วันที่ จันทร์ มิถุนายน 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

‘คลั่ง’ ดาราไม่ว่า,แต่ต้อง ‘คลั่ง’ สาระด้วย



วันก่อน, เห็นพาดหัวในหนังสือพิมพ์มติชนหน้าหนุ่งถามว่า “ทำไมเราจึงคลั่งดารา?”

พอเปิดไปอีกสองหน้าต่อมาของหนังสือพิมพ์ฉบับเดียวกัน, ก็เจอพาดหัวว่า “เกาหลีใหม่คลั่งการศึกษา”

เป็นความ “คลั่ง” เหมือนกัน แต่มีความหมายกันคนละโลก และนั่นคือคำอธิบายว่าทำไมเกาหลีใต้จึงวิ่งไปไกลกว่าไทยเราในหลาย ๆ ด้าน

เพราะเขาเลือกที่จะ “คลั่ง” ในสิ่งที่ถูกต้องและได้ประโยชน์

ส่วนคนไทยเรานั้นถูกคนอื่นมองเสมอว่าถ้าเป็นเรื่อง “สนุก”ก็จะทุ่มเทและพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อให้มีความสุขกับความสนุกนั้น, โดยไม่คำนึงถึงว่าสนุกแล้วจะได้ประโยชน์อะไรหรือไม่

อาจารย์สมพงษ์ จิตระดับ สุอังคะวาทินไปดูงานการศึกษาเกาหลีใต้มารายงานว่าเกาหลีใต้บรรลุสู่การเปลี่ยนแปลงเป็นประเทศที่พัฒนาแล้ว แต่ขณะที่ประเทศไทยเรายังลุ่ม ๆ ดอน ๆ ทะเลาะแตกแยกกันไม่เลิก

ท่านบอกว่าเด็กเกาหลีแม้จะเครียดแต่ก็มีกิจกรรมและสถานที่ไปทัศนศึกษาเรียนรู้นอกห้องเรียนอย่างสนุกสนาน ไม่คับแคบและหมกมุ่นการเรียนเช่นเด็กไทยของเรา

ที่บอกว่าไทยเรา “ลุ่ม ๆ ดอน ๆ” นั้นไม่ใช่เฉพาะในวงการการศึกษาเท่านั้น ความจริงเป็นอย่างนี้ในทุกวงการ ตั้งแต่ระดับการเมืองระดับประเทศทีเดียวเพราะ “ความคลั่ง” ผิดเรื่องผิดราว, ผิดทิศผิดทางนี่แหละ

ความคลั่งดารานั้นไม่ใช่เรื่องผิดหรือเป็นเรื่องแปลกเพราะหลาย ๆ ประเทศก็เป็นเช่นนั้น แต่ที่คนไทยเราแตกต่างไปจากคนอื่นเขาก็คือความคลั่งเรื่องไร้สาระนั้นเป็นเรื่อง “เต็มเวลา” ไม่ใช่เป็น “พักผ่อนชั่วคราว” เหมือนอื่นเขา

ถ้าคำว่า “คลั่ง” หมายถึงการทุ่มเททุกอย่างเพราะใจรักเป็นพิเศษ, คนไทยก็คลั่งเฉพาะเรื่องที่ไม่ต้องใช้กำลังความคิดและไม่ต้องแสวงหาความรู้ความเข้าใจให้ลึกซึ้ง...เช่นเรื่องบันเทิงเริงรมย์ที่ไม่ต้องศึกษา, ไม่ต้องวิเคราะห์และไม่ต้องใช้สมองอะไรมากมายนัก

แต่คนไทยกลับไม่ “คลั่ง” เรื่องที่ควรจะคลั่งให้เป็นเรื่องเป็นราว...เช่นไม่คลั่งเรื่องการศึกษาเหมือนที่เกาหลีเขาคลั่ง, และไม่คลั่งเรื่องการปราบปรามคนโกงบ้านโกงเมืองอย่างที่หลาย ๆ ประเทศที่เจริญก้าวหน้ามาแล้วเขาทำกัน

 “คลั่ง” เรื่องบันเทิงเริงรมย์ไม่พอ, ยัง “คลั่ง” เรื่องเครื่องลางของขลังและเรื่องงมงายอย่างกว้างขวางอีกด้วย

แต่เยาวชนเราไม่ยักมีการ “คลั่ง” เรียนภาษาต่างประเทศ, ไม่ยักมีอาการ “คลั่ง” อยากเป็นนักวิทยาศาสตร์

ตราบที่เรายังไม่ “คลั่ง” ที่จะทำความดี...และ “คลั่ง” ที่จะแสวงหาความรู้และปัญญาที่ลุ่มลึกและกว้างขวาง, เราก็ยังเป็นเหยื่อของความคลั่งดาราต่อไปเท่านั้นเอง

โดย สุทธิชัย หยุ่น

 

กลับไปที่ www.oknation.net