วันที่ จันทร์ กรกฎาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เรื่องขาวๆ ที่ชัยภูมิ


อย่างที่เห็นไปในกระทู้ที่แล้วว่าได้เดินทางไปกับเพื่อน 3 หน่อ 2 วัน 1 คืน ท่องจังหวัดชัยภูมิ ดินแดนหินตาดแห่งอิสานตอนกลาง

แต่คราวนี้ไม่ได้จะพาเที่ยว แต่อยากจะเล่าเรื่องของเพื่อนสาวหัวใจ "เปลี่ยว" ที่ข้างกายเธออาจไม่เคย "เปลี่ยว" อย่างที่เธอคิดเลยก็เป็นได้

ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่า เธอเป็นคนที่มีอะไรพิเศษกว่าใคร เพราะเธอมักจะทำให้คนอื่นมองเห็น สิ่งที่เธอไม่เคยเห็น แต่คนอื่นเห็นเสมอ

และคราวนี้ เธอก็ไม่ทำให้เพื่อนๆ ผิดหวัง แถมทำลายสถิติ "เห็น" เองซะด้วย

หลังจากที่เดินทางถึง "มอหินขาว" ชัยภูมิแรกของการเดินทาง เราก็จอดรถท่ามกลางความมืดมิดของค่ำคืนเดือนแรม ที่แม้เวลาจะใกล้เช้าแล้ว แต่บรรยากาศก็ยังมืดมิด มองดูนาฬิกาบนหน้าปัดรถเป็นตัวเลข 05.00 . ที่บ่งชี้ว่า หากเป็นวันปกติ คงจะไม่ได่นั่งมองอะไรนอกจากเปลือกตาตัวเองบนเตียงนอน

แต่ตอนนี้มาเที่ยวนี่หว่า ยังไงก็ต้องแข็งตาไว้ เพราะอุตสาห์บังคับขืนใจน้อง "อ็อส" ของ "เธอ" ให้ตะลุยฝ่าทางลูกรังท่ามกลางบรรยากาศแบบหนังเรื่อง Scream มาถึงที่นี่แล้ว ยังไงก็ต้องเก็บแสงเช้าดังที่ตั้งความหวังมาตลอด 300 กิโลเมตรให้ได้

แต่ "เธอ" ผู้ "คอหัก" เก่งกว่าใคร (กริยา ของผู้ที่มัก หลับ ข้างคนขับรถโดยไม่เกรงใจคนข้างๆ ว่าถ้ากรูหลับในบ้างจะเป็นไง) ก็เริ่มกิจวัตรเดิมของเธอที่ทำมาเกือบตลอดทาง นั่นคือการ "หลับ" รอเวลา

แต่ไม่นาน แสงตะวันก็เริ่มโผล่รำไร เพื่อนๆ ที่เกรงใจก็ไม่อยากปลุก "มัน" พร้อมพยายามทำพฤติกรรมเสียงดังสารพัด เช่น คุยกันเสียงจ็อกแจก ปิดประตูรถดัง "ปัง" และปิดท้ายรถดัง "ปุ้ง" เพื่อหยิบอุปกรณ์กล้องออกมา (แอบคิดในใจหวังว่ามันคงจะรู้ตัวบ้าง)

แต่มันก็ไม่ตื่น

เพื่อนร่วมรถอย่างเราตัดสินใจ "ยืนไว้อาลัย" ให้มันอยู่หน้ารถ และเดินจากไป (ถ่ายรูป) ด้วยความหวังว่าแสงอาทิตย์จะทำให้มันร้อนจนตื่น

และก็ไม่ผิดหวัง หลังจากที่ผ่านไปนานเกือบชั่วโมง มันก็ตื่นขึ้นมา พร้อมกับเสียงกรี๊ด

"ทำไมแกไม่ปลุกช้านนนนน สายโด่งขนาดนี้ชั้นจะถ่ายอะร๊ายยยยย" เสียงเธอกรีดร้องกลางดงมอหินขาว

"ก็เห็นแกหลับซะช้างกระทืบโลงไม่ตื่น ก็สงสารเพื่อน สงสัยจะโหมงานหนัก เลยคิดว่า ให้มันนอนๆ  เหอะ"

"ไม่นะ ชั้นตื่นได้"

"เออ ตื่นยัง"

"ตื่นแล้ว"

"ตื่นแล้วก็ถ่ายซะ จะปล่อยสายกว่านี้เรอะ"

"หึ่ยยยยยย"

แล้วเธอก็เริ่มบรรจงเก็บรูปพร้อมเพื่อนๆ จนหนำใจ ก่อนจะถ่ายรูปหมู่ พร้อมยิงคำถามว่า

"เออ ก่อนพวกแกจะออกจากรถน่ะ (แน๊ะ ยังรู้ตัว) มีคนมาถ่ายรูปแล้วเหรอ"

"เหอออออออออ ใครวะ" เพื่อนอีก 2 ตัวร้องเสียงหลง

"อ๊าววว ก็ชั้นเห็นคนถือกล้อง พร้อมเลนส์ขาวๆ (เลนส์ L ค่ายเด็กหนอน) เดินถ่ายรูปอยู่"

"เหอออ มีแต่พวกเรานี่แหละถ่าย ไม่มีใครเลย จนเช้าแล้วถึงมีคนที่กางเต๊นท์ข้างบนเดินมาถ่ายด้วยนี่แหละ"

"ชั้นเห็นจริงจริงนะ"

"ไม่มีเว๊ยยยยย กลุ่มคนที่เดินมาก็ไม่มีใครถือเลนส์ขาวสักตัว"

"............"

