วันที่ พฤหัสบดี สิงหาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

สโตย (สตูล) สบาย แดนสวรรค์ดารุสซาลาม


ชื่อบ้านนามเมือง
ถึงเมืองสตูลสบาย....แดนสวรรค์ดารุสซาลาม

นอกจากจังหวัด ปัตตานี นราธิวาส และยะลาแล้ว สตูล คืออีกจังหวัดหนึ่ง
ที่มีภาพเป็น “จังหวัดอิสลาม”

แม้จะมีคนนับถือศาสนาพุทธอาศัยอยู่ในจังหวัดนี้ไม่น้อย แต่ต้องยอมรับกัน
นะคะว่า ภาพลักษณ์ดังกล่าวอยู่ในความจำได้หมายรู้ของคนโดยทั่วไปจริงๆ

สงขลา นั้นก็มีมุสลิมอาศัยอยู่เยอะเหมือนกัน แต่ยังไงๆภาพลักษณ์ก็ไม่เหมือน
กับสตูลอยู่ดี

แต่จะมีภาพลักษณ์เป็นอย่างไรก็ช่างมันเถอะนะคะ เพราะถึงที่สุดไม่ว่าเราจะ
นับถือศาสนาอะไร “ขนาดของหัวใจ” ที่เราใช้คบหากันต่างหากที่เป็นเรื่องสำคัญ

สำหรับฉัน ยอมรับตามตรงค่ะ ว่าด้วยวิถีชีวิตที่ผ่านมา ตอนนี้มีเพื่อนในจังหวัดสตูลไม่ 
เยอะนัก ที่มีส่วนใหญ่ก็มักจะเป็นคนจากที่อื่นที่ย้ายไปตั้งรกรากที่นั่น ส่วนคนสตูล
จริงๆนั้นดูเหมือน ว่าจะมีแค่ 5 คน

น้อยมากนะคะ

แต่จะมีเพื่อนที่นั่นน้อยอย่างไรก็ตาม หลายปีมานี้ฉันกลับพบว่าตัวเองมีโอกาสได้ไป
เยี่ยมเยือน สตูลบ่อยมาก

ไปแต่ละครั้ง นอกจากจะต่อเรือไปเที่ยวแถวเกาะหลีเป๊ะ เกาะตะรุเตา แล้ว ขากลับฉัน
มักจะแวะไปแถวด่านวังประจัน เพื่อหาซื้อข้าวของมาฝากเพื่อนๆที่จะนะค่ะ

เมื่อสักประมาณ 10 ปี ก่อน ฉันจำได้ว่าแถวด่านวังประจันธุรกิจการค้าต่างๆคึกคัก
เป็นอย่างมาก บรรดาพ่อค้าแม่ขายตั้งแผงขายสินค้ากันจนเดินเลือกซื้อกันแถบไม่หวาด
ไม่ไหว

แต่หลังจากเหตุการณ์ไม่สงบชายแดนภาคใต้กลับมาประทุ จนเหตุการณ์ลากยาวมานาน
หลายปี การค้าขายแถววังประจันก็ซบเซาเป็นอย่างมาก

อย่างเมื่อต้นปี ฉันไปด่านวังประจันอีกครั้ง ผิดหวังค่ะ เพราะไม่มีอะไรให้เลือกซื้อ
เหมือนแต่ก่อน

คิดๆไปก็แปลกนะคะ ทั้งๆที่เหตุการณ์ความไม่สงบ อยู่ไกลกับวังประจันเป็นร้อยๆ
กิโลเมตรทำไมมันส่งผลถึงกันขนาดนี้ !

ฉันก็ได้แต่ภาวนาแหละค่ะว่า ขอให้เหตุการณ์ต่างๆกลับมาสงบดังเดิมเร็ววันที่สุด

ที่เล่านี้เป็นเฉพาะที่ด่านวังประจันนะคะ แต่ในส่วนของแหล่งท่องเที่ยวทางทะเลต่างๆ
กลับสวนทางกันโดยสิ้นเชิง เพราะตอนนี้การท่องเที่ยวทางทะเลของสตูลคึกคักเป็นอย่างมาก
นัยว่าเพราะทะเลที่นี่ยังสวยและบริสุทธิ์ ไม่เหมือน  กับแถบทะเลจังหวัดภูเก็ต จังหวัดกระบี่
ที่ฟอนแฟะไปด้วยการ “หาเงิน” กันอย่างไม่บันยะบันยัง

ที่เกาะหลีเป๊ะ จังหวัดสตูลนี่นะคะ ตอนนี้ใครๆต่างก็ พูดถึง พวกโรงแรม รีสอร์ต ก็ผุดขึ้น
ยังกะดอกเห็ด ฝรั่งมังค่าเริ่มยั้วเยี้ยเหมือนแถวเกาะพีพี

ฉันไม่รู้ว่ามันดีหรือไม่ แต่กลัวเหลือกินว่าสักวัน คนในท้องถิ่นจะไม่มีที่อยู่ที่ยืนในแผ่นดิน
ของตนเอง - แม้มันจะสร้างรายได้ให้ก็เถอะ (แต่รายได้ส่วนใหญ่จะตกอยู่กับใครนี่สิ ?)

ก็ลองคิดๆกันดูนะคะ ว่าจัดการอย่างไรให้มันพอดี

เล่าอะไรสัพเพเหระมาตั้งหลายย่อหน้า ลืมไปเลยว่า คอลัมน์ตัวเองเขียนถึงที่ไปที่มา
ของชื่อสถานที่ต่างๆ

งั้นก่อนจบ เล่าให้ฟังสักนิดคะว่า ชื่อจังหวัด ”สตูล” นี่มาจากคำในภาษามาลายูว่า
“สโตย” หมายถึงต้นกระท้อน

ในอดีตสตูลมีฐานะเป็นตำบลหนึ่งของไทรบุรี เรียกกันว่า “มูเก็มสโตย”
(มูเก็ม แปลว่าตำบล)

สตูล มีสมญานามตามคำมาลายูว่า “นครีสโตยมำบังสคารา” หมายถึงเมืองแห่งพระสมุทร   
เทวา นครี=เมือง,สโตย=สตูล,มำบัง=เทวดา ,สคารา =สาครหรือสมุทร)

ที่ศูนย์สื่อสังคมภาคใต้ เห็นน้อง บ.ก.เคยเล่าให้ฉันฟังว่า มีหลาน(อดีต)เจ้าเมืองสตูลคนหนึ่ง
มาทำงานอยู่ด้วย หากนับศักดิ์กันแล้ว น้องเค้าเป็น “หม่อมหลวง” หรือเรียกในภาษามาลายูว่า
“กู”

น้อง บ.ก. เขาเที่ยวโม้อยู่ค่ะว่า เดี๋ยวนี้เขาเท่มากที่ได้ทำงานรับใช้สนองพระเดชพระคุณ
เจ้าชาย...อิอิ

(ขอบคุณภาพจากอินเตอร์เน็ต)

โดย ศูนย์สื่อสังคมภาคใต้

 

กลับไปที่ www.oknation.net