วันที่ พฤหัสบดี กุมภาพันธ์ 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เย็นย่ำกลับบ้าน..


 

เย็นย่ำยามแล้งแห่งมหานคร
ฟ้าอมรมืดมิดวิกฤตแฝง
หมู่วิหกนกน้อยพลอยสิ้นแรง
มิบินแว่งแทงทะลุม่านฟ้ามา

เงาตึกรึกรกทาบทาเงามนุษย์
แสงนีออนดุจแสงตะวันส่องหล้า
พาหนะระรถรานรังยังรุกรา
และข้าฯคอยรถราอยู่ข้างทาง

เหรียญห้าข้าฯกำแน่น
อัตคัดขัดสน-จนย่าง
เยี่ยมเยือนเป็นโรคทรัพย์จาง
จึงอยู่อย่าง ลกลก ลนลน

อยู่จนจน อย่างคนอดยาก
เรียนรู้รส รู้งก รู้ตัวตน
เรียนรู้กลลวงรู้ทันคน
เหรียญห้ามน วันนี้จน พรุ่งนี้จนฯ

*ก.ค. 47 / อารมณ์ตอนนั้น หรือตอนไหน ก็มีมีความสำคัญมากน้อยแตกต่างกัน แต่ตอนนี้ขอนำเสนออารมณ์นี้ครับ

ปล. มีคนถามว่า ทำไมขยันอัพกลอนได้ทุกวัน ขอตอบว่า..

 ก็มาทำงานทุกวัน จึงอัพได้ทุกวัน ซึ่งหมายความว่า วันไหนไม่มาก็ไม่ได้อัพ (ที่พักใกล้เนชั่น)

สงสัยอีกว่า ขยันแต่งกลอนทุกวันเลยเหรอ หรือเอามาจากไหน แล้วก๊อปเขามาป่าว

ตอบว่า ไม่เคยไปก๊อปของใคร และไม่ได้แต่งทุกวัน แต่มีบทกลอนกวี หลายร้อยเรื่องที่เคยเขียนไว้ในเวบ thaipoem.com ครับ ซึ่งถ้าวันไหน ไม่ได้เขียนกวี ก็จะเอาของเก่ามาลงให้อ่าน คงไม่ว่ากัน

*ที่สำคัญ รู้สึก โอเคเนชั่น เวิร์คมากๆ อบอุ่นครับ และที่สำคัญ ที่ทำงาน (กอง บก.เนชั่นสุดฯ) สนับสนุนดีมาก คืองานหลักไม่เสียหาย งานที่รักก็ไม่เสียครับ

อยากให้เข้าใจ.. ขอบคุณล่วงหน้าครับ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 
 
 

โดย Nity

 

กลับไปที่ www.oknation.net