนหมาล่าเนื้อ เมื่อหมดเขี้ยวเล็บแล้วก็หมดความหมาย แต่คนทำสื่อในยุคไซเบอร์สเปซจะไม่มีวันเป็นหมาล่าเนื้ออีก วิทยาการ ความรู้ใหม่ๆจะช่วยเสริมให้คนทำสื่อมีเขี้ยวเล็บที่แหลมคมเสมอ

          แหลมคมที่จะตะกายเอาตัวรอดด้วยการรับใช้ทุน นี่คือความเศร้าหมองของคนทำสื่อในทศวรรษนี้

โดย jk

 

กลับไปที่ www.oknation.net