วันที่ อังคาร มิถุนายน 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ป่าชายเลน-1 มัชฌิมาปกร ...เกิดแต่บางขุนไทร



ป่าชายเลน-1

มัชฌิมาปกร ...เกิดแต่บางขุนไทร

 กลางปี 2551 เพื่อนที่รู้จักคุ้นเคยกันจากการไปอบรมที่โคราช และก็ได้รวมกลุ่มกันมาตลอด ส่งข่าวมาบอกว่า จะมีกิจกรรมปลูกป่าชายเลน เธอผู้นั้นคือ บล๊อกเกอร์ ตะวัน...ที่ปลายฟ้า

 ด้วยความอยากไปร่วมกิจกรรมในครั้งนั้น คือ “รักษ์ป่าชายเลน” โดยครูเจี๊ยบ ในนามของ โอเคเนชั่น สัญจร ครั้งแรก ที่มีผู้สนับสนุนกิจกรรมนี้อย่างล้นหลาม (และคิดว่าคงจะมีครั้งเดียวนี่แหละครับ) ทำให้กิจกรรมที่จัดขึ้นในครั้งนั้น “ฟรี” ตลอดงาน ทั้งที่พัก การเดินทาง และอาหารการกิน 26-27 ก.ค. 2551

 ผมไม่ได้สนใจว่า โอเคเนชั่น มันเป็นอย่างไร แต่เนื่องจากต้องเป็น “บล๊อกเกอร์” เท่านั้นถึงจะเข้าร่วมกิจกรรมนี้ได้ ดังนั้นจำเป็นอย่างยิ่งที่ผมจะต้องสร้างบล๊อกเป็นของตัวเอง มานั่งงมอยู่หน้าจอนานพอควร ด้วยฤกษ์งามยามดี 11 กรกฎาคม 2551 จึงเปิดบล๊อกเป็นครั้งแรก เมื่อสร้างบล๊อกเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็ทำอะไรไม่เป็น เพราะไม่รู้จะเริ่มต้นอย่างไร อาศัยถามเพื่อน ๆ บ้าง และเรียนรู้ด้วยตัวเองบ้าง จึงทยอยลงเรื่องต่าง ๆ ที่เคยเขียนไว้ก่อนหน้านี้แล้ว รอวันที่จะได้ไปปลูกป่า ทำกิจกรรมในวันนั้น

 ก่อนหน้านี้ผมเคยไปทำกิจกรรมร่วมกับบล๊อกเกอร์อื่น ๆ คือ การสร้างบ้านดินที่คลอง 14 ตอนนั้นก็มี ตะวัน..ที่ปลายฟ้า และ Mothemon  ส่วนบล๊อกเกอร์ที่มาทราบตอนหลังคือ ปุ๊กปิ๊ก (เขาจำเราได้ แต่เราจำเขาไม่ได้) เพราะตอนนั้นไม่ได้สนใจ มาช่วยทำบ้านดิน 2 ครั้งด้วยกัน ในที่เดิมนั่นแหละครับ

 เมื่อตอนที่ OK Nation เปิดตัวใหม่ ๆ ผมเห็นคุณสุทธิชัย หยุ่น มาออกข่าวอยู่ช่วงหนึ่ง แต่ผมก็คิดว่าไม่มีเวลาจะมาเขียนอะไร เลยไม่เคยแวะเข้ามาดูเลย

 จนกระทั่ง มีความกระหายอยากไปปลูกป่าชายเลนของ “ครูเจี๊ยบ” ในครั้งนั้น เลยจำเป็นต้องสร้างและเขียนเรื่องราวมาเรื่อย ๆ จนจะครบปีในเร็ววันนี้

