วันที่ อังคาร มิถุนายน 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ถ้า..


พยายามกลับไปที่เดิม..จุดที่เคยยืน ที่ ๆ เคยไป กับใครอีกคนที่เป็นอดีต
ผ่านมาจะครึ่งปีแล้ว แต่ยังทำใจไปนั่งโต๊ะตัวเดิม กินกาแฟร้านเดิม และไปเที่ยวที่เดิมไมได้
ไม่ใช่ด้วยความอาลัย อาวรณ์ ทว่าเป็นความเหงานแล่นเข้าจับขั้วหัวใจ
ไม่ใช่ด้วยความโหยหา แต่เป็นความพลาด ที่เล่นงานอารมณ์ และจินตนาการที่ไม่บรรเจิดด้วยคำว่า "หากยังมีเรา"

ประโยคที่ขึ้นด้วยคำว่า "ถ้า" ไม่เคยเป็นจริงสักครั้ง
และการคิดตามประโยคนั้นก็รังแต่จะทำร้ายตัวตน และตัวเองอย่างร้ายกาจ

ตลกดีที่คำ ๆ เดียว ทำให้อารมณ์ตีกันได้ถึงเพียงนี้ "ถ้า" นี่แหละ
ตลกที่ร้ายกาจของอารมณ์มนุษย์

เคยคิดหลายอย่างที่เริ่มต้นด้วยคำนี้
ถ้า....ไม่แยกทางกัน
ถ้า...อดทนต่อ
ถ้า...เราโตขึ้น
ถ้า...เราเดินทางต่อ
ถ้า....พรุ่งนี้ตื่นมาเจอหน้าบ้านแล้วจะทำไง

แต่คำว่าถ้า ไม่เคยเป็นจริง...ทั้งในเรื่องของความเจ็บปวดและเรื่องแห่งความสุขสันต์

เพราะเ็ป็นเพียงประโยคเงื่อนไขเลื่อนลอยเท่านั้นเอง....
ทว่า ขอบคุณ ที่เหตุการณ์จากคำว่า "ถ้า" ไม่เคยเกิดขึ้น

เพราะตอนนี้ เจอสิ่งที่ดีสุดมาอยู่ในชีวิตละ และการเดินทางก้อเริ่มต้นอีกครั้ง
การเดินทางที่ฟุ้งฝัน ไม่มีคำว่า "ถ้า"
ทว่า มีแต่คำว่าวันนี้ และวินาทีนี้เท่านั้น จะเอ่ยคำว่า "ถ้า" ให้ปวดหัวทำไม

โดย ต้นกล้ากร้านโลก

 

กลับไปที่ www.oknation.net