วันที่ เสาร์ กรกฎาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

โลกของทาร์ซานกับหมู่บ้านนอกกฎหมายในเมืองไทย


.

.

.

.

ฉันคิดถึงภาพยนต์เรื่องทาร์ซาน ทาร์ซานหรือมนุษย์วานร ชายหนุ่มที่เติบโตอยู่ในป่า จากการเลี้ยงดูของลิงใหญ่ เขาใช้ชีวิตเยี่ยงสัตว์ป่า มีพละกำลังเกินมนุษย์ธรรมดาทั่วไป แต่แล้ววันหนึ่งเขาก็มาเจอกับหญิงสาวสวยที่มาจากโลกข้างนอกป่า กลายเป็นความรักเกิดขึ้นในใจ และนั่นคือปมปัญหาอันยุ่งยาก ที่ทำให้เรื่องร้ายๆทั้งหลายเกิดขึ้นมา

ในโลกของความจริง มีใครบ้างที่มีชีวิตคล้ายทาร์ซาน

ฉันเคยลองถามตัวเองว่า ถ้าจะต้องอยู่ในป่า จะมีวิธีการอยู่ให้รอดได้อย่างไร จนกระทั่งเดี๋ยวนี้ฉันยังไม่สามารถตอบตัวเองได้เลย อาจเป็นเพราะคำถามบางคำถาม ไม่เคยมีคำตอบสำเร็จรูป ต้องลงมือทำเท่านั้นจึงจะได้คำตอบ

และอาจเป็นคำตอบที่ใช้ได้เฉพาะตน เฉพาะกาล

แต่สำหรับบางกลุ่มคน พวกเขาแทบไม่มีเวลาตั้งคำถามไร้สาระเหล่านั้น เพราะชีวิตจะต้องดำเนินต่อไปตามที่ควรจะเป็น และที่ควรจะเป็นนั้น เขาได้พยายามจะเลือกด้วยตัวเอง แต่ทว่า เส้นทางที่เลือกกลับกลายเป็นว่าได้ไปขัดขวางเส้นทางเดินของคนอื่นๆ ที่คิดว่าตนเองมีสทธิที่จะใช้เส้นทางนี้มากกว่า เพราะมีกฏกติกามีกฏหมายรองรับ


บ้านทุ่งซำเสี้ยว อำเภอเกษตรสมบูรณ์ จังหวัดชัยภูมิ

พื้นที่ทุ่งนา ที่ไม่ใช่ป่าดงพงไพร แต่คนปลูกสร้างมันมาย่อมรักและผูกพันประหนึ่งชีวิต ยิ่งยามนี้ ยุคสมัยนี้ที่แผ่นดินมีราคาไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าสิ่งสำคัญอื่นๆ การหมายปองในที่ดิน ที่แฝงไว้ด้วยผลประโยชน์ทั้งทางตรงและทางอ้อม ย่อมสร้างความขัดแย้งยากที่จะเจรจา


ฝ่ายหนึ่งอ้างกฏหมาย อ้างอำนาจหน้าที่ ไม่ว่าอำนาจนั้นจะส่งต่อเปลี่ยนมือไปกี่คนต่อกี่คนแล้วก็ตาม ขณะที่อีกฝ่ายหนึ่งร้องบอกอ้างสิทธิดั้งเดิมที่เคยทำกิน ด้วยน้ำเสียงที่แหบแห้งอ่อนล้า เพราะร้องตะโกนกันมานานแสนนาน หวังให้รัฐบาลที่พลัดเปลี่ยนหมุนเวียนครองอำนาจ หันมาฟังบ้าง ก็ยังยากที่จะได้ยิน

พวกเขาจึงรวมตัวกันเป็นกลุ่มเครือข่ายปฏิรูปที่ดิน หาทางออกด้วยการจัดการที่ดิน แบบ “โฉนดชุมชน” เพื่อปกป้องดูแลป้องกันการซื้อขายเปลี่ยนมือให้กับคนนอกชุมชน คล้ายๆเป็นปณิธานร่วมกันว่าจะรักษาแผ่นดินนี้เอาไว้ในฐานะของเกษตรกรที่จะทำกินอย่างทนุถนอมผืนดินให้ยั่งยืน

