วันที่ พุธ มิถุนายน 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

สิ่งดี ๆ ที่เรียกว่า...กำลังใจ


        ผมดีใจนะครับ หลังจากที่เปิดตัว Blog นี้ไปไม่กี่วัน ก็มีคนเข้ามาดูเข้ามาชม อย่างน้อย สิ่งนี้ แหละที่เราเรียกกันว่า "กำลังใจ" แม้จะเป็นเพียงสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่ก็เป็นสิ่งที่คอยหล่อเลี้ยง ให้ผมตั้งใจ ที่จะหาสิ่งดี ๆ มาใส่ไว้ใน Blog นี้ เพื่อให้ Blog นี้ เป็นสื่อกลางของคนที่ชอบคณิตศาสตร์ กับคนทียังมองว่า คณิตศาสตร์ เป็นเรื่องที่ยากต่อการทำความเข้าใจ

        ผมมาลองย้อนมองดูตัวผมเอง แล้วตั้งคำถามกับตัวเองว่า ทำไมเราถึงชอบคณิตศาสตร์มากนัก ทั้ง ๆ ที่เป็นวิชาที่ยากแสนยาก แล้วผมก้อพบกับคำตอบหลาย ๆ อย่างที่ทำให้ผมเข้าใจว่า ทำไม...

        สิ่งแรก ที่ทำให้ผมชอบไปโดยไม่รู้ตัวคือ บ้านผมเป็นครอบครัวค้าขาย ตั้งแต่เด็กเลยได้รู้จักการบวก ลบ คูณ หาร จากการที่ต้องช่วยที่บ้านค้าขาย ไม่ว่าจะเป็นการคิดเงินลูกค้า การทอนสตางค์ เป็นต้น สิ่งต่าง ๆ ที่ได้ทำเหล่านี้ มันเป็นสิ่งที่ค่อย ๆ ซึมซับให้ผมคุ้นเคยกับเรื่องของคณิตศาสตร์โดยไม่รู้ตัว ซึ่งผลที่ตามมาก้อคือ ผมคิดเลขได้เร็วกว่าเพื่อน ๆ ในห้องหลายคน ทั้งแบบที่คิดบนกระดาษ และคิดในใจ (แต่ตอนนั้น ผมไม่รู้เลยครับว่าเร็ว ผมนึกว่า เพื่อนผมมันไม่อยากตอบครับ..อิอิ)

        สิ่งต่อมาคือ คนสอนครับ หลาย ๆ คนคงเห็นด้วย กับข้อนี้ เพราะว่า ครูที่สอนคณิตศาสตร์ถือเป็นตัวแปรสำคัญที่จะทำให้เด็ก ๆ หลายคน ชอบหรือเกลียด วิชานี้ไปเลยครับ สำหรับผม ถือว่า โชคดีครับ เพราะครูที่สอนผมท่านสอนแบบเอามัน ยากแค่ไหนไม่รู้ รู้แต่ว่าทุกคาบเรียนต้องมันไว้ก่อน คิดดูนะครับ แต่ละคาบที่เรียน ไม่มีสักครั้งที่ผมจะหลับ เพราะแต่ละครั้ง คุณครูของผมจะสรรหาวิธีการในการเรียนที่ทำให้เรื่องยาก ๆ กลายเป็นเรื่องที่เข้าใจง่าย ๆ ไม่ใช่เฉพาะผมนะครับ เด็กในห้องกว่า 75% คิดเหมือนผมเลย นั่นก้อเป็นอีกส่วนที่สำคัญ ที่ทำให้ผมชอบคณิตศาสตร์เอามาก ๆ

        อีกสิ่งทีสำคัญนั่นก้อคือ กำลังใจครับ ซึ่งผมได้มาจากการที่ เมื่อเราได้เรียนรู้และเข้าใจมันแล้ว ผมไมเก็บความมันที่คุณครูท่านสอนผมเอาไว้คนเดียว ผมพยายามจำมาให้ได้ทุกแบบที่คุณครูท่านสอน เพื่อที่จะเอาไปถ่ายทอดต่อ ซึ่งก้อจะเป็นใครไม่ได้เลยนอกจาก สาว ๆ ครับพี่น้อง ตอนนั้นถ้าจะเอาชนะใจสาวได้ ต้องหล่อ รวย คารมดี หรือไม่ก้อเป็นคนเด่นคนดังของโรงเรียน แต่ผมสิครับ...หาไม่เจอเลยสักข้อ เพราะฉะนั้นเลยต้องเอาเรื่องเรียนเข้าแลก ได้ผลครับพี่น้องครับ สาว ๆ ตรึม แต่...ไม่ได้มาติดผมตรึมนะครับ แต่มาให้ติวตรึมครับ (ก้อยังดีเนอะ) แล้วกำลังใจมากจากไหนเหรอ...มันมาจากการที่ผมได้ถ่ายทอดสิ่งที่ผมรู้ ผมเข้าใจและจำได้ให้กับเพื่อน ๆ แล้ว พวกเพื่อน ๆ สามารถเข้าใจและทำข้อสอบได้ครับ นั่นเป็นอีกสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ผมภาคภูมิใจ กับวิชาคณิตศาสตร์ครับ

        เพื่อน ๆ คนอื่น ๆ เป็นเหมือนผมหรือเปล่าครับ

โดย คุณชายสายลม

 

กลับไปที่ www.oknation.net