วันที่ จันทร์ สิงหาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ผู้เฒ่า


ยามแลง..

ใต้พุ่มเงาลำไยหน้าบ้านที่ขยายกิ่งใบคลื้มกว้าง

ฉันเกิดมาพอรู้ความ แม่ก็พาเล่นโคนต้นแล้ว

เงาก้มเงย ลับบังแดดส่องยามแลง

เกลียวฝุ่นจางๆ ม้วนพลิ้ว เล่นลม ล้อแดดอ่อน

เมื่อก้านทางมะพร้าวมัด ขนาดมือกำ บรรจงกวาด

ใบลำไยที่หลุดขั้ว. คืนวาน..วันนี้

ด้วยมือที่หอบเหี่ยว

 ผู้เฒ่า ..!!

นั่งหัวเข่าค้ำคาง หลังงุ้มโก่ง ก้นถูไถ่ตามเก็บกวาด 

แดดผีตากผ้าอ้อมลับหาย

ควันขาวฟุ้ง โชยกลิ่นไหม้หอมจางๆ ของใบลำไย

ที่ผู้เฒ่าจุดเผา ลามเลียไหม้ทีละใบ สองใบ เสียงกรอบแกรบ แสงวับแวม

งกๆ เงิ่นๆ กับกองไฟสุม

ดุจจะกวาดเก็บความหลังให้มอดไหม้กับกองไฟ

ทว่า..!!

คงไหม้เพียงใบลำไยแห้ง

คงทิ้งกองขี้เถ้าและรอยเผา

ให้ฝังแน่นเกาะกุมอยู่เบื้องลึก

ผู้เฒ่า..

คงได้เก็บกวาดใบลำไยที่ร่วงหล่น

อีกครา..!!!!

หาก..ลมหายใจ ยังพอมี

..........................

โดย พลอลี่

 

กลับไปที่ www.oknation.net