(อันที่จริง เขาไม่ต้องลำบากตั้งปณิธานแบบนี้ก็ได้ ถ้ากฏหมายและคนรักษากฏหมายมีความยุติพอ เพียงยอมรับและยอมจำนนต่อหลักฐานที่เขามี ว่าเขาคือเจ้าของแผ่นดินที่แท้จริงอย่างแน่นอนอยู่แล้ว)

ในโลกนี้จึงมีอะไรที่น่าหัวเราะเยาะอยู่หลายอย่าง

คนปลูกสร้างอาหารไว้เลี้ยงโลก กำลังถูกไล่ที่จากที่ดินทำกินของตัวเอง

คนที่รักแผ่นดินอย่างแท้จริง ถูกกล่าวหาว่าขัดขวางความเจริญของส่วนรวม

คนที่อยากจะปลูกต้นไม้ อยากจะดูแลโลก อันเป็นรูปธรรมที่เด่นชัดที่สุด กำลังจะติดคุกเพราะการปลูกต้นไม้ ในที่ดินของตนเอง

และยิ่งไปกว่านั้น ไม่มีอะไรที่น่าอนาถใจเท่ากับ คนโง่ ที่ไม่รู้ว่าตนเองโง่ เพราะ...

คนโง่ คือคนที่ไม่ยอมใช้หัวใจในการทำงานร่วมกับเพื่อนมนุษย์ คิดแต่จะใช่กฏกติกาเพียงอย่างเดียว

กระนั้น ยังมีคนโง่กว่าอีกประเภทหนึ่ง คือ รู้จักใช้หัวใจทำงาน แต่ทว่าเป็นการทำงานตามหัวใจตน ภายใต้คำอ้างที่ว่า “เป็นอำนาจหน้าที่” ที่ต้องทำ

ฉันอ่านแฟ้มข้อมูลที่ชาวบ้านทำการต่อสู้เรียกร้องกับทางราชการตามขั้นตอน ตั้งแต่ระดับหมู่บ้าน ไปจนถึงระดับนายกรัฐมนตรี มานานนับยี่สิบปี จนบัดนี้ก็ยังไม่มีคำตอบที่ชัดเจนจากรัฐบาลผู้มีอำนาจสูงสุดที่จะเปิดทางให้พวกเขา

ที่สาธารณะประโยชน์ทุ่งซำสี้ยว ตั้งอยู่ที่ตำบลสระโพนทอง  อำเภอเกษตรสมบูรณ์  จังหวัดชัยภูมิ ได้ประกาศหวงห้ามเป็นที่สาธารณประโยชน์เมื่อปี พ.ศ.๒๔๗๕โดยขุนภูมิ พิชัย นายอำเภอในขณะนั้น มีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ ๘๗๕ ไร่  

นายหมา งอนภูเขียว ทำมาหากินในพื้นที่ใกล้ๆห้วยซำเสี้ยว อันเป็นมรดกตกทอดมาจากพ่อแม่ (ก่อนปี พ.ศ. ๒๔๗๐) กระทั่งปี พ.ศ. ๒๔๙๕ เขาได้ยื่นเรื่องขอสร้างฝายชลประทานส่วนบุคคลต่อนายอำเภอเกษตรสมบูรณ์ และได้รับอนุญาตให้สร้างได้โดยนายเลื่อน กระตุฤกษ์ ปลัดอำเภอ รักษาราชการแทนนายอำเภอเกษตรสมบูรณ์ในขณะนั้น

