วันที่ พุธ สิงหาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

มิตรภาพดี - ดี ... มีขึ้นได้ใน 1 ชั่วโมง


นึกถึง ... วันนี้ ... เมื่อ 2 ปีที่แล้ว 

นึกถึง ... ผู้ชายคนหนึ่ง ...

ที่เราได้เจอกันบนสายการบินนกแอร์ 

เมื่อวันอาทิตย์ที่  05  สิงหาคม  2550 

ในเส้นทาง ... เชียงใหม่ - ดอนเมือง  

 

คนเราทุกคนที่เกิดมา  

คงเป็นเรื่องปกติธรรมดาสามัญ  

ที่ต้องมีน้ำใจกับผู้คนรอบๆ ข้าง  

โดยไม่จำเป็นต้องแบ่งแยกอายุ  เพศ   

ชนชั้น  อาชีพ  หรือศาสนา  ฯลฯ  

 

นั่งหลับตา ..................

นึกย้อนไปเมื่อเกือบ 2 ปีที่แล้ว 

บนเที่ยวบินของสายการบินภายในประเทศยี่ห้อหนึ่ง 

บนเส้นทางจากเชียงใหม่ - ดอนเมือง  

จำได้ว่าวันนั้นเป็นวันอาทิตย์ต้นเดือน  

เราได้รับคำสั่งด่วนในช่วงสายๆ ว่าให้เข้า กทม.

เพื่อเป็นตัวแทนของ รพ. ไปเข้าร่วมประชุมวิชาการ  

 

การเดินทางในวันนั้นเป็นไปอย่างทุลักทุเลมาก  

ตั้งแต่ต้องรีบจัดกระเป๋า  รีบโทรฝากเวร - ฝากคนไข้

ทั้งยังต้องรีบไปหาซื้อบัตรโดยสารที่สนามบิน  

รวมไปถึงต้องมารอ stand by  ลุ้นว่าจะได้ไปหรือไม่  

จนในที่สุดพระเจ้าก็เข้าข้างหมอตาดำๆ น่าสงสารคนนี้  

 

เมื่อผ่านเหตุการณ์วุ่นวายตรงนั้นมาได้แล้ว  

เราก็โบกมือบ๊าย – บายพี่ชายสุดเลิฟที่มาส่งและร่วมลุ้น  

เพื่อเข้าไปนั่งหายใจหายคอตรงประตูทางออกขึ้นเครื่อง  

.................  จนเมื่อได้เวลาเดินทาง  

 

ที่นั่งข้างๆ ในชั้น nok plus  ของเรานั้น  

ยังคงว่างเปล่าไร้เจ้าของมาจับจอง   

ผู้คนเริ่มทยอยหาที่นั่งกันจนเต็มลำแล้ว   

เหลือเพียงผู้โดยสารคนสุดท้าย   

ซึ่งก็เป็นคนที่นั่งข้างๆ เรานั่นเอง  

เฮ้อ !!  ใครกันหนอ  ....  คนๆ นั้น  

ช่างไม่รู้จักเวล่ำเวลาเอาซะเลย  

 

และแล้ว *** ผู้ชายตัวเล็กๆ ขาวๆ ตี๋ๆ 

หน้าตาธรรมดาๆ แต่ดูดีคนหนึ่ง   

ก็เดินตรงมาที่เราแบบสบายอารมณ์มากๆ   

เรารู้ด้วย sense ว่านี่ต้องใช่เจ้าของที่นั่งข้างๆ 

และเขาคือผู้โดยสารคนสุดท้ายที่พวกเราคอยกัน 

ซึ่งมันก็ใช่จริงๆ เสียด้วยสิ  !!

 

เมื่อทุกอย่างพร้อมแล้ว ... 

การเดินทางกำลังจะเริ่มต้น 

โดยที่เราไม่อาจรู้ได้เลยว่ามีบางสิ่งบางอย่าง  

กำลังจะเกิดขึ้นกับตัวเองในอนาคตอันใกล้นี้  

 

เครื่องบินเริ่มถอยออกจากช่องจอด 

พร้อมๆ กับการเดินทางของมิตรภาพ   

ระหว่าง  คนสองคน  ก็กำลังจะเริ่มต้น 

ภายในเที่ยวบินนี้ด้วยเช่นกัน 

 

หลังจากที่เครื่อง take off ขึ้นไปได้สักพัก  

เราก็นั่งหลับตาฟังเพลงไปตามประสา  

กำลังเคลิ้มๆ ก็ได้ยินเสียงคนข้างๆ  

กำลังเกิดปฎิกริยาอะไรสักอย่าง  

ซึ่งทำให้คนเป็นหมออย่างเรารู้ได้ว่า  

เค้ากำลังมีอาการของคนไม่สบาย  

 

ด้วยความที่เป็นคนใจดีมาแต่กำเนิด  

ก็เลยถามเค้าไปว่า ... ไม่สบายรึเปล่าคะ ??

