วันที่ ศุกร์ สิงหาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เมื่อชายหนุ่มผู้นั่งเฝ้ามองควายฝูงเล็กๆ พลันพบเจอรอยยิ้มที่แย้มสรวลก่อนจะนั่งจ้องมองการว่ายกลับคืนแผ่นดิน


วันนี้เป็นเรื่องราวการเดินทางอีกวันในดินแดนเมืองดอกบัว(อุบลราชธานี)

เดินทางสู่อำเภอ "บุณฑริก" พูดคุยกับชาวนาในพื้นที่ถึงการปลูกข้าวพันธุ์พื้นบ้าน

ในระหว่างการพูดคุย ตามประสาความซุกซนของฝูงลิงในหัวใจ

ทำให้โลดโผนเดินท่องไปเก็บภาพในบริเวณท้องทุ่ง

จนมาถึงริมบึงที่บัวชูช่อดอกอวดกลีบใบที่แรกแย้มและบางส่วนที่ร่วงโรย

นั่งเก็บมุมดอกบัวเหล่านั้นพร้อมทั้งเห็นฝูงควายเล็ฏๆกำลังเละเล็ฒหญ้า

จึงนั่งเฝ้ามองจนได้พบเจอรอยยิ้มที่แย้มสรวลออกมา

ภาพเช่นนี้สุขใจมากกว่าการพบเจอรอยยิ้มจากผู้คนที่สวมหน้ากาก

ความใสซื่อบริสุทธิ์ออกมาจากแววตา

ลัดเลาะตัดตอนไปสู่อีกท้องที่

เป็นพื้นที่ที่อยู่ริมเขื่อน เวิ้งน้ำที่มองเห็นกีดกั้นเรากับควายฝูงเล็กๆที่อยู่บนเกาะกลางเวิ้งน้ำ

จนเมื่อเจ้าของเดินทางลงไปเพื่อนำกลับมาสู่ฝั่ง

เราอดคิดไม่ได้ว่าจะมาได้เช่นไร

แต่แล้วความสงสัยต่างๆพลันมลายสลายไปพร้อมกับหยาดฝนที่โปรยปราย

ฝูงควายที่เดินย่ำริมน้ำหายไปทีละตัว

มองดูเบื้องหน้าเห็นเพียงหัวที่อยู่ในน้ำ

ระยะทางและระยะเวลาที่ไม่นานนัก

ควายตัวแรกที่หายไปเริ่มปรากฎร่างขึ้น

ก่อนจะตามมาด้วยตัวต่อๆไป  และเจ้าของก็เดินมุ่งหน้าไปหาเพื่อต้อน

สหายกับคืนสู่ที่พักพิง

เรื่องราวของมหกรรมแห่งท้องทุ่ง

เยือนยะลาหวลคิดถึงท้องทุ่งแห่งเมืองอู่ข้าวพัทลุง

http://www.oknation.net/blog/wintawan/2009/08/25/entry-2

เริงระบำสราญเหนือท้องทุ่ง (ในวันที่ฟ้าแจ้งแดดเร่าร้อนที่อุบลราชธานี)

http://www.oknation.net/blog/wintawan/2009/08/27/entry-1

โดย หนุมานชาญสมร

 

กลับไปที่ www.oknation.net