วันที่ เสาร์ กรกฎาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

~ ..ดอกไม้ใบหญ้า.. ~


พรุ่งนี้.. ข้าพเจ้าก็ต้องละบ้าน ตจว กลับสู่แสงสีของ กทม แล้ว
รูปดอกไม้ใบหญ้าและนกถูกที่ถ่ายเล่นรอบๆ บ้านแม่มีเป็นกะตั๊ก
อย่ากระนั้นเลย.. คัดเอามาอัพบล็อกดีกว่า
เพราะกลับกรุงเทพฯ แล้วอาจจะเข้าสู่โหมด เฉื่อย เหนื่อย คร้าน ดังเดิม

บ้านแม่ เป็นบ้านรุ่นแรกของซอยนี้
จึงเป็นธรรมดา(อันไม่สู้ดีนัก)ที่มองดูเตี้ยเหมือนอยู่ในหล่ม
เนื่องจากผู้มาอยู่ทีหลังต่างถมที่จนสูงกว่าบ้านแม่ไปหมด
ไม่เว้นแม้ถนนเข้าซอย
ส่วนที่ว่างๆ ที่เจ้าของไม่มาอยู่ก็กลายเป็นบึงบอนบ้าง ป่าหญ้าบ้าง

ดีอย่างเดียวที่ปลูกอะไรก็เขียวไปหมด ต้นไม้จึงแน่นครึ้มบ้าน
ไม่อยากจะบอกเลยว่าต้นขี้เหล็กที่ข้าพเจ้าจิ้มๆ เอาไว้นอกรั้วก็โตเร็ว สูงตระหง่านสวยงาม
แต่คนในซอยไม่ชอบที่ใบมันย้อยลงมาระหลังคารถ พอเขาทำถนนใหม่แม่ก็เลยต้องฟันทิ้ง

ต้นไม้ในบ้านแม่ จะว่าไปก็มีแต่ต้นไม้ถูกๆ พื้นๆ
แต่มันก็เขียวงามสมใจข้าพเจ้า

จะรก จะแน่นระเกะระกะก็ไม่ว่า ขอให้งามก็แล้วกัน
ถ้ามีใครริดกิ่งหรือตัดทิ้ง ข้าพเจ้าจะเคืองอยู่หลายนาน แม่จึงมักปล่อยให้ร่มครึ้ม
(ยกเว้นขี้เหล็กต้นที่ชาวบ้านบ่นต้นนั้น)

แม้จะมีต้นไม้เล็กต้นไม้น้อยเต็มบ้าน
แต่ข้าพเจ้าก็ไม่รู้จักชื่อทั้งหมดหรอกนะคะ อย่างไม้เถาที่มีใบรูปหัวใจต้นนี้
..
ชื่ออะไรก็ไม่รู้!

แต่ต้นนี้รู้.. เพราะมีดอกให้เห็น
ทั้งใบทั้งดอกรูปทรงละม้ายคล้ายคลึงกับหัวใจไปหมด
พวงชมพู - chain of love

รสสุคนธ์ต้นนี้เถาเลื้อยสูงขึ้นไปถึงยอดชมพู่สาแหรก

อายุ ๒๐ กว่าปีแล้วแต่ยังออกดอกดกสะพรั่ง ส่งกลิ่นหอมอวลอบตลบซอย

ดอกชบาข้างรั้ว สีแดงบาดตา

ลูกไม้เล็กๆ นี่แดงอมส้ม สงบเสงี่ยมอยู่ใต้ใบ

อินทนิลต้นนี้ อวดแล้วก็อวดอีก

ตอนสายๆ ได้ยินเสียงนกกะปูดร้องแว่วข้ามทุ่งหญ้าหน้าบ้านมา

คว้ากล้องสองตาส่องหาก็ไม่ผิดหวัง เพราะเขาจับกิ่งชูคออยู่บนยอดฉำฉาใหญ่ต้นนั้น

ดอกไม้สวยบนรั้วบ้านตรงข้าม

มีหมาปากเปราะโผล่หน้าออกมาจากรั้วบ้านนั้นด้วย

นกกระจอกส่งเสียงจ้อกแจ้กจอแจ
แข่งกับเสียงนกเอี้ยงสาลิกาและนกเขาตลอดทั้งวัน

ยามบ่าย นั่งตรงคอมพิวเตอร์ มองออกไปนอกหน้าต่างเห็นยอดอ่อนของใบหัวใจ

และนกกางเขนที่แวะเกาะกิ่งชมพู่ รอจังหวะเหมาะลงอาบน้ำ

ปรอดสวนมาก่อน อาบก่อน

ถัดมากเป็นครอบครัวปรอดหน้านวล

มีถาดน้ำวางเรียงไว้บนรั้วหลายถาด แต่ถาดสีขาวขมุกขะมอมใบนี้ป๊อปปูล่าร์สุด

พ่อแม่ดูลูกนกอาบน้ำอย่างสนุกสนาน

เสียดายที่ไม่มีกล้องถ่ายวิดีโอ

อาบเสร็จก็มีสภาพมะล่อกมะแล่กแต่ดูแช่มชื่นเช่นนี้

ข้าพเจ้าไม่มีโอกาสเห็นนกอะไรที่น่าตื่นเต้นนอกเหนือไปจากนี้
แต่รูปแอ่นพงที่เกาะเบียดกันเป็นตับอยู่บนเสาทีวีก็น่ารักเพียงพอที่จะใช้ปิดเอ็นทรี่
ดอกไม้ใบหญ้า (บวกหมานก) ณ บ้านแม่ลงได้ไม่เลวนัก

 


โดย อังศนา

 

กลับไปที่ www.oknation.net