วันที่ พุธ กรกฎาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

นิส...กลับมาแล้ว


นิส...กลับมาแล้ว...



คือถ้อยคำที่พี่นิสมักบอกใครๆๆว่าเธอกลับมาแล้ว

@...หากใครสักคนหนึ่งป่วย หลับยาวเป็นเวลานานนับ 3 เดือน
ความวิตกกังวลจากคนรอบข้างคงคิดต่างๆนาๆ ว่าจะฟื้นไหม หากฟื้นแล้วจะมีสภาพเช่นไร?

@...ย้อนไปวันที่พวกเราไปร่วมงานส่งกำลังให้พี่นิส ที่ระยอง เมื่อ มค.ที่ผ่านมา
ทุกๆคนที่ร่วมงานคาดหวังให้เธอผู้ที่ต่อสู้เพื่อสังคมได้กลับมา
...มันคือความหวังครับ...แต่ไม่มีคำตอบใดๆจะค้ำหลักประกันว่าเธอจะกลับมา
แม้แต่คุณหมอก็ให้คำตอบไม่ได้ ...

@...คุณเชื่อในปาฏิหารย์ไหม ?
ผมว่าพูดยากนะ...ใครๆคงตอบว่า ปาฏิหารย์มีจริง
แต่เหนือปาฏิหารย์ คือ กำลังใจ และความดี มั้ง...มันตอบไม่ได้จริงๆ
ขนาดพี่นิสกลับมา..ผมยังอดตั้งคำถามหาคำตอบของคำว่า ปาฏิหารย์อยู่เลย

@...ความดี คือคำตอบที่ผมคิดว่าน่าจะใช่
และการสวดมนต์ไหว้พระ สะสมบุญไง..
นี่น่าจะเป็นคำตอบ..สำหรับเราที่ยากให้มีปาฏิหารย์ให้เกิดกับเราบ้าง

@...พี่นิสทำงานเพื่อสังคม ... สวดมนต์ไหว้พระตลอด
เคยบวชชีด้วย....คุณความดี และบุญที่สะสม จึงทำให้ปาฏิหารย์เกิดกับพี่นิส





@...หลายๆคนคงมีคำถามในใจ...ว่า 3 เดือนที่พี่นิสหลับไหลอยู่นั้น
พี่นิสไปอยู่ที่ไหน..ไปพบไปเจออะไรบ้างไหม?
บางคนคงอยากแอบถาม...เห็นเลข..เห็นหวยบ้างไหม...ว่าไปนั้น...

@...บทสงสัยโดยพี่คนในแผ่นดิน...ซึ่งผมก็บังเอิญไปยืนอยู่ตรงนั้น

@...พี่นิสตอบว่า...มีผู้คนสอบถามเรื่องทำนองนี้มาก ( พร้อมหัวเราะ )

ตอนนั้น...พี่รู้สึกตัวเองอยู่นิ่งๆ..ไม่เคลื่อนไหวอะไร..
เปรียบเหมือนก้อนหินก้อนหนึ่งที่ถูกวางไว้นิ่งๆ ที่เย็นยะเยือก
พี่ไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองไปไหนเลย..





( พี่นิสกับอนึ่ง )

@...คุณว่า...ปัจจุบันที่เป็นอยู่นี้..คุณเจอะเจอใครต่อใครมากมาย
บ้างสนิทบ้าง...ไม่สนิทบ้าง เคยเจอบ่อยบ้าง ไม่เจอบ่อยบ้าง
แบบไม่ต้องหลับยาว3เดือนแบบพี่นิสหรอก...
คุณว่าคุณจดจำเขาเหล่านั้นได้หมดหรือไม่ หากวันหนึ่งวันใดคุณไปเจอเขา
คุณจะเรียกชื่อพวกเขาเหล่านั้นได้ทุกๆคนหรือไม่..

@...เป็นผมนะ...ไอ้ที่ทำงานร่วมกัน เคยติดต่องานกันระหว่างแผนก
ยังจำชื่อกันไม่ได้เลย...จึงพูดถึงที่ ก็ประมาณว่า....
...ใครนะ...ใครนะ...คนนั้นที่.....ที่...ที่...
อะไรประมาณนี้...





( พี่นิสสวมกอดครูแดง )



( พี่นิสกับคุณเหรียญสองด้าน )




( พี่นิสจับมือทักทายกํบคุณคนโทใส่น้ำ )


@...แต่สำหรับพี่นิส...เหนือมหัศจรรย์จริงๆ
เธอยิ่งกว่ากลับมาใหม่...เธอมีความจำดีเยี่ยม
ทุกคนที่ก้าวมาร่วมงาน...พี่นิสเรียกขานชื่อเสียงเรียงนามได้หมด
ขอย้ำได้หมดจริงๆๆๆ....ยกเว้นคนที่ไม่เคยเจอกันมาก่อน...
นอกนั้นจำได้หมด...นอกจากชื่อของบุคคลนั้นที่เธอจำได้
เรื่องราวต่างๆของบุคคลนั้นที่เธอเคยสัมผัสเมื่อครั้งก่อนเธอหลับไหลยาวนาน
เธอจำได้หมด..แม้จะจำไม่ได้ทันที...แต่ขอเรียบเรียง..แป๊ป...
นึกเรื่องราวต่างๆๆได้อย่างทันที...