.. ๒๔๙๘ นายหมา งอนภูเขียว กับพวกอีก ๓ รายได้ยื่นคำร้องขอเอกสารสิทธิ์ ต่อทางอำเภอเกษตรสมบูรณ์ ซึ่งมี เมื่อนายหมา งอนภูเขียว ได้เสียชีวิต นายหนู เขาภูเขียว บุตรเขยของนายหมา งอนภูเขียว พร้อมกับญาติพี่น้องได้รับมรดกและทำกินสืบต่อกันมา โดยมีเอกสารทางราชการแสดงสิทธิครอบครอง ส..  เอกสารการเสียภาษีบำรุงท้องที่ บางปี เช่นพ.. ๒๕๑๓,๒๕๒๘,๒๘๒๙,๒๕๓๐,๒๕๓๒ (ในปัจจุบัน สค. ๑ ได้รับใบแจ้งให้ไปรับ น..๓ จากสำนักงานที่ดินจังหวัดชัยภูมิสาขาอำเภอเกษตรสมบูรณ์)

เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๑๔ นายนู ฤาชา กำนันตำบลสระโพนทอง ได้ทำการรังวัดผนวกเอาพื้นที่ทำกินของชาวบ้านส่วนนี้เข้าไปไว้ในที่สาธารณะ จำนวน ๔๐๑ ไร่ จากจำนวนรวมของที่ดินสาธารณะ ๘๓๐ ไร่ (ในการสำรวจรังวัดล่าสุด ปี ๒๕๒๘ โดยกรมที่ดิน)

การรังวัดครั้งนี้ รูปร่างแปลนที่ดินได้เปลี่ยนแปลงไปด้วย มีการขยับเข้าไปกินที่ของชาวบ้านเพิ่มขึ้น และบางส่วนที่เป็นที่สาธารณะได้กลายเป็นที่ทำกินอย่างถูกต้องตามกฏหมายของคนบางคนอีกด้วย

เมื่อถูกรังแกก็ต้องลุกขึ้นสู้ แต่การสู้ของชาวบ้านก็ทำไปตามสิทธิ์ของตนเอง มีการเรียกร้องสิทธิ์ตามระบบกฏหมายของบ้านเมืองมาโดยตลอด แต่บ่อยครั้งที่ถูกข่มขู่คุกคาม ถูกจับกุม ถูกฟ้องร้องขึ้นโรงขึ้นศาล บางคนยังมีคดีติดค้างมาจนถึงทุกวันนี้

บางครั้งเกิดเรื่องร้ายแรง จนคาดไม่ถึงว่านี่คือเมืองไทย นี่คือสิ่งที่คนไทยด้วยกันกระทำต่อกันได้

เมื่อวันหนึ่ง มีทหารถืออาวุธครบมือนับร้อยนาย มาล้อมชุมชนเล็กๆขนาด ๒๔ หลังคาเรือน แล้วรื้อถอนที่พักพร้อมทั้งเผาทิ้ง ไปต่อหน้าต่อตาเจ้าของบ้าน

ย้อนมาที่โลกของทาร์ซาน

ทาร์ซานกำพร้าพ่อแม่ตั้งแต่เป็นทารก แม่ลิงเอามาเลี้ยงไว้ ในขณะที่พ่อลิงจ่าฝูงไม่เต็มใจนัก แต่ทาร์ซานก็เติบโตแข็งแรงฉลาดสมใจแม่ลิงทีเดียว โลกของทาร์ซานวัยเด็ก จึงมีแต่ความสุขความร่าเริง ไร้มายา เขาเป็นคนป่าที่มีความรัก ความจริงใจ ความซื่อตรง เป็นพื้นฐาน

ฉันจึงเปรียบเทียบชีวิตของคนในยุคก่อนปีพ.ศ.๒๕๐๔ ว่ามีวิถีชีวิต มีวิธีคิดแบบทาร์ซาน เพราะก่อนนั้นตามพื้นที่ชนบท ยังไม่มีผู้ใหญ่ลีมาตีกลองประชุม เพื่อเรียกให้ชาวบ้านมาชุมนุม แล้วบอกให้เลี้ยงสุกร ที่แปลว่าหมาน้อยธรรมดา