 แรก ๆ ก็อยากจะเขียนอะไรก็เขียนไปเรื่อย ๆ ทั้งกลอน ทั้งเรื่อง ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องที่เขียนขึ้นเองทั้งหมด กลอนก็แต่งเอง เพราะชอบเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว มีคนเข้ามาอ่านบ้าง ไม่อ่านบ้าง ไม่เป็นไร คิดว่าเขียนไว้ ให้ตัวเองกลับมาอ่าน หรือให้ลูกได้อ่าน เพราะปกติถ้าเขียนอะไรแล้วมีเวลาว่างก็จะมาอ่านงานเขียนของตัวเองเสมอ ต่อมา เริ่มเข้าใจว่า จะต้องแยกแยะงานเขียนของตัวเองออกเป็นหมวดหมู่ เลยไปสร้างบล๊อก “สุสานหิ่งห้อย” เพื่อเขียนเรื่องเล่าและลงรูปภาพ ในการเดินทางไปยังที่ต่าง ๆ และบล๊อกที่ ๓ คือ “ร้อยองค์พงศ์กวี” สำหรับกลอน หรือร้อยกรอง เพราะบางทีจะนึกขึ้นได้ก็เขียนในทันใด

 ตลอด 1 ปีที่ผ่านมา มีเรื่องราวที่เขียนขึ้นและลงในบล๊อกทั้งหมดใน Kintaro  บล๊อกหลัก 127 เอ็นทรี่ ส่วนบล๊อกที่ 2 รวม 16 เอ็นทรี่ และบล๊อกร้อยกรอง 13 เอ็นทรี่

 สิ่งที่อยากจะสารภาพคือ เนื่องจากเวลาในการเข้าเวปไม่ค่อยจะมี พอลงเรื่องแล้วก็หนี หมดเวลา เลยไม่ค่อยมีเวลาไปตอบ หรือท่องบล๊อกเพื่อนบ้าน จึงขออภัยมา ณ โอกาสนี้ด้วย และที่สำคัญ ปกติเวลาใช้เน็ตที่บ้าน จะไปขอพ่วง WiFi ที่มีอยู่รอบ ๆ บ้าน ใช้ไปใช้มา เดี๋ยวนี้เขาล๊อคสัญญาณเสียแล้ว ต้องขอขอบคุณ เน็ตข้างบ้านด้วยครับ

 ความรู้สึกอย่างหนึ่ง ที่น่าประทับใจคือ การได้รับต้อนรับอย่างอบอุ่นจากบล๊อกเกอร์ในโอเคเนชั่น หลังจากที่ได้พบปะพูดคุย หรือตอบกระทู้ มันเหมือนเราเป็นครอบครัวใหญ่ มีการถามไถ่สารทุกข์สุกดิบ มีความห่วงใยซึ่งกันและกัน มีความปรารถนาดีต่อกัน มีความเมตตาและเอื้ออารี

 การที่เข้ามาในโอเคเนชั่นแล้วได้รู้จักหลาย ๆ ท่าน ทำให้ตัวเองมีกำลังใจที่จะต้องทำหลาย ๆ สิ่งหลาย ๆ อย่างให้เป็นประโยชน์มากยิ่งขึ้น  เมื่อทริป ป่าชายเลน 2 นี้ก็เช่นเดียวกัน

พี่เต็งพ้งพูดประโยคหนึ่งว่า “เราเห็นแก่ตัวเพื่อทำให้เกิดประโยชน์ต่อผู้อื่น โดยไม่รบกวนใคร หรือไม่ทำให้ใครเดือดร้อน การกระทำในสิ่งเหล่านั้น...แม้ว่ามันจะรู้สึกว่าไม่ได้อะไร แต่สิ่งที่มันได้มานั้น เราเองจะรู้ว่ามันคุ้มแค่ไหน...”

ส่วนครูเจี๊ยบ (บ้าน ก. ไก่) ก็ “อยากให้ความรู้สึกของการเป็นคนไทย กระจายเสมอกันไปในทุกพื้นที่ โดยเฉพาะ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ ความรักความห่วงใยของคนในประเทศน่าจะแบ่งปันกันให้ไปถึงพวกเขาเหล่านั้นด้วย ในฐานะ “ครู” ก็อยากให้เด็ก ๆ ทุก ๆ คนมีโอกาสเหมือน ๆ กัน....”

