วันที่ พฤหัสบดี สิงหาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

พวกเราคือเนื้องอก


บันทึกบรรณาธิการ

ทวีศักดิ์  แก้วเข้ม

                                          พวกเราคือเนื้องอก

                    

          พวกเราคือเนื้องอก  อาคันตุกะซอมซ่อที่ไม่ได้รับเชิญ  ผู้ถ่อมเนื้อเจียมตน 

พวกเราคือเนื้องอก  เติบโตช้าช้า  เงียบเงียบ  วันแล้ววันเล่า  คืนแล้วคืนเล่า อยู่ในร่างบวมฉุเพราะการกินดีอยู่ดีเกินไปของคุณ  บางครั้งเรางอกอยู่ตรงหัวใจที่แล้งไร้จินตนาการของคุณ  บางครั้งเรางอกอยู่ตรงสมองที่คิดแต่เรื่องเงิน  เงิน  เงิน  และ งาน  งาน  งาน  ของคุณ

พวกเราคือเนื้องอก  บางคืนเราติดตามไปงอกในความฝันสำเร็จรูปของคุณ แต่ไม่เคยสำเร็จสักที  เราไม่เคยชินกับโลกสมัยใหม่  เราเชื่องช้า  เรางุ่มง่าม  เราไม่ทันอกทันใจพวกคุณ  แต่เราก็รักที่จะงอก

          พวกเราคือเนื้องอก  สันโดษ  มักน้อย  สมถะ  และรักอิสระ  เราเคลื่อนไหวตามใจปรารถนา  นึกจะไปก็ไป  นึกจะมาก็มา   พวกเนื้องอกที่ดีควรจะรักอิสระ  เราปกครองตนเอง  เป็นรัฐอิสระ  อธิปไตยของเราอยู่ภายใต้ระบอบการปกครองที่มีร่างบวมฉุของคุณเป็นประมุข  แน่นอน  เราเคารพเสียงข้างมาก  แต่เราก็ไม่เคยลืมเสียงข้างน้อย  วันใดถ้าคุณกลายเป็นเผด็จการขึ้นมา  เราจะเดินทางไปงอกที่อื่น 

          พวกเราคือเนื้องอกที่ดี  ทว่าหลายต่อหลายครั้งคุณมักหวาดระแวงว่าเราจะเป็นเนื้อร้าย  คุณจึงพยายามควบคุมการงอกของเรา  คุณกินยาที่หมอแนะนำ  ควบคุมอาหารจำพวกโปรตีนที่จำเป็นต่อชาวเนื้องอก  คุณนั่งสมาธิ  ทำใจให้สงบ  และพยายามคิดในทางบวกว่าเราก็เป็นแค่เนื้องอกธรรมดา  ไม่ได้สลักสำคัญต่อร่างบวมฉุของคุณแต่ประการใด  ไม่นานเราก็จะหายไปเอง  ไม่นานเราก็จะเฉาไปเอง  แต่คุณคิดผิดถนัด  เรายังคงงอกอย่างอิสระ  กระจายเป็นกลุ่มเล็กเล็ก  แลกเปลี่ยนศิลปะแห่งการงอกแก่กันและกัน

ในที่สุด  เราก็ค้นพบปรัชญาข้อหนึ่งว่า  “เราไม่อาจเติบโตการงอกภายใต้ร่มเงาของใครตลอดไปได้” 

          พวกเราคือเนื้องอก  อาคันตุกะซอมซ่อที่ไม่ได้รับเชิญ  ผู้ถ่อมเนื้อเจียมตน  เราเติบโตช้าช้า  เงียบเงียบ  วันแล้ววันเล่า  คืนแล้วคืนเล่า อยู่ในร่างบวมฉุเพราะการกินดีอยู่ดีเกินไปของคุณมานานเกินไปแล้ว  เราเหนื่อยที่จะงอกอยู่ตรงหัวใจที่แล้งไร้จินตนาการของคุณ  ซึ่งไม่รู้กาลสิ้นสุด เราหน่ายที่จะงอกตรงสมองที่ไม่เคยหยุดคิดแต่เรื่องเงิน  เงิน  เงิน  และ งาน  งาน  งาน  ของคุณ  เราตัดสินใจแล้วที่จะกำหนดโชคชะตาของชาวเนื้องอก!

พวกเราคือเนื้องอกที่บูชาเสรีภาพ  อิสรภาพ  และภราดรภาพ  เราตัดสินใจแล้วที่จะชุมนุมใหญ่บรรดาเนื้องอกอิสระทั้งหลาย  เพื่อการตัดสินใจครั้งสำคัญ  เราอภิปราย  ใคร่ครวญ ถกเถียงถึงผลดีผลเสียอย่างเอาจริงเอาจัง  และแล้วในที่สุดเราก็มีมติร่วมกันออกมาว่า  พวกเราคือเนื้องอกอิสระ  คือเนื้องอกนักฝัน  คือเนื้องอกนักแสวงหา  เรามีวิญญาณเนื้องอกขบถ  เราจะไม่ยอมจำนน  เรารักอิสระเกินกว่าที่จะเติบโตในร่างบวมฉุของคุณได้อีกต่อไป  ใช่!  เราตัดสินใจแล้วที่จะไป...สู่ดินแดนสักแห่งที่เราอาจงอกเงยได้ไกลและสูงถึงสรวงสวรรค์  ดุจเดียวกับต้นไซเปรสในภาพวาดของจิตรกรวินเซนต์ แวนโก๊ะห์ ผู้รันทดและทุกข์ตรม

พวกเราคือเนื้องอก  ไม่ใช่เนื้อร้าย  เราคืออาคันตุกะซอมซ่อที่ไม่ได้รับเชิญ  ผู้ถ่อมเนื้อเจียมตน  เราตื่นขึ้นมาจากยาสลบในเช้าวันหนึ่ง  เพียงเพื่อจะพบว่า  เราได้ถูกผ่าตัดออกจากร่างบวมฉุของคุณเป็นที่เรียบร้อยแล้ว! 

 

อา  ขอบคุณ  อย่างน้อยเราก็ได้เป็นอิสระจากกันและกันเสียที…

 

 (ขออภัยอย่างสูงสำหรับความล่าช้า)

ฉบับหน้าพบกับ

“ชีวิตยังไม่วาย... ลมหายใจของตลาดชุมชน”

 

ที่มา: สานแสงอรุณ  ปีที่ ๑๓ ฉบับที่ ๒ มีนาคม-เมษายน ๒๕๕๒

*นำไปเผยแพร่ต่อ  กรุณาอ้างอิงที่มา* 

 

โดย สานแสงอรุณ

 

กลับไปที่ www.oknation.net