วันที่ อังคาร กรกฎาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

............เส้นฟ้าปฏิกูล...............





วัยเด็กเจ้าเอยฯ

จินตนาไปถึงขอบฟ้าไหน

ในวันที่ฟ้าสีฟ้า

เส้นเมฆสีขาวเลื้อยยาวทอดไกล

หยิบมาไว้ในบนหลังคาบ้านเลยดีไหม?

เอาไว้เคี้ยวกิน

...เคี้ยวกลืน


เมฆเจ้าเอยฯ

ความรู้ในเส้นทางควบขนานกาลเวลา

เติบโตมาพร้อมกับยุค(ทัน)สมัย


ความแปลกเปลี่ยวยังไม่ทิ้งเงา

ในคราบของริ้วรอย

เด็กน้อยยังตั้งคำถาม

เส้นเมฆนั้นยังทอดยาว

มีวัตถุสีแวววาวล่วงหน้า

....นำหน้า



กรรมเอยฯ 

แท้แล้วใครกันหนาที่เสพเศษปฎิกูลของการย่นเวลา

โลกมาไกลเกินไป

ผู้คนมีอายุยืนเกินไป

....ยาวนานเกินไป


วัยเด็กเจ้าเอยฯ

เจ้าจักสิงสู่ในร่างข้าฯอีกนานแค่ไหน?

...อีกนานไหม?



           ๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐

๒๘ กรฎา ๕๒
เช้า

 

โดย สายลมลอย

 

กลับไปที่ www.oknation.net