พี่ชาลี (BlueHill) “ผมอยากให้โอเคเนชั่น เป็นแหล่งที่สร้างนักเขียน นักคิด มากกว่าการนำเสนอข้อความจากการยกมาจากแหล่งอื่น ...”

พี่โจ้ (WorryAboutYou) “โครงการพันตา คือทุกคนสามารถเป็นคนแจ้งเบาะแสเรื่องของการทำลายสภาพแวดล้อม หรือการทำให้เกิดความสูญเสียในทรัพยากรธรรมชาติ ที่ไม่ควรจะเป็น ..เราควรจะเป็นพลังหนึ่งในนั้น ขอแค่ดวงตาคุณที่มองเห็น สมองที่จะสั่งให้คุณได้ทำความดี...”

พี่ลูกเสือหมายเลข ๙ “เราควรจะยินดี ที่ได้ทำดีร่วมกัน....”

มาถึงวันนี้แล้ว ผมไม่รู้จะขอบคุณอะไรดี และไม่รู้จะขอบคุณทุก ๆ ท่านอย่างไร ไม่ว่าจะเป็นบล๊อกเกอร์ด้วยกันที่เข้ามาอ่านเรื่องราว และช่วยตรวจสอบข้อความ ช่วยให้กำลังใจ หรือไม่ว่าจะเป็นผู้อ่านทุก ๆ ท่านที่แวะเข้ามาอ่าน แม้จะไม่ได้เป็นสมาชิก โอเคเนชั่น แต่ก็สนใจผ่านเข้ามา

ผมจึงมีความตั้งใจว่า ผมคงจะต้องตั้งหน้าตั้งตา ขีดเขียนและนำเสนอเรื่องราวดี ๆ ต่าง ๆ ทั้งภาพ ทั้งเรื่อง ทั้งกลอน เพื่อบันทึกเรื่องราวไว้ให้ตัวเองได้อ่านในภายหลัง เพื่อให้หลาย ๆ ท่านแวะเข้ามาได้อ่าน และไม่ผิดหวังกับงานเขียนต่าง ๆ เพื่อฝึกฝนตนเองให้สามารถเรียบเรียงเรื่องราวให้ดียิ่งขึ้น

ขอบคุณ โครงการ “รักษ์ป่าชายเลน” 26-27 กรกฎาคม 2551 ของ โอเคเนชั่น ในครั้งนั้นที่ทำให้มี “มัชฌิมาปกร” จนถึงวันนี้

ขอบคุณ โอเคเนชั่น และเจ้าหน้าที่ที่ดูแลระบบ ที่ให้ผมได้วางตัวอักษร หรือภาพต่าง ๆ ไว้บันทึกชีวิตในบล๊อกเกอร์ของผม และได้ตักตวงเอาความรู้และความสุข จากบล๊อกเกอร์อื่น ๆ ไปพร้อม ๆ กัน

ขอบคุณ บก. ที่เฝ้าระวังเรื่องราวของผม หรือทุก ๆ เรื่องอยู่ตลอดเวลา

ขอบคุณ เพื่อน ๆ บล๊อกเกอร์ ที่คลิกเข้ามาเสมอ

ขอบคุณ ทุก ๆ สายตาที่ผ่านเข้ามาพิสูจน์อักษรของผม

เรื่องราวย้อนหลังครั้งก่อน ปลูกป่าชายเลนครั้งที่ 1

1. มากกว่าคำขอบคุณ...รักษ์ป่าชายเลน

2. ทอดมัน / ปลาตีน / สิ่งที่มองไม่เห็น

 

 

โปรดติดตามตอนต่อไป (ตอน นรก หรือ สวรรค์ ฉันก็จะไปบางขุนไทร )










 ตอนที่ ๒

โปรดติดตามตอนต่อไป (ตอน นรก หรือ สวรรค์ ฉันก็จะไปบางขุนไทร )




โดย มัชฌิมาปกร

 

กลับไปที่ www.oknation.net