วันที่ พุธ สิงหาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ยายชู แม่ (ไม่) ดีเด่น !?


(เรื่องจริง ในชีวิตจริง)

        บุ   ญชู ก็เหมือนกับผู้หญิงชาวบ้านทั่วไป ตาเต็ม ผัวของแกทำงานเป็นหัวหน้าคนงาน อยู่ในโรงงานโม่แป้ง ใกล้ไร่มันสำปะหลัง ริมทะเล ทุกวันของยายชู คือหน้าที่ในการเป็นแม่ครัวใหญ่ให้กับบรรดาคนงานในโรงงาน

        ยายชู มีลูกสาว ๔ คน ลูกชาย ๑ คน ลูกผู้หญิงต่างแยกย้ายไปทำงาน ตั้งหลักปักฐานยังต่างถิ่น ขณะที่เบิ้ม ลูกชายเพียงคนเดียว ยึดอาชีพลูกเรือประมง ในละแวกบ้านซึ่งอยู่ติดทะเล

        ชีวิตในท้องทะเลของเบิ้ม คือเหล้า กัญชา และเมื่อขึ้นบก คือนารี สูตรสำเร็จของลูกทะเลทุกคน

        ลูกสาวของยายชู นับว่าโชคดี ถึงแม้มิได้ร่ำเรียนมาสูงนัก แต่ด้วยความเพียร ประกอบกับการมีหัวหน้าครอบครัวที่ขยันขันแข็ง คนหนึ่ง จึงมีกิจการการค้าพลาสติกขนาดใหญ่ที่ราชบุรี อีกสองคน ทำกิจการร้านอาหาร อพาร์ทเมนต์ และรับเหมาก่อสร้าง ร่ำรวยระดับร้อยล้าน อีกคนหนึ่งก็เป็นเจ้าของกิจการร้านคอมพิวเตอร์ย่านรังสิต

       เบิ้ม ไม่มีโอกาสเหมือนพี่สาวทั้งสาม และน้องสาวอีกหนึ่ง หรือเขาอาจเพียงพอในความสุขของลูกเรือ ที่มีน้ำกับฟ้าเป็นเพื่อนที่บ้านจังหวัดระยอง เบิ้มจึงมิได้ตะเกียกตะกายไล่ล่าความฝันเหมือนกับพี่น้องของเขา

       บนเรือที่ลอยลำรอไต้ก๋ง ชี้แหล่งลงอวน กลางทะเล เบื้มมีความสุขอยู่กับกัญชา และยาเสพติดทุกประเภทเท่าที่เขาจะแสวงหามาได้

       แต่แล้ว... วันหนึ่ง เมื่อเสร็จภารกิจในท้องทะเล บนบกวันนั้นไม่มีนารีมารอเช่นเคย หากแต่กลับมีตำรวจมารอรับเขาแทน

       เบิ้มถูกจับ ฐานมียาเสพติดไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย

      เขาติดคุกอยู่หลายปี ในห้วงระยะเวลาที่ยาวนานนั้น คงมีแต่ยายชูเท่านั้น ที่หิ้วข้าว หิ้วน้ำ ขึ้นรถโดยสารประจำทางไปเยี่ยมลูกมิได้ขาด

      หลังจากพ้นโทษ ด้วยการไม่เรียนหนังสือ และไม่ใส่ใจจะเพิ่มทักษะชนิดใดในโลกนี้ ทะเลจึงเป็นสถานที่เดียวที่อ้าแขนรอรับเบิ้มกลับบ้าน

      เขากลับไปจมปลักในชีวิตแบบเดิมอีก คราวนี้หนักข้อกว่าเก่า เพราะนอกจากการเสพ ดูดควัน ตามปกติแล้ว เบิ้มยังฉีดสารเสพติดด้วยเข็มฉีดยาเข้าไปในร่างกายของเขาด้วย

        ไม่นานนัก สารเสพติดที่เดินทางผ่านเข็มฉีดยา ก็แสดงค่าของมันด้วยเอดส์

        เบิ้มเป็นเอดส์ !!

        ด้วยร่างกายที่อ่อนแออยู่แล้ว พัฒนาการของโรคเอดส์ในตัวเบิ้ม จึงรวดเร็วอย่างยิ่ง

       แผลพุพอง ตกสะเก็ด ตามเนื้อตามตัวเต็มไปด้วยต่อมน้ำเหลืองเน่าเฟะ ส่งกลิ่น เหม็นคละคลุ้งให้คนอยู่ใกล้ จนไม่มีใครกล้าเฉียดกรายเข้าไปใกล้ตัวเบิ้ม

       เบิ้มต้องไปหาหมอ ด้วยการขึ้นรถรับจ้างไปกับยายชู

       พี่สาวที่ต่างมีฐานะร่ำรวยระดับมหาเศรษฐี ไม่มีใครใส่ใจน้องชายคนนี้ แม้เพียงอยู่ในห้องหับเดียวกัน ก็แสดงท่าทีรังเกียจชัดเจน

        ในห้วงระยะเวลาที่ใบไม้แห่งชีวิตของเบิ้ม จะปลิดปลิวลงสู่พื้นดินนั้น คงมีแต่ยายชูเท่านั้นที่อยู่ใกล้ๆ คอยเช็ดแผลให้ลูก อาบน้ำ ป้อนข้าว ป้อนน้ำ เสมือนชายหนุ่มวัย ๒๐ ต้นคนนี้ ยังเป็นทารกน้อย

      เบิ้มตายในอ้อมกอดยายชู ดวงตาแห้งผากคู่นั้น มิได้ปิดลง หากแต่ยังจ้องมองยายชูด้วยความตื้นตันในความรักของแม่จนนาทีสุดท้ายของชีวิต !ยายชู ไม่เคยเป็นแม่ดีเด่นของสถาบันใด แต่เธอจะเป็นแม่ดีเด่นของเบิ้มตลอดไป

โดย jk

 

กลับไปที่ www.oknation.net