วันที่ จันทร์ สิงหาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

สะพานสายรุ้ง


สะพานสายรุ้ง (สองวัย)

ขอบฟ้าทิ้งโค้งไกล ไกล สีสวยสดใส ทาบทา

เจ็ดสีไล่เรียงเคียงไป เส้นโค้ง เส้นใหญ่ ทาบมา

เมื่อยามตะวันรอนรอน แสงแดดซอกซอนเมฆบน

ถูกฝนละอองปลิวว่อน โอนอ่อนสวยนวลชวนยล

ม่วงครามน้ำเงินชวนมอง เขียวเหลืองเรืองรองแสดแดง
ทอดโค้งโยกฟากฟ้าทอง อ้อมโอบประคองไว้ภายใน
      
ให้สายรุ้งนั้นคือสะพาน ข้ามลำธารผ่านภูผา
ผ่านเมืองแมนแดนศิวิไล ผ่านป่าดงพงไพนพนา
ข้ามมหาสมุทร...ไกลสุดตา
      
ทอดต่อโยงทั่วทุกแดน เชื่อมทุกแคว้นให้ถึงกัน
ก้าวเดินไปบนสะพาน มือประสานกระชับมั่น
ไม่กีดกันแบ่งผิวพันธุ์

===================

เมื่อคืนวันเสาร์ดูรายการ ดนตรี กวีศิลป์ ทาง ทีวีไทย ทีวีสาธารณะ เป็นบันทึกการแสดงสด คอนเสิร์ต ดนตรีไม่มีพรมแดน (ขออภัยถ้าจำผิด) ที่จัดโดยคุณ ศุ บุญเลี้ยง (ขออภัยถ้าจำผิด) มีเพลงที่ไม่ได้ยินมาเนิ่นนานหลายเพลงถูกนำมาร้อง มี 3 เพลง เป็นของวงสองวัย

หนึ่งในนั้นคือเพลง สะพานสายรุ้ง คุณปิยนุช บุญประคอง หรือ น้องนุช สองวัย พูดถึงเพลงนี้ว่า “น้าต้อมแต่งเพลงนี้ให้นุช...” เสียงของเธอสั่นพร่า คล้ายน้ำตาจะไหล ผมฟังเพลงสะพานสายรุ้งไปพลาง ความคิดก็หวนคืนสู่อดีต...

มีบางช่วงบางตอนที่เกี่ยวข้องกับวงสองวัย

สองวัย เป็นเทปเพลงที่มักอยู่เป็นเพื่อนเราเสมอๆ ในยามดึกดื่นที่ต้องนั่งหลังขดหลังแข็งวาดรูปส่งอาจารย์ในช่วงที่เรียนอยู่ เสียงใสๆ ของน้องนุช (ในวันนั้น) กับพี่ๆ ชวนให้หายง่วงและสร้างความเพลิดเพลินในการทำงานยามดึกเป็นยิ่งนัก ผมสามารถจดจำเนื้อเพลงชุดนี้ของวงสองวัยได้ครบทุกเพลง และสามารถร้องตามได้จนถึงทุกวันนี้

ถามว่า เป็นแฟนพันธุ์แท้ของวงสองวัยหรือเปล่า...คำตอบคงไม่ใช่ เพราะเมื่อเข้าไปถามอาจารย์กู (google) ถึงวงสองวัย ก็มีคนนำเรื่องและภาพมาโพสไว้มากมาย ผมก็คงเป็นแค่แฟนพันธุ์ทางที่นิยมชมชอบเพลงของสองวัยและติดตรึงใจอยู่ในช่วงเวลาหนึ่งของชีวิตเท่านั้น...

เว๊ปไซต์หลายแห่งระบุไว้ว่า สองวัยออกแสดงครั้งแรกในงานวันเด็ก เมื่อ พ.ศ. 2522 ที่หอประชุมมหาวิทยาลัยศิลปากร...หมายความว่าเป็น ต้นเดือนมกราคม ตอนนั้นผมเรียนอยู่ ม.ศ.3 ที่โรงเรียนหอวัง...30 ปีแล้ว...