(หรืออีกนัยหนึ่ง ก่อนที่อำนาจรัฐจะเข้ามาจัดการกับวิถีทำมาหากินธรรมดาๆให้ดัดจริตผิดเพี้ยนไปขนานใหญ่ จนผิดพลาดล่วงเลยมาถึงบัดนี้ ที่ทำให้การชุมนุมประท้วงขอประกันราคาผลผลิตการเกษตรเกิดขึ้นทุกที่ทุกฤดูกาล กลายเป็นเรื่องชินตาชินใจของใครหลายคนในสังคม)

ในเมื่อทาร์ซานอยู่ป่า กระทั่งวันหนึ่ง มีท่านศาตราจารย์พอเตอร์ พร้อมลูกสาวชื่อเจน และพรานป่าเคลย์ตันได้เดินทางเข้ามาในป่าและตั้งแคมป์เพื่อศึกษาชีวิตของลิงป่า โดยหารู้ไม่ว่าแท้ที่จริงแล้วเคลย์ตัน แฝงตัวเป็นพรานป่าเพื่อเข้ามา ลักลอบนำลิงใหญ่ไปขายให้กับคนในเมืองเพราะราคาค่าหัวที่มีมูลค่าสูง

เรื่องนี้ไม่ต่างอะไรกับวิถีชีวิตชาวทุ่งซำเสี้ยว เมื่อทางราชการเข้ามารุกที่ทำกินของตน ประกาศให้เป็นที่สาธรณะประโยชน์ นั่นหมายถึงความตั้งใจที่จะเอาประโยชน์ไปจากชาวบ้านซึ่งๆหน้า แบบอ้างว่านี่คือความชอบธรรม ดูสิ...ร้ายกว่านายพรานเคลตันย์ที่อยากได้ลิงป่าไปขายนั่นเสียอีก เพราะกฏหมายฉบับนี้ คือเป็นเครื่องมือที่รัฐใช้หว่านตักเอาผลประโยชน์ไปเป็นของรัฐโดยไม่ฟังเสียงคัดค้านใดๆ จากเจ้าของ แถมยังจับกุม ฟ้องร้องเรียกค่าเสียหาย ยังข่มขู่ขับไล่กันหลายรูปแบบ หลายครั้ง

ไม่ฟังแม้กระทั่งมติของคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ ที่ลงมติเห็นชอบตามความเห็นของคณะอนุกรรมการสิทธิในการจัดการที่ดินและป่า ตามรายงานการประชุม ครั้งที่ ๒๙/๒๕๕๐  เมื่อวันที่ ๒๐ กันยายน ๒๕๕๐ โดยมีมติว่า การออกหนังสือสำคัญ “ทำเลเลี้ยงสัตว์ทุ่งซำเสี้ยว” มีความผิดพลาดคลาดเคลื่อนจนทับที่ดินทำกินราษฎรจริง คณะอนุกรรมการมีมติให้แก้ไขก็ยังเพิกเฉย ไม่ดำเนินการใดๆทั้งสิ้น จนทุกวันนี้

ฉันเห็นความเป็นเจน อิงแอบอยู่ในกระบวนการยุติธรรมที่ยังมีอยู่ โดยเฉพาะคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ ที่ร่วมเป็นคณะกรรมการพิจารณากรณีขัดแย้ง และตัดสินให้ชาวบ้านครอบครองผืนดินต่อไปอย่างถูกต้องชอบธรรม แต่เพราะเจนเป็นหญิงสาวที่ไร้พละกำลังจะปกป้องทาร์ซานได้(ใช่แล้ว ในสังคมไทย ความถูกต้องยุติธรรมกำลังป่วยไข้อาการสาหัส)  อย่างไรก็ตามเรื่องความดีงาม ความถูกต้อง ที่ยังมีอยู่บ้าง ดีกว่าไม่มีเอาเสียเลย

