วันที่ พฤหัสบดี พฤษภาคม 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ณ กาลแห่งรัก



ฝากตามเสียงลมลำเลียงกวีบทหนึ่ง
ฝากไปถึงบางใครใต้แสงหวาน
อาบอุ่นไอดอกไม้ผลิใบบาน
สีสันฤดูกาลช่างน่ารัก

เหงาวันใดก็พักนะนักฝัน
ห้วงหัวใจจากฉันจะคอยถัก
ทอฝนร่ำระบายไปทายทัก
เป็นเพลงผลักเธอก้าวคราวท้อแท้

อย่าให้น้ำตาใสไหวหยาดวาม
ใจฉันจะขาดตามเธอแน่แน่
ยามเธอปล่อยฝันพ่ายไม่ดูแล
ใจฉันแทบเป็นแค่ฝุ่นธุลี


จากเส้นฟ้าตัดเส้นฟ้ากว่าเราพบ
แสงทองกลบขาวระลอกหมอกม่านคลี่
อาจตื้นตันหวั่นไหวในนาที
ก่อนแสงจะเคลื่อนที่สลายไป


เธอปรารถนาสิ่งใดหรือคนดี
โลกใบเศร้าแห่งนี้งามฉะไหน
ที่รอยร้าวเราลบร้าวด้วยรอยละไม
จากดอกไม้แห่งความรักคงพอเพียง

ดวงตาแห่งความรักหวานปานไหน
จะฝากไปในถ้อยร้อยน้ำเสียง
ทุกกาลเช้าลมผ่านหวานลำเลียง
ให้รักเคียงข้างผู้ที่รู้รัก

กวิสรา 30 พฤษภาคม 2550 พะเยา

โดย กวิสรา

 

กลับไปที่ www.oknation.net