วันที่ เสาร์ กรกฎาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เขาตีราคา แสงแดด อากาศ และหัวใจ ได้อย่างไรกัน?


--------------------- ~ * ~ ---------------------

.

เมื่อปี 1954 หัวหน้าเผ่าอินเดียนแห่งซีแอตเติ้ล
มีหนังสือถึงหัวหน้าคนขาวในวอชิงตัน ซึ่งขอซื้อผืนแผ่นดินของชนเผ่าอินเดียน

ดิฉันได้จดลงในสมุดบันทึกไว้หลายปีแล้ว
เป็นข้อความที่ลึกซึ้ง งดงาม และสะท้อนใจยิ่ง
นี่คือถ้อยคำบางส่วน

....พวกท่านอาจซื้อขายผืนฟ้าได้หรือไร
และความอบอุ่นของผืนแผ่นดินนี้เล่า อาจซื้อขายได้ละหรือ
สำหรับพวกเราแล้ว ความคิดเช่นนี้ช่างเป็นความคิดที่ประหลาดนัก
ในเมื่อพวกเรามิได้เป็นเจ้าของความสดชื่นในอากาศ
ทั้งประกายระยิบระยับของสายน้ำก็มิใช่สมบัติของเรา
เช่นนี้แล้วท่านจะสามารถซื้อมันได้ด้วยหรือ....

....ผืนดินแห่งนี้ เราถือเป็นของศักดิ์สิทธิ์
ผิวน้ำที่ส่องประกายซึ่งเคลื่อนไหวแผ่วเบาอยู่ในลำธารและในแม่น้ำ
มันมิได้เป็นเพียงน้ำเท่านั้น หากแต่เป็นสายเลือดของบรรพบุรุษ....

"พวกเราชาวอินเดียนชอบเสียงนุ่ม ๆ ของลมที่พริ้วผ่านผิวน้ำในสระ
เราชอบกลิ่นลมสะอาดซึ่งถูกล้างโดยฝนเที่ยงวัน
เราชอบกลิ่นหอมจาง ๆ ของป่าสน
อากาศเป็นสิ่งทรงคุณค่าสำหรับคนแดง
เพราะชีวิตทุกชีวิตต่างมีส่วนร่วมในลมหายใจอันเดียวกัน”

--------------------- ~ * ~ ---------------------

เขียนถึงเรื่องนี้
เพราะกระแสความต้องการใช้พื้นที่สร้างโรงไฟฟ้าและโครงการอุตสาหกรรม
ในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ยังไม่จางหาย และคงยังอยู่อีกนาน

ภาพจาก moohin.com

เพื่อนคนหนึ่งเคยรับราชการที่นั่นชวนไปบ่อนอก-หินกรูด
ชวนไปเที่ยว บอกว่าทะเลสวย ชายหาดงาม สงบเงียบ
น่าเสียดายที่เขาย้ายไปจังหวัดอื่นแล้ว แต่ดิฉันคงหาโอกาสไปเยี่ยมเยียน

วันที่ 21 มิถุนายน 2552 มีการจัดงานรำลึกถึงคุณเจริญ วัดอักษร
คุณเจริญเคยกล่าวว่า

"ถ้าวันไหนผมถูกยิงตาย ขอให้เอาศพไปเผาที่หน้าทำเนียบ"


วันนี้ศพคุณเจริญยังไม่ถูกเผา การพิจารณาคดียังไม่สิ้นสุด

ดิฉันเฝ้าดูการถ่ายทอดกิจกรรมทาง www.bonok.co.cc
แม้เสียงจะไม่ดีนักในช่วงเช้า
แต่ความบกพร่องนี้เล็กน้อยเมื่อเทียบกับหัวใจอันยิ่งใหญ่
ชาวบ่อนอกและพื้นที่อื่นของจังหวัดยังคงต่อสู้ด้วยหัวใจแกร่ง
เพราะความพยายามใช้พื้นที่เป็นเขตอุตสาหกรรมยังไม่สิ้นสุด