ผมไม่ได้ฟังสองวัยมานาน...น่าจะนานพอๆ กับการเปลี่ยนระบบเครื่องเล่นเพลงจากเทปคาสเส็ทมาเป็นซีดี สิบกว่าปีแล้วสินะ...พอได้ยินเพลงนี้อีกครั้ง ภาพอดีตก็ผุดขึ้นในความทรงจำมากมาย...

อดีตที่ไม่นานนักก็คือช่วงปี 2544 ผมได้มีโอกาสไปเรียนแต่งเพลงกับพี่จิก(ประภาส ชลศรานนท์) ก่อนเรียนจบต้องทำทีสีด คือแต่งเพลงกันคนละ 1 เพลง พวกเราลงทุนเข้าห้องอัดกันเป็นเรื่องเป็นราว แต่เพราะทุนน้อยและเป็นนักแต่งเพลงสมัครเล่น ผมได้ปรึกษาเพื่อน (คุณอนุสรณ์ สายนภา -> แกละ ใต้ดิน) เรื่องห้องอัดที่ราคาไม่แพง คุณอนุสรณ์แนะนำให้มาหา น้าต้อม กิตติพงษ์ ขันธกาญจน์ โอกาสนั้นทำให้ผมได้สัมผัส น้าต้อม แบบตัวเป็นๆ เป็นครั้งแรก

น้าต้อมมีห้องอัดเล็กๆ ที่ใช้งานได้อย่างจริงจัง อยู่แถวๆ ริมคลองประปาบางซื่อ พวกเราวนเวียนเข้าออกอยู่ที่ห้องอัดน้าต้อมหลายวันกว่างานจะเสร็จ โดยมีคุณนาวิน ผู้ช่วยน้าต้อมช่วยเหลือพวกเราในห้องอัดอีกแรง (คุณนาวิน กลายเป็นนักดนตรีวงสองวัยในคอนเสิร์ต ดนตรีไม่มีพรมแดน)

เพราะผมเรียนศิลปะมา และน้าต้อมก็เช่นกัน ช่วงเวลานั้นเราจึงมีเรื่องคุยกันมากมาย น้าต้อมขนเอางานวาดภาพประกอบและการ์ตูนฝีมือของน้าต้อมออกมาให้ผมดู มันสวย น่ารัก และดุลึกลับอยู่ในที นอกจากเรื่องรูปวาดแล้ว น้าต้อมยังเล่าถึงโครงการสะพานสายรุ้ง (ถ้าจำไม่ผิด) คือการแต่งเพลง และทำอัลบั้มให้เด็กๆ ที่ติดเชื้อ HIV ได้มีโอกาสร้องเพลง ผมจำได้ว่าได้จัดกิจกรรมประมูลภาพพวาดและประมุลของกับเพื่อนๆ ในบอร์ดลานไทยมุง ได้เงินไปร่วมโครงการนี้จำนวนหนึ่ง

แต่โครงการยังไปไม่ถึงไหน น้าต้อมก็จากไปเสียก่อน

ผมยังจำได้อีกว่า ตอนนั้นไปรับปากพี่จิกไว้ว่าจะดูแลหนังสือนิทาน “ปลาดาวจอมคัน” ให้ และมีหน้าที่หาคนวาดภาพประกอบให้ด้วย ผมเคยเปรยๆ กับพี่จิกเรื่องชวนน้าต้อมมาวาดรูปให้ หลังจากนั้นงานก็เปลี่ยนไปอยู่ในมือของน้องอีกคนหนึ่ง...ไม่อย่างนั้น ภาพประกอบชุดนี้ อาจเป็นผลงานจิตรกรรมชิ้นสุดท้ายของน้าต้อมให้เราเก็บไว้เป็นอนุสรณ์ก็ได้...

เพลง...เพลงเดียว...ทำให้เราบ่นอะไรได้ยืดยาวขนาดนี้...

ไปฟังเพลงกันเถอะครับ

^_^

=========================

<=น้าต้อม สองวัย

ขอบคุณข้อมูลบางส่วนจาก

http://www.oknation.net/blog/rhythm/2009/06/05/entry-2

และ

http://bentale.exteen.com/20070316/entry-1

=========================

Get this widget |Track details |eSnips Social DNA

    follow me on Twitter

    โดย ครูอุ๋ย

     

    กลับไปที่ www.oknation.net