( ครูแดง,ลุงต้าลี่.อนึ่ง ฟังพี่นิสเล่าเรื่องต่างๆอย่างตั้งใจ )

@...ใช่ว่าพี่นิสอยู่ดีๆๆๆก็ฟื้นมาทันที
ร่างกายของพี่นิสปรับตัว มีการพัฒนา ส่งสัญญาณมาในทางที่ดีตลอดเวลา
จนคนใกล้ชิดที่ดูแล...เห็นการพัฒนา แล้วมีความหวัง...



( ดวงตาข้างนี้ที่ยังมองไม่เห็น )




( เอ๊ะ...ข้างนี้เหรอครับ .../..ท่านอริยชนมองด้วยความสงสัย )

@...แม้วันนี้ยังไม่ 100 % เหลือเพียงดวงตาอีกหนึ่งข้างที่รอการผ่าตัดประมาณต้นปีใหม่
ชึ่งมันก็ไม่นานเกินไป..แต่สำหรับหัวใจวัยรุ่นอย่างพี่นิสช่างใจร้อนเสียเหลือเกิน
.
.
เมื่อไหร่จะได้ผ่าอีกข้าง
จะทำงานแล้วรู้ไหม?
.
.
เสียงของเธอไถ่ถามแกมขู่บังคับคุณพยาบาล
.
.
คุณขา..คุณนั้นโชคดีกว่าใครๆแล้วนะค่ะ...คนอื่นเขารอคิวนานมาก
แต่คุณนั้นโชคดีที่ได้ผ่าไปแล้ว 1 ข้าง

@...ผมพอนึกภาพบรรยากาศในโรงพยาบาลออกได้เลย
คนป่วยมากมายที่ต่อแถวรอคิว...
ขนาดผมปวดดหงือก...ต้องรอคิวบัตรประกันสังคมไป 4-5 เดือน
ถึงจะได้ตรวจ ... พอได้ตรวจก็หาสาเหตุไม่เจอ...ให้ยามากิน ถ้าไม่หายแล้วค่อยมาหาหมออีก....ผมกะจะขอบัตรคิวไปซะเลย 4-5 เดือนคงได้มาใหม่ 5555





( คุยๆๆๆๆๆ)



( ฟังๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ)

@....หลายเรื่องหลายราวมากมายที่พี่นิสบอกกล่าวอย่างออกรสชาด



( ชื่นใจครับพี่ ที่พี่กลับมาแล้ว)



( พี่นิดนรี , พี่ชัย แมนยู , พี่เต้งพ้ง , พี่นิส , คุณนายอ้อมส่งเข้าประกวด ,ท่านอนึ่ง , คุณเหรียญสองด้าน )



( พี่ชัยแมนยู, จ่าจินต์ ,แล้วใครล่ะแว๊บอยู่ด้านหลังจ่า ,พี่เต้งพ้ง,พี่นิดนรี อยู่หน้า,พี่กนิษฐ์อยู่กลาง,ใครอีกล่ะหน่อสีชมพูอยู่ด้านหลังสุด ,คุณนายอ้อมส่งเข้าประกวด,อนึ่ง,พี่คนในแผ่นดิน,พี่เหรียญสองด้าน,
คุณคนช่างเล่า )


@...คุณว่าพี่นิสโชคดีไหม? ที่มีมิตรที่ดี มีกำลังใจที่ดี
หากคุณว่าพี่นิสโชคดี...ก็แสดงว่าคุณโชคดีด้วย
เพราะสังคมโอเคฯเรานั้นเป็นสังคมที่น่าอยู่
ยามเขียน...เราเขียน....
ยามปั่นเม้ม...เราปั่นๆๆๆๆ
ยามเที่ยวเราเที่ยว...
ยามกิน...เรากิน...
ยามงานบุญงานกุศลเราช่วยกัน
ยามทุกข์ร้อน ป่วยไข้...เราไม่ทิ้งกัน
.
.
ช่างเป็นความโชคดีของพวกเราเสียเหลือเกิน
งั้นเพื่อนใคร...ญาติใครยังไม่ได้สมัครเป็นนักข่าวภาคประชาชนคนโอเคเนชั่น
ก็บอกให้มาสมัครซะ...ซื่อสัตย์ ไว้ใจ ยิ่งกว่าประกันสังคมเสียอีก
( นั้น...ยังไม่เลิกแขวะเขาอีก..มีอะไรกันนักหนา...ฮิฮิฮิ )



( อย่างแซบ......)