"อืมมม สงสัยชั้นคงฝัน" เธอกล่าวอย่างปลงๆ แบบไม่มั่นใจนัก ท่ามกลางความสั่นประสาทของเพื่อนๆ ที่ขอให้มัน "ฝัน" จริงอย่างที่ปากบอก

แล้วเหตุการณ์ในวันนั้นก็ผ่านไปอย่างราบรื่น พร้อมกับการนอนแบบ "เต๊นท์เดี่ยว" อาการคล้าย"ขังเดี่ยว" บนอุทยานแห่งชาติไทรทอง

 

เพราะมีแต่พวกเรากลุ่มเดียวที่ "สะแหลน" ไปกางเต๊นท์นอนกันท่ามกลางลานกว้างขวาง และความมืดมิดของค่ำคืนอันเปล่าเปลี่ยว 

ที่แค่การ "คิด" ว่า "ปวดฉี่" ก็สามารถทำให้ "เยี่ยวหด" กลับเข้าไปได้แล้ว

เพราะเพื่อน 3 ตัวที่มีอาการ "ปอดชำรุด" เหมือนกันต่างมีความเห็นโดยมิได้นัดหมายในใจว่า

"ถ้ากรูต้องเดินฝ่าความมืดไปเข้าห้องน้ำที่ "เทียน" เล่มเดียวก็สามารถทำให้ "เยี่ยวราด" ได้เพราะความตกใจใน "เงา" ของตัวเองละก็ กรูขอนอนอั้นทั้งคืนดีกว่า"

และถือเป็นการสร้างสถิติกางเต๊นท์กลุ่มเดียวครั้งแรกในอุทยานแห่งชาติ !!!! (ดันมานอนวันธรรมดา --")

เช้าวันรุ่งขึ้น "สามเกลอจอมป๊อด" ก็ออกเดินท่องทุ่งดอกกระเจียวอันแสนสวยงาม ก่อนจะเดินทางกลับในช่วงบ่าย โดยไม่พลาดแวะชิมของเด็ดจังหวัดชัยภูมิอย่าง "หม่ำ" และ "ปลาย่าง"

เมื่อเดินเข้าไปในร้าน พนักงานก็นำแก้วมาเสิร์ฟก่อนเลย แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร เพราะตอนนั้นในหัวมีแต่ของกินพุ่งขึ้นมาเต็มไปหมด

เมื่อสั่งอาหารเสร็จสมอารมณ์หมาย ก็หันมาเทน้ำเทท่า พร้อมกับแก้วเหลือ 1 ใบ

"สงสัยคงเอามาเกิน" แอบคิดในใจ

แล้วของที่สั่งไว้ก็ทยอยมาจนเกือบเต็มโต๊ะ ทุกคนก็เริ่มทำหน้าที่ของตัวเองทันทีโดยไม่สนใจอะไรอีกต่อไป นอกจากปลาย่างตัวโตและน้ำจิ้มแสนอร่อยที่อยู่ตรงหน้า

แต่แล้วสักพัก พนักงานร้านก็เดินมาที่โต๊ะ พร้อม "จานและช้อน" 1 ชุด สำหรับคนอีก 1 ที่

วินาทีนั้น ทุกคนมองหน้ากันโดยมิได้นัดหมายอีกแล้ว เพราะ "สมองเกือบกลวง 3 ก้อน" มั่นใจว่า ไม่มีใครเรียกร้องขอจานแน่ๆ

และที่แน่กว่านั้นคือ ไม่มีใครคิดจะเรียกพนักงานมาถามว่า "เอามาให้ใครคับน้อง" ด้วย

"......................"

แล้วเพื่อนปากเปราะคนหนึ่งถามแทรกขึ้นท่ามกลางความเงียบ

"ของพี่เลนส์แอลแกเปล่าวะ"

"กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก" เพื่อนอีกคนปล่อยฮา

"หรือมาด้วยจากบ้าน" ปากเปราะๆ อันเดิมยังถามต่ออีก

"แม่ง กินๆ ไปเลยไป"

มันได้แต่ก้มหน้าก้มตากิน พร้อมเสียงหัวเราะครืนของเพื่อนอีก 2 คน ที่แม้จะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แต่ก็มั่นใจว่า การเดินทางครั้งนี้ นอกจากจะได้ภาพสวยๆ และความประทับใจกับชัยภูมิแล้ว ยังมีเรื่องเอากลับไปฮากันได้ไม่รู้จบอีกเรื่องแน่นอน

 

 

 ภาพซิลลูเอตของ "เธอ"

 

เต๊นท์เดี่ยวกลางสายหมอก

 

 ดูภาพชัยภูมิฝีมือเธอได้ที่ http://nanzy888.multiply.com/photos/album/39/39#

 ชมภาพของเพื่อนร่วมทริปอีกคนได้ที่ http://mtszmm.multiply.com/photos/album/57/57

หรือบล็อกเพื่อนบ้าน  http://www.oknation.net/blog/onaree

โดย Hipponite

 

กลับไปที่ www.oknation.net