วันที่ อังคาร สิงหาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ความทรงจำของใจ(ที่ไม่เคยจาง)#2


ช่วงนั้นฉันไปนอนกับพี่ตูนบ่อยมาก  เพราะว่าอยากอยู่กับเธอจนเย็น  ส่วนเธอก็มาขลุกอยู่ที่ห้องพี่ตูนจนมืดเหมือนกัน  และก่อนกลับเธอจะจุ๊บฉันทุกครั้ง  และมีครั้งนึงที่เธอจุ๊บเปลือกตาฉัน..... ความรู้สึกตอนนั้นมันมีความสุขที่สุดเลย

วันที่ฉันเมา  เพราะไปอ๊อคฯกับพี่เมย์(แฝด) แล้วก็พี่ต่าย(ปลาร้า) ตื่นเช้ามา เธอมาหาฉันที่ห้องพี่ตูน  มาบอกฉันว่า “จะไปรำที่โคราช  ตอนนั้นประมาณเจ็ดโมงได้แล้วมั๊ง.. ก่อนไป  ฉันนอนหนุนตักเธอ  จนเนยมาตาม...เธอถึงต้องไป

แล้วก็จนมาถึงวันนึง  ฉันได้ขึ้นไปร้องเพลงเล่นกีตาร์บนเวที  งานอะไรก็ไม่รู้จำไม่ได้  ฉันเลือกที่จะร้องเพลงๆนึง (ที่เธอบอกว่า...เป็นเพลงของเรา) ก็เพลง “เสียงของหัวใจ” ไง..........

เธอนั่งอยู่หน้าเวที  ฉันเล่นไปร้องไป แล้วก็มองหน้าเธอ  เพื่อนๆของเธอก็มานั่งดูด้วย แล้วเธอก็ให้ดอกกุหลาบฉันมาดอกนึง.....

(เธอรู้มั๊ย??? ฉันพิมพ์บรรยายทุกอย่างที่เกิดขึ้นระหว่างเรา...มันทำให้ฉันเริ่มจะเป็นโรค “ตาแฉะ” แล้วล่ะ...เพราะจากที่น้ำตาไม่ไหลมานาน....แต่ตอนนี้...มันมาจากไหนไม่รู้)

เราเดินไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด  ไม่เคยแยกจากกัน  ยกเว้นว่า  ต่างมีธุระสำคัญจริงๆ  และทุกครั้งที่เราเดินไปไหนมาไหนด้วยกัน  เราก็จะเดินจับมือ – จูงมือกันตลอด (จำได้มั๊ย??)  แล้วเวลาว่างๆ ที่เราได้ไปนั่งที่ล้อเกวียน ฉันก็จะชอบนอน “หนุนตัก” เธอเสมอ................

เหมือนว่า.....ไม่ว่าใครๆ ก็รู้หมดว่าเราเป็น “แฟน” กัน   แล้วเราก็จะมักถูก “ครูชา หรือว่า ยายชา” แซวเรื่องเราตลอด 

อาจจะเป็นเพราะว่าครูชาแกเป็นครูอนุบาลเหมือนพี่ป่าน แล้วแกสองคนก็สนิทกันมาก  แล้วครูชาก็เป็นแม่ของเพื่อนเธอ   อีกอย่างโดย เคนจิ

 

กลับไปที่ www.oknation.net