พร้อมทั้งเอายาอมสมุนไพรที่มักพกติดกระเป๋า  

ออกมาคะยั้นคะยอให้ คนที่เพิ่งพบกัน อม  

ทั้งยังบรรยายสรรพคุณเสียมากมาย  

รวมถึงแนะนำว่าคนไม่สบายควรต้องทำอย่างไร  

ทำเอาคนนั่งข้างๆ งง  ...  ว่ายายนี่อะไรกัน  (วะ)  

 

และแล้วเมื่อการเดินทางถึงที่หมาย  

เราต่างก็แยกย้ายกันไปตามทาง  

โดยเราก็เดินก้มหน้าก้มตามารอรับสัมภาระ  

พอกระเป๋ามาถึงก็เกิดอาการสงสัย  

เพราะมีนามบัตรใบหนึ่งวางมาบนนั้นด้วย  

เอ .....  แล้วเค้ารู้ได้ไงว่าใบนี้เป็นกระเป๋าของเรา  

 

ไม่น่าเชื่อเลยว่า .....  !!  

เพียงแค่ยาอมสมุนไพรเม็ดเล็กๆ  2  เม็ด 

ก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เกิด  รอยยิ้ม 

รอยยิ้ม ... ทำให้เกิด  มิตร 

มิตร ... ทำให้เกิด  ความห่วงใย 

ความห่วงใย ... ทำให้เกิด  ความผูกพัน 

ความผูกพัน ... ทำให้เกิด  ความรัก 

ความรัก ... ทำให้เกิด  มิตรภาพ 

มิตรภาพดีๆ ที่เกิดขึ้นภายใน 1 ชั่วโมง 

 

กับคำพูดที่ดูเหมือนไม่มีอะไรภายใต้ถ้อยคำนั้น   

แต่มิตรภาพ 1 ชั่วโมงมันก็สามารถทำให้ คนสองคน

เกิดความรู้สึกดีๆ ที่มีต่อกันยาวนานมาจนถึงวันนี้  

 

ไม่รู้ว่า ... มิตรภาพนี้มันจะยาวนานไปอีกเท่าใด   

ไม่รู้ว่า ... มิตรภาพนี้มันจะลึกซึ้งไปอีกขนาดไหน   

ไม่รู้ว่า ... ปลายทางของมิตรภาพที่มีมันจะจบลงเช่นไร   

รู้อย่างเดียวค่ะ - -  ตอนนี้  - -  ขอรู้เพียงแต่ว่า   

วันนี้เราทั้งคู่ต่างก็มีใครอีกคนหนึ่ง   

คอยห่วงใยซึ่งกันและกันก็พอแล้ว  

 

แม้ความสัมพันธ์ที่เรามีตอบแทนกลับคืนให้ไป

มันอาจจะยังไม่พร้อมในฐานะที่คุณอยากให้เป็น

แต่อยากบอกให้รู้ว่า ... เรารู้สึกอุ่นใจ

ที่ยังมีใครคนหนึ่งคอยรับฟังในวันที่เราเหนื่อย  

ใครคนหนึ่งคอยเป็นที่ปรึกษา .. ให้กำลังใจ 

 

ขอบคุณ ... สำหรับความพยายามในการตามหา  

ทั้งๆ ที่หมอในเชียงใหม่ก็มีตั้งหลายคน  

ขอบคุณ ... กับความห่วงใย  ความใส่ใจ  

และระยะห่างที่ไม่ทำให้เราต้องอึดอัด  

ขอบคุณ ... กับความเสมอต้นเสมอปลาย  

ที่พี่มีให้มาตั้งแต่วันแรกจนถึงวันนี้

และสุดท้ายเลย ..............

^ ^  ข อ บ คุ ณ ที่ รั ก กั น น ะ ค ะ  ^ ^

...... พี่โจ๊ก !!

โดย น้ำปาย

 

กลับไปที่ www.oknation.net