วันที่ 23 มิถุนายน 2552 คุณกรณ์อุมาเป็นหนึ่งในผู้ร่วมเสวนาที่จุฬาฯ
ว่าด้วย “ต้นทุนจริงของถ่านหิน” อาจารย์สุริชัย หวันแก้ว บอก
“เราต้องตระหนักว่า โลกนี้ยิ่งใหญ่กว่ามนุษย์ แม้ว่าจะเก่งกาจปานใด”

ไม่รู้ว่าระหว่างประโยคนี้ คุณกรณ์อุมา พงษ์น้อย พี่น้องชาวประจวบฯ คิดอะไร
รัฐบาลกำลังคิดอะไร นายทุนกำลังวางแผนอะไร

ภาพจากอินเตอร์เน็ต


ถึงแม้คุณเจริญจะยุติลมหายใจในค่ำคืนสุดท้ายที่สี่แยกบ่อนอก
แต่คุณกรณ์อุมา พงษ์น้อยและเครือข่ายพันธมิตรเพื่อสิ่งแวดล้อม
ยังคงยืนหยัดต่อสู้ในสงครามแย่งชิงทรัพยากร
สร้างลมหายใจแห่งความตื่นรู้ให้ชุมชนและสังคม

ปลายเดือนที่แล้วชาวทับสะแกพบฉลามวาฬ


นี่เป็นภาพถ่ายโดยคุณนิพนธ์ ทองแถม ไต๋เรือเทพประทานพร 9
ชาวประมงเชื่อว่าหากพบฉลามวาฬแล้ว จะจับปลาได้มาก
ชาวบ้านดีใจเพราะนี่เป็นเครื่องบ่งชี้ถึงความอุดมสมบูรณ์

ท่ามกลางความต้องการอัตราเพิ่มของตัวเลขลุงทุนและ GDP
ในระหว่างการประเมินค่าผืนดินและทรัพยากร
เพื่อแลกกับโรงงานอุตสาหกรรมและโรงไฟฟ้าในพื้นที่จังหวัดประจวบฯ


ในขณะที่กระทรวงทรัพยากรฯ จะประกาศให้ป่าพรุแม่รำพึง อ.บางสะพาน
เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำระดับประเทศ

การตีราคาของชีวิตและจิตใจของคนในพื้นที่

เพื่อแลกกับอัตราการเจริญเติบโตของการลงทุนนั้นเขาทำกันอย่างไรหรือ

“เราต้องตระหนักว่า โลกนี้ยิ่งใหญ่กว่ามนุษย์ แม้ว่าจะเก่งกาจปานใด”

.

Think you own whatever land you land on
Earth is just a dead thing you can claim
But I know every rock and tree and creature
Has a life, has a spirit, has a name

.

.

Think the only people who are people
Are the people who look and think like you
But if you walk the footsteps of a stranger
You learn things you never knew
You never knew

.

.

Have you ever heard the wolf cry to the blue corn moon?
Or ask the grinning bobcat why he grinned
Can you sing with all the voices of the mountains?
Can you paint with all the colors of the wind?
Can you paint with all the colors of the wind?

.

.

Come run the hidden pinetrails of the forest
Come taste the sun-sweet berries of the earth
Come roll in all the riches all around you
And for once never wonder what they're worth

.

.

The rainstorm and the rivers are my brothers
And the heron and the otter are my friends
And we are all connected to each other
In a circle in a hoop that never ends

.

.

Have you ever heard the wolf cry to the blue corn moon?
Or ask the grinning bobcat why he grinned
Can you sing with all the voices of the mountains?
Can you paint with all the colors of the wind?
Can you paint with all the colors of the wind?

.

.

How high does the sycamore grow
If you cut it down, then you'll never know

And you'll never hear the wolf cry
To the blue corn moon
Or whether we are white or copper-skinned
We need to sing with all the voices of the mountains
To paint with all the colors of the wind
You can own the Earth and still all you'll own is earth
Until you can paint with all the colors of the wind

--------------------- ~ * ~ ---------------------

ภาพจากอินเตอร์เน็ตและจากคุณสุรีรัตน์ แต้ชูตระกูล

โดย มองการณ์ใกล้

 

กลับไปที่ www.oknation.net