วันที่ พุธ สิงหาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ความหวังของฉัน ความฝันของใคร



ฉันกำลังแบกรับความหวัง ความฝัน ของตัวเองเอาไว้บนบ่า  

แอบปล่อยวาง ละเลยก็หลายหนหลายครั้งจนเบื่อหน่ายตัวเอง

ความหวัง ไม่มีรูปร่างปรากฏให้เห็นเด่นชัด 

แต่มันกลับเบ่งบานสวยงามในเปลือกตาทุกครั้งที่เราหลับตา

ฉันจะฝันถึงความหวังทุกครั้ง... 

และบ่อยครั้งที่เราต้องร้องไห้ออกมาเมื่อพบว่าความหวังที่ตั้งไว้นั้นอยู่ไกลเกินเอื้อมมือคว้า

ฉันร้องไห้คนเดียว และทำใจ เมื่อความหวังไม่เป็นจริง ... ฉันก็ปลอบใจตัวเอง..

วันหนึ่ง .. อยู่ดีๆ ฉันก็มีหลายความคาดหวังมาแบ่งพื้นที่บนบ่า 

ขอพึ่งพาอาศัยพลังจากฉันช่วยขับเคลื่อน

ฉันวิ่ง ฉันเดิน ฉันนอน .. ความหวังต่างๆนา นา ก็ติดตามฉันไปเป็นเงาตามตัว..

ใครคนหนึ่งบอกว่า ความรับผิดชอบเช่นนั้น 

เป็นเรื่องสำคัญของชีวิตมนุษย์และทำให้เราอยู่ได้อย่างมีคุณค่า

ฉันไม่ปฏิเสธ เพียงแต่ว่า..ความรับผิดชอบนั้น..ทำให้ฉันหลับตาลงได้ยากในแต่ละวัน

เพื่อนฉันบอก บางทีเราอาจจะเหนื่อยล้าได้บ้าง..เบื่อและท้อได้เป็นธรรมดา

แต่ขออย่าหยุด .. ทำในสิ่งที่ทำอยู่.. นั้นเท่ากับว่า..

ฉันได้แบกรับความหวังมาอีกหนึ่งกำมือใหญ่

มีอยู่ครั้งหนึ่ง

ฉันพูดอะไรไม่ออก ได้แต่เพียงนั่งนิ่งๆไม่พูดจาทำหน้าเคร่งเครียด

หลายคนคิดไปต่างๆนานา 

สำหรับฉัน สมองถูกอัดแน่นไปด้วยมวลของความหวังก้อนมหึมาที่ยังสะสางไม่เสร็จเสียที

ฉันร้องตะโกน หากวันหนึ่งทุกอย่างจบสิ้นลง ... ฉันจะดีใจเป็นที่สุด..

ภาวนาขอให้ทุกความหวังของทุกคนที่ฉันแบกรับ จงสมหวังดังความตั้งใจ..

นั้นคือ ความหวังของฉัน...ด้วยเหมือนกัน


โดย เจ้านิ่ม

 

กลับไปที่ www.oknation.net