วันที่ จันทร์ มิถุนายน 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ตอน : ..."หลับไหล" ไม่ "ใหลหลง"...


Title: หลับ
Artist: Fucking Hero Feat. POP

"...กาลครั้งนึงนานมาแล้ว

มีเจ้าหญิงน้อยแสนซุกซนอยู่องค์หนึ่ง

วันนึงเจ้าหญิงแอบไปวิ่งเล่นในสวนต้องห้าม

และแอบเด็ดผลแอปเปิ้ลในสวนมากิน

ทันใดนั้น...เจ้าหญิงก็ล้มลง แล้ว "หลับ"ไป

ทุกคนช่วยกันปลุกเจ้าหญิง แต่เจ้าหญิง ก็ยังไม่ยอมตื่น


ไหว้องค์พระปฏิมาแกะสลัก

ประกายเมตตาธรรมแจ่มพระพักตร์

พระดำรัส ทรงโปรดเวนัยสัตว์

เวียนว่าย ตาย เกิด ก็คือสัตว์

จวัจนะท่านว่าดูเอาเองเถอะนะเหล่าพุทธบริษัท

กิเลสเริ่มจับตัวกันเป็นก้อน

ตั้งแต่เราเริ่มแยกแยะได้ว่าอันไหนกลิ่นโกโก้ กลิ่นเมนทอล

มองทารก ดื่มนมที่แม่ป้อน

ไม่กี่สิบปี บุรุษ สตรี ต้องเข้าพิธีศพ

เพราะคงต้อง ถึงวันที่บ้านเป็นห้าง หรือขายของชำ

เป็นนายเหนือหัว เป็นจอมราชันย์ นักโทษถูกจองจำ

สิ่งหนึ่งที่เท่าๆ กัน คือพอเกิดมาต้องมีสังขาร

ต้องการอาหาร ต้องการที่อยู่เป็นสสาร

วนเวียนใน "วัฏฏะสังสาร" ในจักรวาลที่มีมิติกว้างใหญ่ไพศาล

ความจริงของสัตว์โลกทั้งสามข้อ

"อนิจจัง ทุกข์ขัง อนัตตา" ถามหลวงพ่อ

ว่ามีทางใดที่ฉันจะหลบหนีไม่ยอมทำตามระบบ

"เกิด แก่ เจ็บ ตาย" ที่น่าตลก ขำกลิ้ง 5 ตลบ

ท่านยกนิ้วชี้กระจก ดูก่อนประสก

เห็นหรือไม่ว่าเงาที่ปรากฏ มันทำตามเราขยับทุกประการ

ฉันใดอายุอานามย่อมทำตาม "กฏแห่งกรรม" ที่กระทำ

วันใดไม่มีเงาในลำธาร เมื่อข้ามวัฏสังสารถึงนิพพาน

เมื่อนั้นจะ..."หยุดชั่วกาลนาน"


"...อย่ากลัวไปเลย...ยังไงเราก็ต้องเจอ

เรื่องธรรมดา ก็เหมือนพักผ่อน ก็เหมือนหลับตา

ก็คงไม่มีอะไรจะยากเกินกว่า...แค่ยอมรับมัน ..."


สิ่งเล็ก ๆ ไล่ไปใหญ่ สิ่งใหญ่ ๆ หรือจะเล็กๆ

เริ่มมีความอยากเท่าขี้เล็บ ไม่นานคงทะเล็ด ทะลัก

"โลภ โกรธ รัก หลง" เปิดใจรับ คงพลัดหลง

สละเพศฆราวาสเป็นพระสงฆ์ มองเงินทองที่สะสม

ชื่อเสียงที่สั่งสม บารมีคนแซ่ซ้องสรรเสริญ น่าสับสน

สิ่งไหนคือ..."สัตว์ชั้นสูง" คน นก หมา หรือหมู

ล้วนแตกดับไปกับดินตอนดับสูญ น่าอดสู...สู่ "สุสาน"

ที่นอนผืนใหญ่ ๆ นอนเอาแรงกันสักแป็บแล้วก็ตื่นขึ้นมาใหม่

"โลกหลังความตาย" ไม่เคยจะมีอะไรในกอไผ่

หลับร่วมอสงไขย "หลับไปไม่นาน...ก็ตื่นมาหลงใหล"


"...อย่ากลัวไปเลย...ยังไงเราก็ต้องเจอ

เรื่องธรรมดา ก็เหมือนพักผ่อน ก็เหมือนหลับตา

ก็คงไม่มีอะไรจะยากเกินกว่า...แค่ยอมรับมัน ..."


"...จนกระทั่งวันนึง

เจ้าชายที่แอบหลงรักเจ้าหญิงมานาน

ก็เข้าไปจุมพิศเจ้าหญิง

ทันใดนั้น...เจ้าหญิงก็ลืมตาตื่นขึ้น

แต่พอเจ้าหญิงตื่นก็เกิด "หิว"

แล้วก็ไปเด็ดแอบเปิ้ลมา "กิน" อีก

แล้วเจ้าหญิงก็ล้มลงแล้ว..."หลับ" ไป

....................

....................

....................

....................

....................

โถ่!!...ก็มัน "หิว" นี่นา

...จบแล้วววว...


ปัจฉิมลิขิต : ขอบพระคุณเพลงความหมายดีๆ ไว้ ณ โอกาสนี้นะจ๊ะ

"มะหาห้าขวดปุ้มปุ้ย" จัดเพลง ๒๒ เกือบๆ ๒๓ มิถุนายน ๒๕๕๔

เอ่อ...ฟังเพลงนี้แล้วคิดถึง "น้องต้นหลิว" จริงๆ นะเนี่ย

โดย iheartia

 

กลับไปที่ www.oknation.net