( กองทัพเดินด้วยท้อง )



( คุณชาลี...พี่นิสจำคุณชาลีได้...)




( วันนี้ผมจะไม่พูดมาก...จะให้พี่นิสพูดมากๆๆๆครับ )



( คุณคนช่างเล่า กับพี่ชาลี บอกอของเรา )




( ถ่ายรูปกัน...)




( จะหนีคนในแผ่นดินไปไหนครับพี่นิส )



( มาถ่ายรูปกันก่อน )



( ท่านประธานเต้งพ้งรับหน้าที่เป็นพิธีกร )



( ดีใจที่พี่นิสกลับมาอีกครั้ง...../....ขอบคุณค่ะ )





(ดูซิใครนั้น...ขนาดไม่ได้มาร่วมงาน..ยังส่งเสียงเพลงมาขับขานในงาน..)






( ป้ารุๆๆๆ..นิสจำป้ารุได้ )



( ป้ารุมาจากบ้านนอกนะเนี๊ยะ เพื่อมาหานิสนะ )








(...หนึ่งกำลังของพี่นิส...ยามเจ็บป่วยไม่เคยทิ้งกัน...)







@...ขอบคุณค่ะ...
ไม่มีถ้อยคำไหนที่จะกล่าวแสดงความซาบซึ้งใจที่ทุกคนมีให้แ่เธอ.







( ป้ายนี้อยู่ไหน...ผมยังไม่ได้ขีดเขียนเลย....เอากลับมาให้เขียนซะดีๆๆๆ)


.
.
.
.

@...ผมร่ำลางานในค่ำคืนนั้น 21.00 น. แบบไม่สมควรแก่เวลาซะเลย
เพราะพิธีการในงานยังไม่จบเลย...
ผมนึกออกว่า...ช่วงท้ายต้องซาบซึ้งน้ำตาไหลกันแน่...
แม้จะนึกภาพออกอย่างไร..ก็เสียดายไม่ได้ที่ไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ช่วงท้ายๆๆ
ที่สุดแสนประทับใจ

@...ภาพเหตุการณ์เช่นนี้ พวกเราเคยได้มอบกำลังใจให้ครอบครัวพี่นิส
เมื่อครั้งงานที่ จ.ระยองคราวก่อนนั้น....
ยังเป็นภาพประทับใจผมอยู่เลย...

@...และหากภาพนี้...เกิดขึ้นกับพี่นิสโดยตรง..มันจะซาบซึ้งเพียงใด
คงเหนือคำบรรยายจริงๆ....

@...ผมอยากอยู่ร่วมงานให้จบ เพื่อเป็นส่วนหนึ่งร่วมในบรรยากาศในความซาบซึ้งที่สัมผัสได้บ้าง

@...แต่ก็อยู่ร่วมไม่ได้...เพราะนี้ก็เลยเวลางานที่ผมออกมาพักเบรกทานข้าวไปแล้ว
ได้แต่มาตามติดชมภาพบรรยากาศจากบ้านท่านอื่นๆๆๆด้วยความอิจฉา...

@...เพราะฉะนั้นจึงไม่มีภาพมาให้ชม...
ไปตามชมภาพบรรยากาศอันสุดแสนประทับใจนั้นตามบ้านหลังต่างๆนะครับ

เรื่อง ที่เกี่ยวข้อง


๑. พี่น้องผองเพื่อนที่เคารพรักยิ่ง....ข้าพเจ้ากลับมาแล้ว โดย กนิษฐ์


๒. คืนรับขวัญ...พี่กนิษฐ์..."..ดอกไม้งามของมวลชน...." โดย จ่าจินต์


๓. คืนกนิษฐ์ สู่อ้อมกอดของเรา.....โดย walkrally



๔.
มิตรภาพ โอเคเนชั่น โดย ญาใจ

๕.  ปาฏิหารย์มีจริง    โดย ลุงต้าลี่

http://www.oknation.net/blog/loongdali/2009/07/22/entry-1

.
.

@...สำหรับ...วันนี้สวัสดีครับ..มิตรรักแฟนเพลง...


...................................................................

เอนทรี่ที่เกี่ยวข้อง..จากผมเองครับ..

@...ภาพบรรยากาศงาน...กำลังใจเพียงนิด...แด่พี่กนิษฐ์ หญิงแกร่งของเรา

http://www.oknation.net/blog/kontummadha/2009/01/20/entry-1


@...เพลงตื่นเถิดพี่นิษฐ์

http://www.oknation.net/blog/kontummadha/2009/07/17/entry-2

โดย ความทรงจำเก่าๆ

 

กลับไปที่ www.oknation.net