วันที่ เสาร์ สิงหาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

นาข้าวกลางภูลึก


นาข้าวกลางภูลึก

ผมมีโอกาสมาเยี่ยมหมู่บ้านกลางภูลึกแห่งนี้ต่างวาระกันออกไปตามวันเวลาแห่งฤดูกาล ได้เห็นความเปลี่ยนแปลงของภูมิทัศน์รอบข้างที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยขุนเขาและป่าไม้นานาพันธุ์

หมู่บ้านแห่งนี้มีชื่อว่า “แก้งช้างเนียม” หมู่บ้านเล็ก ๆ ในเขตอำเภอคำชะอี จังหวัดมุกดาหาร ภายใต้อาณาเขตของหุบเขาภูสีฐานทอดยาวไปสู่เทือกเขาภูพาน รอยต่อแผ่นดินสี่จังหวัด อันได้แก่ มุกดาหาร กาฬสินธุ์ นครพนม สกลนคร ซึ่งในอดีตคือดินแดนคนกล้าเดือนตุลาที่ต่อสู้เพื่ออุดมการณ์ที่หาญกล้าในวันฟ้าสีทองผ่องอำไพ บนเส้นทางเดินและรอยย่ำที่ก้าวไปตามสายน้ำห้วยแดง ห้วยบังอี่ ห้วยบังทราย เขาวง กกตูม สานแว้ นาหลัก นาหินกอง ก้านเหลืองดง ดงหลวง นาแก โดยมีทับหลักอยู่ที่เทือกเขาภูพาน สกลนคร

.

.

เส้นทางสู่หมู่บ้านบ้านกลางภูลึก

.

วันเวลาเปลี่ยนไปแต่วิถีชีวิตไม่เปลี่ยนแปลง พื้นที่ส่วนใหญ่รอบ ๆ ชุมชนภูสูง แต่ยังมีพื้นที่ราบลุ่มสำหรับการทำนาของชุมชน โดยอาศัยน้ำจากภูสูงไหลลงสู่พื้นราบลุ่ม ในวันที่ฝนฉ่ำฟ้าเช่นนี้นับเป็นโอกาสดีที่นาข้าวตีนภูสูงจะมีน้ำพอเพียงสำหรับการปักดำและหล่อเลี้ยงต้นข้าวไปจนถึงช่วงการเก็บเกี่ยว 

รอยยิ้มที่ปรากฏบนใบหน้าของเจ้าของที่นา บัดนี้ได้น้ำฝนอย่างสมใจ อีกไม่นานผืนนาแปลงเล็ก ๆ แห่งนี้จะเกิดรวงงามเพื่อรอการเก็บเกี่ยวในหน้าหนาวที่จะมาถึงนี้

มีพื้นที่สำหรับการเพาะปลูกข้าวเพียงเล็กน้อยสำหรับชุมชนกลางหุบเขา แต่โชคดีบนภูสูงที่รายรอบต่างอุดมสมบูรณ์ไปด้วยพืชพรรณธัญญาหารที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติเพื่อเลี้ยงครอบครัว

ผักหวานจากภูลึกแห่งนี้ยังคงมีความเพียงพอสำหรับความต้องการของชุมชนในช่วงหน้าแล้งที่ผ่านมา ครั้นพอถึงหน้าฝนพื้นที่ป่าที่ชุมฉ่ำจากสายฝน ยังมีเห็ดที่หลากหลายชนิดผุดขึ้นกลางป่าลึก เช่นเดียวกันกับหน่อไม้ไผ่ป่าที่ยังคงหาได้ในยามนี้

นาข้าวกลางภูลึกต้องอาศัยน้ำจากธรรมชาติ

นาข้าวหลังการปักดำ

เถียงนาน้อยแหล่งพักพิงยามเหนื่อยหล้าจากการทำงานในท้องทุ่ง

เหนือหมู่บ้านขึ้นไปทางด้านทิศเหนือจะเป็นหน่วยพิทักษ์ป่าภูสีฐาน ต่อกับโรงเรียนของชุมชนที่มีครูจากพื้นราบมาทำหน้าที่ส่งผ่านความรู้สำหรับเด็ก ๆ ลูกหลานชาวภูลึก

.

.

ป้ายชื่อบอกเส้นทางเข้าสู่โรงเรียนบ้านแก้งช้างเนียม

.

.

ด้วยจำนวนของเด็กนักเรียนที่ไม่มากนัก แต่จำนวนครูผู้สอนก็ไม่เพียงพอในแต่ละชั้นเช่นเดียวกัน จึงต้องมีการจัดการเรียนร่วมแบบคละชั้นเพื่อแก้ปัญหาในการจัดกาเรียนการสอน และในบางวันต้องนำเด็กจากภูลึกมาเรียนร่วมชั้นกับนักเรียนในโรงเรียนบนพื้นราบ ด้วยความเพียรพยายามเพื่อการศึกษาของเด็กบนภูลึก รอวันเติบใหญ่เช่นเดียวกันกับข้าวกล้าในแปลงนาที่รอคอยการเก็บเกี่ยว

นับเป็นภารกิจส่วนหนึ่งของผมที่ได้รับมอบหมายจากหน่วยงานต้นสังกัดให้มาติดตามโครงการจากส่วนกลาง นอกเหนือจากภารกิจที่ได้รับมอบหมายทำให้ผมได้พบกับแง่งามของชีวิตที่เรียบง่ายกลางภูลึกภายใต้ขอบเขตแห่งเสรีภาพและวิถีชีวิตที่แตกต่างกันออกไป 

โดย เจนอักษราพิจารณ์

 

กลับไปที่ www.oknation.net