ท่านศาสตราจารย์นั้นเล่า แรกเริ่มเดิมที เดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลมาเพื่อจะศึกษาชีวิตลิงใหญ่ มองเห็นมันเป็นเพียงสิ่งที่น่าศึกษาเรียนรู้เพื่อประกอบความเป็นศาสตราจารย์ของตัวเอง ไม่ได้คิดว่าจะเข้ามาอาศัยมาคลุกคลีเป็นสมาชิกลิงอะไรด้วยเลย แต่ในตอนสุดท้าย ด้วยความอดสูอับอายในความคิดของตัวเองหรือเปล่าไม่รู้ได้ ที่คิดอะไรๆแบบคนที่เชื่อมั่นว่าตัวเองฉลาดกว่า ดีกว่า ลิงและคนป่าย่อมจะโง่กว่า เมื่อมาพบกับความยิ่งใหญ่ของหัวใจแบบป่าๆ จึงยอมทิ้งทุกอย่างมาอยู่ป่า ตามลูกสาว ที่ได้เลือกแล้วจากหัวใจ

หมายความว่า ในที่สุด ศาสตราจารย์ได้ทิ้งความเป็นผู้ที่คิดว่ารู้ลงไปแล้ว และเริ่มเรียนรู้ใหม่อย่างแท้จริง

ฉันจะเปรียบบทบาทนี้เป็นอื่นไปไม่ได้ ถ้าไม่ใช่....สาธารณะชน ฉันต้องขอบอกกับศาสตราจารย์ หรือสาธารณะชนว่า อย่าให้เคลตันย์หลอกลวงคุณ อย่า ให้เขามีอำนาจมากนัก เพราะเคลตันย์อาจฆ่าคุณได้ (ฮา ไหมล่ะ) ถ้าปล่อยให้เขาสมคบกับพ่อค้าหน้าเลือด (ฮาไม่ออก)

เคลตันย์ คือคู่อริของทาร์ซาน ที่มีความโลภเป็นอาภรณ์ ในที่สุดก็แพ้ภัยตัวเอง เสียทีทาร์ซานในที่สุด เพราะระหว่างคนล่า กับคนที่ถูกล่า แค่เปรียบเทียบด้วยขนาดของหัวใจนักสู้ ก็ต่างกันแล้ว ไหนจะด้านพละกำลังที่มีมหาศาลของทาร์ซาน

เช่นกัน แม้กลุ่มหมู่บ้านนอกกฏหมาย จะมีขนาด ๒๔ หลังคาเรือน  แต่เขาไม่ได้ต่อสู้อย่างโดดเดี่ยวอีกต่อไปแล้ว บัดนี้เครือข่ายผู้ที่เดือดร้อนเรื่องที่ดินทำกินได้ขยายตัวเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ทั่วประเทศ เพราะการออกกฏหมายบางบท ได้รังแกชาวบ้านเข้าให้แล้วในหลายพื้นที่ และเขาเหล่านั้นต่างแสวงหามิตรร่วมรบเช่นเดียวกัน(เพียงแต่แนวรบกระจัดกระจาย กว้างไกลไปหน่อย)

ในชีวิตของคนเรา โดยเฉพาะคนดี คนซื่อ มีวิสัยที่ยอมทำตามกฏระเบียบอยู่แล้ว แต่เมื่ออีกฝ่ายเอากฏระเบียบมารังแก ไหนเลยจะทนนิ่งเฉยอยู่ได้ เมื่อถูกบุกมาจับกุมคนแล้วคนเล่า ปีแล้วปีเล่า มีบางครั้งที่ต้องลุกขึ้นสู้ ต้องสำแดงพลังด้วยการไปประท้วงที่จังหวัด ไปประท้วงที่ทำเนียบรัฐบาล ส่งหนังสือร้องเรียนไปตามหน่วยงานต่างๆเพื่อขอความยุติธรรม ภาพที่สาธารณะมองเห็นจึงบิดเบี้ยวไป กลายเป็นกลุ่มคนที่ถูกมองว่าเป็นตัวปัญหาของพื้นที่


