วันที่ อาทิตย์ กรกฎาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ไม่ประสา


วันก่อนของการใช้ชีวิตปกติ แต่ได้พบเห็นความไม่ประสาของเยาวชนที่เขาเรียกตัวเองว่าคนรุ่นใหม่ กระทำและไม่กระทำในสิ่งอันน่าขยะแขยง
หนึ่ง นักศึกษาสาว ยืนถวายความเคารพเมื่อเพลงสรรเสริญพระบารมีขึ้นในโรงหนัง หากแต่ช้ากว่าจะยืน เร็วที่ั่จะนั่งลง และระหว่างนั้นมือแทบกอดอก ลูบผม ขยุกขยิกตลอดเวลาไม่น่ามอง

สอง คนกลุ่มใหญ่สังสรรค์เฮฮา เสียงดังโหวกเหวก กินเหล้าเมายา ทั้งที่เราก็กิน แต่เราไม่ใส่ชุดนักศึกษาอย่างกลุ่มเขา ไม่เหมาะและขวางตาอย่างยิ่ง

๑ เยาวชนผู้ไม่ประสา
ในโลกากามโลกีย์
สรวลเสเฮฮาอึงมี่
มารยาทผู้ดีเจ้าอยู่ที่ใด


๒ สังสรรค์แลแสแสร้ง
ทั้งสังสรรค์แลแสแสร้ง
อวดเบ่งตะบะตะแบง
มีแต่ตะแคงโลกโสมม


๓ หัวเราะร่าในคราบนักเรียน
สาบเหล้าเหียนกลิ่นอาจม
โสโครกแลโสมม
ทั้งร่างกายทั้งหัวใจ


๔ เจ้าไม่สนใจโลก
เจ้าไม่โศกแต่โลกร้องไห้
ตื้นเขินและอ่อนวัย
เจ้าช่างไร้อุดมการณ์


๕ ลืมสิ้นประวัติศาสตร์
ลืมแม้ชาติชาดแรงโหม
ลืมผืนดินสิ้นแรงโคม
ลืมกระโจมลืมท้องนา


๖ ลืมว่ายากแค่ไหน
พ่อแม่ให้เจ้าเรียนมา
ลืมโศกลืมโศกา
แห่งคุณค่าความเป็นคน


๗ เจ้าลืมแม้เพลงสู้
เพลงกอบกู้แห่งอิสรชน
ลืมแม้จิตวิญญาณคน
ลืมสิ้นว่าเกิดมาทำไม

วิชัย  จันทวาโร

วันพุธ ขึ้น ๘ ค่ำ เดือน ๘ ปีฉลู ณ สุดสะแนน

โดย พ่อข้าวปั้น

 

กลับไปที่ www.oknation.net