วันที่ อังคาร สิงหาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เยือนยะลาหวลคิดถึงท้องทุ่งแห่งเมืองอู่ข้าวพัทลุง


เดินใต้ครั้งใดในชายแดนใต้ มักจะเฝ้ามองท้องทุ่งริมทาง

อยากจะมีเวลาเดินสัมผัส

เพราะนึกถึงเรื่องราวเมื่อวัยเยาว์

ในดินแดนอู่นาข้าว พัทลุง

คิดถึง  การวิดลูกคลัก   ปีนต้นหว้า  เป่าปี่ซังข้าว  การทิ่มเม่า

เห็นการรับขวัญข้าว ทำขวัญข้าว พิธิลาซัง  เอาข้าวขึ้นลอม

นวดข้าวด้วยเท้า เก็บข้าวเป็นเลียงด้วยแกะที่เก็บทีละรวง

คิดถึงหน้าน้ำ  ไปทงเบ็ดในทุ่งนา ยามเช้าน้ำค้างเกาะเรียวใบ เดินไปดูเบ็ดที่ทงไว้ บ้างได้ปลาบ้างได้งู

เย็นย่ำได้ยินเสียงสรวลเสเฮฮาจากวง หวาก ที่นั่งซดกันด้วยพรก

......ในยุคนี้เรื่องราวเหล่านี้เริ่มเลือนหาย

จนมาไม่กี่พ.ศ.ที่ผ่านมา ได้เดินทางถ่ายรูปเกี่ยวกับพันธุ์ข้าว

ทำให้รู้ว่าแต่ละถิ่นแต่ละแห่งมีพันธุ์ข้าวประจำถิ่นที่รอการรื้อฟื้นให้มีชีวิตอีกครา

พันธุ์ข้าวนับร้อยนับพันธุ์ที่หลับไหล และบางพันธุ์ก็สูญสลายไปตามการพัฒนา

........................

เมื่อมายะลาเห็นทุ่งนาแห่งนี้ทำให้นึกถึง มหกรรมในท้องทุ่ง

.

โดย หนุมานชาญสมร

 

กลับไปที่ www.oknation.net