หัวใจที่รักความถูกยุติธรรม กลายเป็นสร้างความขุ่นเคืองให้กับคนทั่วๆไป ว่าสร้างปัญหาให้กับส่วนรวม

กลายเป็นเหยื่อของผู้นำส่วนท้องถิ่นในการหาเสียงเพื่อการเลือกตั้งว่า

“ถ้าเลือกพรรคกระผม ผมจะเอาพวกที่บุกรุกที่ดินสาธรณะมาคืนแก่ชุมชนส่วนรวมโดยเร็ว” 

นับวันทาร์ซาน ในนามของชาวบ้านนอกกฏหมาย จะถูกมองว่าเป็นคนผิดมากขึ้นทุกวัน ที่ทำให้ชุมชนไม่ปกติสุข

สำหรับทาร์ซาน ด้วยภาวะที่ไร้ทางเลือก มีหนทางไหนอีกเล่าที่จะทำได้ นอกจากฆ่าเคลตันย์ หยุดความชั่วร้ายอันเป็นที่ยอมรับในนามนายพราน เพื่อตอบสนองประโยชน์แก่พ่อค้า

แต่ความเป็นจริงชาวบ้านยังถูกกระทำ เคลตันย์ที่นี่ยังมีอำนาจ เต็มเปี่ยม สิ่งที่ยืนหยัดต่อสู้ คือความรักที่ทาร์ซานมีต่อฝูง มีต่อเจน เป็นรักมาจากความกล้าหาญอันเป็นวิสัยของบุรุษ หาใช่ความรักเพียงผิวเผิน เหตุนี้เองที่ทำให้เจนรักเขา และยอมปรับชีวิตมาเป็นอย่างทาร์ซาน

ผืนแผ่นดินที่อุดม ย่อมโอบอุ้มเลี้ยงดูชีวิต ผู้ที่ดูแลแผ่นดิน

หากเปรียบว่า..ความรักสามัคคีของชาวบ้านทุ่งซำเสี้ยว เริ่มต้นที่การดูแลกัน พยายามสร้างชุมชน ที่อยู่เย็นเป็นสุข ด้วยการจัดตั้ง “กองทุนที่ดิน” โดยเริ่มจากการจัดเก็บภาษีก้าวหน้าในที่ดินทำกิน ไร่ละ ๒๐ บาทต่อปี และที่ดินที่ไม่มีการทำกิน ไร่ละ ๔๐ บาท ต่อปี รวมทั้ง จัดทำแปลงเกษตรรวม เพื่อขายผลผลิตเอาเงินมาสมทบทุนเป็นกองกลางสำหรับสวัสดิการของสมาชิก ในกรณีที่เจ็บป่วย ให้กู้ยืมระยะเวลา ๖ เดือน โดยปราศจากดอกเบี้ย และมีเงินช่วยเหลือครอบครัวกรณีสมาชิกเสียชีวิต

ประเด็นที่สำคัญที่สุด ในเรื่องการดูแลกันก็คือ เมื่อกองทุนเติบโตขึ้น จะนำไปลงทุนซื้อที่ดินเป็นที่ดินส่วนกลาง เพื่อให้สมาชิกที่มีที่ทำกินไม่พอเพียง ได้เช่าในราคาถูก  และหากสมาชิกมีความเดือดร้อนต้องการกู้ยืมเงินได้ ในอัตราดอกเบี้ยต่ำ

ที่สุด ท่านศาสตราจารย์เองก็ตัดสินใจทิ้งทุกอย่างมาอยู่ด้วยกัน เพราะเข้าใจว่าชีวิตไม่ได้มีแค่โลกของการศึกษาในระบบ ไม่ได้มีแค่สังคมนุษย์ที่เรียกตัวเองว่า สัตว์ประเสริฐ แต่ยังประกอบด้วยอะไรอีกหลายอย่างที่ไม่เคยได้รู้ และการจะรู้ได้ต้องแลกด้วยบางอย่างเช่นกัน

