วันที่ จันทร์ กรกฎาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ความยุตติธรรมที่หายไป


          ......ความยุติธรรมยังมีอยู่อีกหรือเปล่า.....

 

 

 

 

 

 

 

“ลูกฉันทำผิดอะไร ทำไมต้องฆ่าลูกฉันด้วย”เป็นน้ำเสียงที่สั่งเครือของผู้เป็นพ่อแม่ของผู้เสียชีวิตที่มีนามว่า มะแอ   ดอเลาะ และนาง สาลือมา เจ๊ะกา อายุ 46ปี  มีอาชีพสอนหนังสือเด็กๆ  อยู่บ้านเลขที่ 10  ม.1  บ้านบาโง  ต.ปานัน  อ.มายอ    จ.ปัตตานี   เป็นบ้านที่เราไปสำรวจมา  การไปสำรวจในครั้งนี้ทำให้พวกเราได้รู้ว่า  พวกท่านทั้งสองได้สูญเสียลูกชายไปอย่างไม่หวนกลับมา......

 

 

 

 

 

 

 

 

กะมามีบุตรสามคน คนโตชื่อ นายฮัมดัน   หรือ มุมิน เป็นบัณทิตอาสาของหมู่บ้านบาโง เป็นบุคคลที่มีความสามารถคนหนึ่งทั้งในด้านการเรียนและการบริหาร เป็นคนที่ประสบความสำเร็จในทุกๆด้าน  ฮัมดันจะเป็นคนที่ขยันเรียนจบแล้วเรียนใหม่  ไม่รู้ว่าปริญญามีกี่ใบแล้ว   โดยความที่เขาเป็นคนที่อยากช่วยเหลือชาวบ้าน อีกทั้งยังเป็นมิตรกับทุกคน  จึงเป็นไปไม่ได้แน่ที่เขาจะมีศัตรูมากกว่าเพื่อน    นี้คือข้อสันนิฐานของฉันเอง.

จะเป็นไปได้หรือเปล่าที่ฆาตกรจะอิจจารือไม่ก็ไม่พอใจที่ฮัมดันเป็นคนที่น่านับถือคนหนึ่ง เป็นที่ยอมรับของคนในสังคม      อันนี้เราก็ไม่รู้เหมือนกัน  อาจจะเป็นฆาตกรในคราบผู้ดีหรือว่าเป็นไอ้โม่งที่ถูกจ้าง   จ้างให้มาฆ่า ก็อาจจะเป็นไปได้........

        “แม่ผู้ที่อยู่เบื้องหลังความสำเร็จของลูก”

แม่ไม่คิดเลยว่าเรื่องแบบนี้มันจะเกิดขึ้นกับลูกของแม่   แม่ได้เล่าเหตุการณ์ในครั้งนั้นว่า...เมื่อวันที่13 มิถุนายนลูกได้ขับรถจะกลับบ้านเป็นช่วงเวลา6โมงเย็น.

ขณะขับรถก็มีรถสวนทางกับฮัมดัน หนึ่งคันกับอีกสองคน คนร้ายได้ใช้ปืนยิง2นัด  โดยนัดแรกถูกที่โหนกแก้มทะลุไปด้านหลัง   จึงทำให้เขาล้มลง ในขณะที่เขาพยายามขอความช่วยเหลือ คนร้ายได้จอดรถลงมายิงซ้ำบริเวณฆหน้าผากและได้ขับรถหนีไป และได้เอากระเป๋าของมีค่าไป ซึ่งบริเวณที่เกิดเหตุนั้นเป็นบริเวณทางกลับบ้านของเขาเอง

ชาวบ้านบริเวณนั้นได้เห็นเหตุการณ์และได้ตะโกนบอกให้ชาวบ้านอื่นรู้ว่ามีคนถูกยิง..แม่ก็ได้แต่ภาวนาว่า ขออย่าได้เป็นลูกแม่เลย   แต่แล้วมันก็ไม่เป็นจริงอย่างที่แม่ภาวนาเลย     แม่ได้เห็นลูกของแม่นอนหลับอยู่กับพื้นท้องถนนอย่างสงบ  ‘หลับเถอะลูก   ลูกคงจะเหนื่อย’แม่ไม่เข้าใจเหมือนกันว่ามันเกิดอะไรขึ้น ทำไมแม่ไม่ร้องให้ แม่กลับภูมิใจที่ได้เห็นลูกจากไปอย่างสงบ   ถึงเราจะรักลูกแค่ในแต่พระองค์จะรักลูกของแม่มากกว่า

 

การจากไปของลูกในครั้งนี้   ทำให้แม่ต้องสู้และเข้มแข้งอดทนไปพร้อมๆกัน  แต่ที่แม่ไม่เข้าใจว่าทำไม ต้องสรุปว่าเป็นเรื่องส่วนตัว ทั้งๆที่ว่าลูกไม่เคยมีเรื่องขัดแย้งกับใคร  ทุกอย่างลูกจะกลับมานั้งเล่าให้แม่ฟังว่าการทำงานเป็นอย่างไรบ้าง เพื่อนๆร่วมงานทุกคนก็ดี        แม่จะต้องหาความยุติธรรมให้ได้....

               “  ตำรวจบอกให้แม่สืบหาเบาะแสเองหาคนฆ่าเอง”

กะมาบอกอย่างเหลืออด!  ลองเราคิดดู ชาวบ้านตาดำๆจะไปทำอะไรได้แค่ช่วยตัวเองก็ยังเอาตัวไม่รอด....มันไม่มากไปรือ ความยุติธรรมยังมีอยู่อีกหรือเปล่า
หรือความยุตติธรรมมีให้สำหรับคนที่มีอำนาจเท่านั้นหรือต้องให้มีเงินมากมายความยุติธรรมถึงจะมี
“ ถ้าฉันรู้ว่ามันง่าย  ฉันก็คงทำไปนานแล้ว แต่ที่ยาก ฉันไม่รู้คนร้ายจะมาในคราบใหนต่างหาก”น่าเสียดายที่คนดีๆคนหนึ่งต้องมาจบชีวิตโดยฝีมือ ไอ้พวกลอบกัดหรือมารสังคม......ความจริงอยู่ที่ในเราไม่รู้แต่ที่แน่ๆมันต้องปรากฏขึ้นมาไม่ช้าก็เร็ว   ฉันเชื่อว่าปาบกรรมมีจริงใครที่ทำอะไรไว้ให้กับคนอื่นมันก็ต้องได้รับอย่างสาสม ( ปาบกรรมระบบออน์ไล)คุณเชื่อหรือเ

ปล่า

โดย โซเฟีย44

 

กลับไปที่ www.oknation.net