วันที่ จันทร์ กรกฎาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เ รื่ อ ย..................เ ปื่ อ ย มานานเท่าไหร่แล้ว


บางครั้ง เราก็ไม่สามารถตอบคำถามให้ตัวเราเองได้ว่า สิ่งที่เราทำนั้นมันมีสาเหตุมาจากอะไร

เหมือนกับการเรียน เราไม่สามารถตอบคำถามใครต่อใครได้ว่า เราเลือกเรียนสื่อสารมวลชนเพราะเหตุใด แต่เมื่อวันและเวลาผ่านไป เราก็ได้รับคำตอบจากข้างในเราว่า เรารักมัน

เรารักที่จะเขียน รักที่จะคิด และรักที่จะจินตนาการ แต่ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา เราหลงลืมที่จะถ่ายทอดสิ่งที่อยู่ภายในออกมาให้คนอื่นได้รู้ ยกเว้นเสียแต่อาจารย์จะสั่งให้เราทำมัน ซึ่งมันเป็นสิ่งที่อยู่ในกรอบ เป็นโจทย์ที่เราต้องทำตาม ทำไมเราไม่ทำในสิ่งที่มันอยู่ในใจเรา ไม่ทำในสิ่งที่เราต้องการและอยากจะทำ

มีคนคนหนึ่งที่บอกกับเราว่า "เดี๋ยวนี้ทุกคนมีโอกาสเท่าเทียมกันที่จะทำอะไรสักสิ่งอย่าง" และถ้อยคำต่างๆที่พร่างพรูออกมา เราไม่ได้ฟังเพียงอย่างเดียว หากแต่เราคิดตามโดยไม่ปฏิเสธเลยว่ามันเป็นความจริง

ถึงเวลาแล้วที่เราจะต้องทำอะไรบ้าง เพราะถ้าเราไม่ยอมทำอะไรเลย เราก็จะไม่มีอะไรที่แตกต่างจากคนอื่นเลย

และเราก้เชื่อว่า  เราก้ทำได้ แม้จะไม่ดีเท่าไหร่ แต่การได้ทำในสิ่งที่รัก มันคือ สุดยอด แล้ว

โดย ญ.หญิงโสภา

 

กลับไปที่ www.oknation.net