เฉกเช่นสังคมส่วนรวม ที่รับรู้คำว่า “ชาวบ้าน” คำว่า “ที่สาธารณะ” คำว่า “ผู้บุกรุกที่สาธารณะ” คำว่า “อำนาจหน้าที่อันถูกต้องชอบธรรมของรัฐ” ในหน้าตาที่แตกต่างกัน

แต่สิ่งที่ควรจะถือปฎิบัติเหมือนๆกัน ตามสัญชาตญาณอันประเสริฐของมนุษย์ คือการยอมรับว่า"ทุกชีวิต มีสิทธิที่จะอยู่ในโลกนี้อย่างมีความสุข ภายใต้กฏระเบียบ ที่ถูกต้องชอบธรรมเป็นบรรทัดฐาน" 

ทาร์ซาน นิยายชวนฝัน ที่ไม่เคยเกิดขึ้นจริงบนโลกใบนี้เรื่องนี้  ฉันเพียงหยิบยกมาเปรียบเทียบว่า หัวใจที่คล้ายๆกันในตัวละครมีอยู่จริงๆ บุคลิกภาพของตัวละครมีอยู่ในตัวเราทุกคน เราอาจกำลังเล่นเป็นตัวไหนก็ได้ แม้แต่เคลตันย์ผู้โลภมาก ที่เห็นชีวิตเป็นสินค้า เห็นธรรมชาติมีราคาจนไม่อาจปล่อยวาง

รู้ไหม ทำไมองค์การบริหารส่วนตำบลสระโพนทอง จึงได้พยายามยึดพื้นที่ด้วยกลวิธีต่างๆนานา ทั้งนุ่มนวลและหยาบคาย บอกไปแล้วก็ไม่น่าเชื่อ แต่ก็ดูจะเป็นสิ่งที่ควรอ้างได้ในยุคนี้

“เอาไปทำที่ทิ้งขยะรวมของจังหวัดชัยภูมิ”

คิดแบบเคลตันย์เลยนะนั่น คิดเอาแต่ได้ ไม่เคยมองว่าการครอบครองแบบนั้นจะส่งผลร้ายถึงใครบ้าง

เรื่องนี้ ถ้ามีคนคิดแบบศาสตราจารย์พอเตอร์มากขึ้น กลับตัวกลับใจค่อยแก้ไขวิถีชีวิตตัวเองให้สอดคล้องกับคนอื่น อยู่ร่วมกันได้ อย่างชาญฉลาดขึ้น โดยไม่ติดกับดักของชื่อเสียง เงินทองและอำนาจ โลกก็จะน่าอยู่ตามที่คาดหวังกัน

ต้องขอบคุณคนที่เป็นแบบศาสตราจารย์พอเตอร์ ที่มีหัวใจไวต่อความรักของทาร์ซานและฝูงลิง จนยอมทิ้งความสะดวกสบาย ทิ้งตัวตนคนเก่งคนฉลาดไว้ในเมือง

ขณะนี้คู่กรณี ระหว่างรัฐกับชาวบ้านทุ่งซำเสี้ยว ยังคงพิพาทกันอยู่ในกระบวนการยุติธรรม (โดยที่ชาวบ้านถูกกระทำแต่เพียงฝ่ายเดียว) เพราะขั้นตอนการตั้งคณะกรรมการเจรจา ไม่เป็นที่ยอมรับและปฏิบัติตามของหน่วยงานราชการ

รักแผ่นดินเกิด หวงแหนแผ่นดินทำกิน มันผิดจริยธรรม คุณธรรมข้อไหน ไม่ทราบ   !!!

ขอบคุณ เอ็ดการ์ ไรซ์ เบอโรส์  ผู้เขียนนวนิยายเรื่อง โลกของทาร์ซาน นักเขียนอเมริกัน เกิดเมื่อ ปี ค.ศ. 1875 จากโลกนี้ไปเมื่อปี ค.ศ. 1950

  (((((ขออภัยท่านผู้อ่าน เรื่องนี้ยาวไปหน่อย))))

โดย กู่

 

กลับไปที่ www.oknation.net