วันที่ อังคาร กรกฎาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

China Silk Road วันที่สองของการเดินทาง


เขาเทียนซาน - ทะเลสาปเทียนฉือ - พิพิธภัณฑสถานแห่งเขตปกครองตนเอง ซินเจียงเวคเกอร์

คณะเราออกเดินทางแต่เช้ามุ่งสู่เทือกเขาเทียนซาน ไปทางทิศตะวันออกของอุรุฉีราว 120 กิโลเมตร เทือกเขาเทียนซาน มีพื้นที่ 1 ใน 4 ของมณฑลซินเจียง ระหว่างเส้นทางจะได้เห็นทิวทัศน์ของทะเลทรายโกบี เมื่อเข้าใกล้เชิงเขาจะเห็นสายธารไหลรินแทรกตัวไประหว่างช่องเขา เห็นกระท่อมของชนพื้นเมืองตั้งเรียงรายอยู่เป็นระยะๆ บางจุดก็มีการทำกระท่อมน่ารักๆไว้ให้นักท่องเที่ยวได้พักแรม รถยังลัดเลาะขึ้นสู่ภูเขาเทียนซานไปเรื่อยๆ ภูมิทัศน์เริ่มเปลี่ยนไปมีต้นสนภูเขาขึ้นแซมเป็นหย่อมๆ เริ่มเห็นหิมะข้างทางบ้างแล้วดีใจจัง

ยามเช้าที่อุรุมฉี นักเรียนรอรถเมล์ไปโรงเรียน

จุดพักระหว่างทาง.. กลางทะเลทรายโกบี

เริ่มลัดเลาะขึ้นเขา

ต้นไม้ทาสีขาวเพื่อป้องกันแมลงเจาะกิน ต้นไม้ที่นี่โตช้ามากๆ ต้องดูแลให้ดีๆ

ก่อนจะขึ้นสู่จุดนี้เราต้องเปลี่ยนรถขนาดเล็กลงมาหน่อยเพื่อขึ้นไปยัง     ทะเลสาปเทียนฉือกลางหุบเขาเบื้องบน

ต้นสนภูเขาที่นี่ปีๆหนึ่งโตไม่กี่เซ็นติเมตรเท่านั้น

ถึงจุดลงรถ ต้องเดินต่อไปตามเส้นทางเดินประมาณราวกิโล ที่นี่มีรถยนต์ไฟฟ้าให้บริการด้วย เขาใส่ใจสภาพแวดล้อมมาก ไม่มีมลภาวะจากท่อไอเสียเลย

ชาวบ้านกำลังนั่งรับแดดเพื่อความอบอุ่น

แวะซื้อนัดกินเล่นสักหน่อย กรอบนุ่มร้อนๆอร่อยมาก ถ้าทิ้งให้เย็นจะเหนียวพอควร

หิมะระหว่างทางที่เดินไปทะเลสาป

กว่าหิมะจะละลายหมดก็เดือนมิถุนายนโน่น น่ากลับมาเที่ยวในช่วงนี่จัง

ไกลที่เห็นก็คือยอดหนึ่งของเทือกเขาเทียนซานบรรยากาศสวิสเซอร์แลนด์ดีๆนี่เอง

ถึงแล้วทะเลสาปเที่ยนฉือ หรือทะเลสาปสวรรค์ ช่วงที่ไปคือเดือนเมษายน น้ำในทะเลสาปยังคงเป็นน้ำแข็งอยู่

อากาศสดชื่นมากๆ

น้ำแข็งบริเวณข้างทางถูกตัดเอามาวางไว้ให้ละลายลงดินเตรียมไว้ปลูกดอกไม้ยามหน้าร้อนมาเยื่อนราวเดือนมิถุนายน

กลับมาเห็นอาหารว่างวางขายระหว่างทาง เราเคยทานมาแล้วตอนที่ไปชมการแสดงมื้อเย็นเมื่อวาน

พ่อครัวกำลังก่อเตาอบใหม่ ไว้สำหรับอบนันโดยแปะนันแผ่นกลมๆไว้ในเตาข้างๆโดยรอบ

นัดที่อบแล้วมีวางขายอยู่ทั่วไป

อาหารมื้อกลางวันน่าจะเป็นเนื้อแกะสำหรับทานกับหมั่นโถ

จานนี้เป็นลูกน้ำเต้าผัด

ขากลับจากทะเลสาป รถจอดแวะชมกระท่อมของชาวพื้นเมือง กระท่อมทำด้วยหนังสัตว์ทั้งหลัง

เจ้าของกระท่อมที่เอื้อเฟื้อให้เราเข้าไปชมภายในกระท่อมของเขา

ภายในกระท่อม

กลับเข้ามาที่อุรุมฉี แวะชมพิพิธภัณฑสถานแห่งเขตปกครองตนเอง ซินเจียงเวคเกอร์ ผุ้คนมารอกันแน่นอยู่หน้าประตูทางเขาราวบ่าย 3 โมง คนจีนถูกปลูกฝังให้เรียนรู้ในประวัติวิถีความเป็นอยู่ รัฐบาลจะให้ความสำคัญกับการจัดสร้างพิพิธภัณฑ์เพื่อแหล่งการเรียนรู้ เยาวชนดูเขาให้ความสนใจเข้าชมมากกันมาก ไม่ยักกะเหมือนเมืองไทยแฮะ

ด้านหน้าทางเข้าพิพิธภัณฑ์

ทั่วทุกที่ของประเทศจีนเขาจัดพิพิธภัณฑ์ได้ใหญ่โตอลังการน่าชมมาก รูปนี้เป็นภาพภายในพิพิธภัณฑ์

คณะเราโชคดีที่ติดต่อไว้ล่วงหน้าในการขอเข้าชม มีโอกาสได้ชมส่วนจัดแสดงที่กำลังปิดปรับปรุงยังไม่เปิดให้คนทั่วไปเข้าชม ส่วนนี้เป็นการจัดแสดงมัมมี่ที่พบในมณฑลซินเจียงทั้งหมด มัมมี่ที่มีชื่อเสียงที่นี่เป็นร่างหญิงสาว ยังเห็นเส้นผมสีทองและชุดแต่งกายทำด้วยผ้าปกคลุมชัดเจน เธอมีชื่อว่า    'โลวลานบิวตี้' ภายในพิพิธภัณฑ์ไม่อนุญาตให้ถ่ายภาพเลยไม่มีภาพให้ชมกัน

อาคารบ้านเรือนหน้าพิพิธภัณฑ์

คณะเราแวะรับประทานอาหารเย็นก่อนต่อเครื่องไป Kachi หรือ คาสการ์

จานนี้อร่อยเป็นเผือกทอด

สนามบินอุรมฉี

บรรยากาศภายในสนามบิน

อำลาอุรุมฉี

ถึงสนามบินคาสการ์ราว 4 ทุ่ม

บรรยากาศภายนอกสนามบินคาสการ์ (รอติดตามตอนต่อไปนะครับ)

โดย Paradigms

 

กลับไปที่ www.oknation.net